25 Μαρτίου: Διεθνής Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Δουλεμπορίου | Συλβάνα Παπαϊωάννου

Ο ΟΗΕ έχει θεσπίσει την 25η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα της Δουλείας. Περισσότεροι από 15 εκατομμύρια άνθρωποι – νέγροι, υποανάπτυκτοι, ζώα ή όπως αλλιώς χαρακτήριζε ένας λευκός τότε έναν μαύρο – υπήρξαν θύματα του υπερατλαντικού δουλεμπορίου. Ήρθαν στον «Νέο Κόσμο», στοιβαγμένοι σε αμπάρια πλοίων, αλυσοδεμένοι, για να γίνουν κτήμα των αποικιοκρατών.

Παρόλο που η δουλεία και το δουλεμπόριο επίσημα έχουν καταργηθεί και απαγορευτεί, ανεπίσημα το human trafficking καλά κρατεί. Ο άνθρωπος μετατρέπεται σε ιδιοκτησία, σε ένα αντικείμενο, σε μια μηχανή του σεξ ή σε μια μηχανή παραγωγής. Μετανάστες, πρόσφυγες, φτωχές γυναίκες και άντρες, παιδιά – ενός κατώτερου θεού – πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης.

Πλέον, δεν είναι απαραίτητες οι αλυσίδες και το μαστίγιο, αυτά άλλωστε παραπέμπουν εμφανώς σε «σκλαβιά» και δεν θα μπορούσαν να είναι κοινωνικά αποδεκτά. Σήμερα, αρκεί να έχει κανείς ανάγκη, να μην έχει visa ή χαρτιά, να επιθυμεί να ξεφύγει από τη μιζέρια και τη φτώχια της χώρας του, για να καταλήξει ένας σύγχρονος δούλος.  Η παρακράτηση χαρτιών ή η υπόσχεση χαρτιών, ένα πιάτο φαΐ, τα ναρκωτικά και ο φόβος της απέλασης αντικατέστησαν επάξια τα παλαιότερα μέσα επιβολής.

Μανωλάδα, ένα χωριό  γνωστό για την παραγωγή φράουλας, μετανάστες εργάζονται ολημερίς στα χωράφια, διαμένουν κάτω από άθλιες συνθήκες και αμείβονται πενιχρά, με σχεδόν ένα κομμάτι ψωμί. Κάποια στιγμή ο ιδιοκτήτης τους εργοδότης τους θεώρησε ότι δεν υπάρχει λόγος να πληρώνεται κανείς, αν μπορεί να εργαστεί τζάμπα. Οι δούλοι μετανάστες ξεσηκώνονται ζητώντας τα χρήματα που τους χρωστάνε για την εργασίας τους και τα αφεντικά τους μαστιγώνουν πυροβολούν.

Σαλαμίνα, ο Αιγύπτιος Ουαλίντ Ταλέμπ βρίσκεται αλυσοδεμένος  αλυσοδεμένος από τον λαιμό, και σχεδόν λιπόθυμος, σε μια κολώνα. Έχει βασανιστεί και ξυλοκοπηθεί από το αφεντικό του. Γιατί; Φημολογείται ότι έκλεψε. Και όλοι γνωρίζουν ότι οι δούλοι μετανάστες που κλέβουν τιμωρούνται παραδειγματικά. Ο εργοδότης του άλλωστε ήταν εξέχων μέλος της κοινωνίας. Τόσο πολύ που αναγκάστηκε να κλέψει τις οικονομίες του εργαζόμενού του και να τον βασανίσει, πώς άλλωστε θα δώσει το καλό παράδειγμα στην κοινωνία;

Χωριάτικο, μυρωδιές ψωμιού και σαπίλας ευωδιάζουν στο χώρο. Φτωχές άνεργες γυναίκες πέφτουν θύμα δουλεμπορίου trafficking. Μεταφέρονται στην Ελλάδα με σκοπό να εργαστούν και καταλήγουν να μετατρέπονται σε σκλάβες του σεξ.

Τι κοινό έχουν όλες αυτές οι περιπτώσεις; Μα φυσικά μιλάμε για εκμετάλλευση ανθρώπου (φτωχού, κατατρεγμένου, ξένου) από άνθρωπο (φασίστα, ρατσιστή, εξέχουσα προσωπικότητα, κεφαλαιοκράτη). Είπαμε, μπορεί να καταργήθηκε η δουλεία επίσημα, αλλά ανεπίσημα ο διαχωρισμός αφέντης-δούλος καλά κρατεί. Και αυτά είναι μερικά από τα ελάχιστα περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας, αλλά δεν κατάφερε να τις αγγίξει η δικαιοσύνη.

Στον όρο δουλεία κόλλησαν το επίθετο σύγχρονη, και πλέον πέφτουμε από τα σύννεφα με μεμονωμένα περιστατικά. «Δεν μπορεί σήμερα να συμβαίνουν τέτοια πράγματα!» Οπότε μάλλον η 25η Μαρτίου θα έπρεπε να είναι κάτι παραπάνω από μια ημέρα μνήμης, γιατί το εμπόριο ανθρώπων δεν είναι παρελθόν, συμβαίνει γύρω μας πιο συχνά από όσο πιστεύουμε.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top