Now Reading
Χαρμολύπη

Χαρμολύπη

Είναι μέρες που κυριαρχεί αυτό το συναίσθημα… που πυροδοτεί μαύρες αιώρες και θολούρα στο μυαλό.

Έχω μαστουρώσει από ανυπαρξία και μοναξιά. Στέκομαι μπροστά στον καθρέφτη και με περιέργεια απλώνω τα δυο δάχτυλα μου και αγγίζω τον ιδανικό και ανάξιο εραστή μου.

Μου γνέφει καταφατικά και γυρνάει την πλάτη του. Καμένος από τις ηδονές, εντρυφά και με αγκαλιάζει με τα δυο παγωμένα χέρια του.

Γυρνάει το βλέμμα του και ναυαγεί… Ναυαγεί ηρωικά, μεταρσιωτικά, ανεπιτήδευτα.

Είναι από αυτές τις στιγμές που ποτέ δεν μπορείς να τις χρωματίσεις με λόγια, παρά μονάχα τις καις και τις στολίζεις με τις ιρίδων σταγόνες του απείρου σου.

Η βροχή ποτέ δεν μπορεί να απαρνηθεί τον ερωμένο της, σε κάθε κάλεσμα της είναι εκεί. Στις καταιγίδες  της μουδιάζει τη ψυχή, στη χαρμοσύνη της συντρίβει το μυαλό.

Έτσι ένα ζευγάρι μάτια έχει δυο εαυτούς. Τη χαρμολύπη και τη χαρμοσύνη.

Γιατί όταν σε δύο μάτια βλέπεις όλη σου την ζωή, διαγράφεις θεωρίες και βουλιάζεις πεζότητες. Γίνεσαι το πιο όμορφο ποίημα αφιερωμένο μονάχα για αυτόν. Τον για πάντα αυτόν. Τον ιδανικό και ανάξιο εραστή σου.

Μα η χαρμολύπη δεν χαρίζεται, μονάχα παραδίδεται στους εραστές της καταλυτικά και αξεδιάλυτα. Στα ενδότερα της ερωτικής μαγγανείας ο πόνος και ο καημός έχει ένα σχήμα, μια εικόνα, μια θολούρα.

Των ναυαγισμένων ματιών σου.

What's Your Reaction?
Excited
0
Happy
0
In Love
0
Not Sure
0
Silly
0
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top