The Ugly Stepsister | Κριτική Ταινίας

Ο Charles Perrault, που έζησε το 17ο αιώνα, είναι γνωστός σε όλο το κόσμο για τη συλλογή παραμυθιών που έγραψε για τα παιδιά του και έφερε στη μόδα την λογοτεχνία των ”παραμυθιών”. Ανάμεσα σε αυτά ήταν ιστορίας όπως αυτή της Κοκκινοσκουφίτσας, του Παπουτσωμένου Γάτου αλλά και της Σταχτοπούτας. Έναν αιώνα μετά και κάτι, ήρθαν οι αδερφοί Γκριμ και πρόσθεσαν την δική τους γκροτέσκα πινελιά και μετέτρεψαν αυτά τα παραμυθία σε κάτι περισσότερο εφιαλτικό. Η Emilie Blichfeldt εμπνέεται από την εκδοχή των αδερφών Γκριμ και έρχεται να προσθέσει την δική της ματιά πάνω στη Σταχτοπούτα, με την ταινία The Ugly Stepsister (⭐⭐1/2).

Δεν χρειάζεται να περιγράψουμε την πλοκή του έργου, μιας και αναφερθήκαμε ότι η σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας The Ugly Stepsister, αντλεί έμπνευση από το παραμύθι της Σταχτοπούτας. Μόνο που αντί να εστιάζει στο πρόσωπο της Σταχτοπούτας, ρίχνει το προβολέα σε μια εκ των δυο θετών αδερφών της, της Elvira. Πρόκειται για το ακριβώς αντίθετος της Σταχτοπούτας. Μια νεαρή κοπέλα με εξωτερική εμφάνιση σε πλήρη αντίθεση από την Σταχτοπούτα όπου αυτό αποτελεί εμπόδιο για να πάρει την προσοχή που χρειάζεται ή τις ευκαιρίες που η ίδια θέλει. Όμως αυτό το ”μειονέκτημα” η μητέρα της αποφασίζει να το αλλάξει, μιας και θέλει η κόρη της να είναι η επιλογή του πρίγκιπα στο επερχόμενο χορό στο παλάτι.

Interview with Emilie Blichfeldt director of The Ugly Stepsister

Μέσα από αυτές τις σκληρές και επίπονες αλλαγές, η σκηνοθέτης της ταινίας, θίγει την θέση της γυναίκας μέσα σε μια κοινωνία που έχει μάθει να αντιμετωπίζεται τα πάντα με απόλυτη κυνικότητα και βαναυσότητα. Όσο και αν προσπαθεί η Elvira να μετατρέψει αυτό που είναι για να εξελιχθεί σε αυτό που όλοι επιθυμούν και αποδέχονται, μοιάζει καταδικασμένη να είναι συνεχώς ένα βήμα πίσω και κάθε φορά που προσπαθεί να μειώσει αυτή τη διαφορά και δεν δέχεται η ίδια την αλήθεια, αυτό φέρνει και άλλα προβλήματα. Η ταινία όσο περνάει η ώρα βυθίζεται σε πιο ωμές και άγριες σκηνές που περισσότερο λύπη φέρνουν στα μάτια του θεατή παρά φρίκη. Σε όλο αυτό, ο θεατής έχει ως βοήθεια μια στυλιζαρισμένη gore αισθητική που μετριάζει το body horror σοκ που είναι τόσο πολύ της μόδας το τελευταίο καιρό.

Δεν πρόκειται για μια ταινία τρόμου παρά για μια ματιά του πως μπορεί να ειπωθεί μια ιστορία διαφορετικά, ρεαλιστικά και ωμά. Χρησιμοποιώντας ένα παραμύθι που οι περισσότεροι ξέρουν την ανώδυνη μορφή του ως το σκεύος για να μιλήσουμε για την κοινωνική απόρριψη, τις αυξημένες απαιτήσεις και την προσωπική αποδοχή του ποιοι είμαστε. Το The Ugly Stepsister θα ικανοποιήσει εκείνους που αποζητούν ωμές σκηνές βίας, αν και δεν είναι τόσο πολλές, αλλά και εκείνους που ίσως ψάχνουν να δουν κάτι που ξεφεύγει από την συνηθισμένη αφήγηση.

Βασιλακόπουλος Χρήστος