A Quarantine Of Kindness | Πάστα Φλώρα

Όντας πρωταγωνιστές σε μια πρωτόγνωρη κρίση ανατρέποντας τόσο την καθημερινότητά μας όσο και την οπτική μας για όσα διαδραματίζονται γύρω μας, είναι παραπάνω από σημαντικό να παραμένουμε όσο το δυνατόν περισσότερο ψύχραιμοι και εστιασμένοι στο παρόν με στόχο την επόμενη (καλύτερη) μέρα. Σε εποχές με πρωτοεμφανιζόμενους όρους όπως το social distancing, το αίσθημα της απομόνωσης εντείνεται ακριβώς διότι δεν αποτελεί πια μια επιλογή αλλά μια υποχρέωση, έστω και άτυπη, ηθική αλλά απαραίτητη.

Είναι αυτονόητο πως δεν θα έπρεπε να χρειαστεί να βρεθούμε σε μια επίπονη κατάσταση για να αντιληφθούμε πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας, ένα ειλικρινές «ευχαριστώ» ή απλώς το να είμαστε παρόντες στην στιγμή δίχως να κοιτάζουμε μακριά με αγωνία, φόβο ή πίεση. Ένας τέτοιος τρόπος σκέψης δεν είναι απλός ένα κλειδί ευτυχίας αλλά και ένα κλειδί διατήρησης ισορροπίας και αισιοδοξίας, έστω και συγκρατημένης,  όταν νιώθουμε πως κολυμπάμε σε αχαρτογράφητα νερά μη γνωρίζοντας που θα μας βγάλουν ή η πίεση μας κυριεύει. Πως μπορεί όμως αυτό να αποτυπωθεί πρακτικά;

Δεν είναι ανάγκη να είμαστε συγγραφείς ή να διαθέτουμε μια κλίση στην γραφή. Μπορούμε όμως να βρούμε ένα χαρτί και ένα μολύβι και να σκεφτούμε για αρχή δύο απλά πράγματα.

Ευγνωμοσύνη.

Ακούγεται ίσως αστείο να ζητήσεις μια λίστα των όσων είσαι ευγνώμων με μια έστω και δειλή νότα αισιοδοξίας όταν ο κόσμος την δεδομένη χρονική στιγμή βάλλεται με μανία σε κάθε πτυχή του. Παρ’ όλα αυτά, η ταπεινή έννοια της ευγνωμοσύνης δεν εστιάζεται μόνο στο τι έχουμε και τι πετυχαίνουμε. Αφορά και όσους έχουμε, τι κάνουν για εμάς και τι κάνουμε εμείς για εκείνους απελευθερώνοντας μας τόσο από την «φυλακή» της σύγκρισης αλλά και της αίσθησης της διαρκούς απληστίας για την κάλυψη ενός μεγάλου συναισθηματικού κενού. Η ευγνωμοσύνη αποτελεί μια από τις πιο ισχυρές μεταμορφωτικές δυνάμεις της ύπαρξης μας ακριβώς διότι μας μεταστρέφει από την αίσθηση της συνεχούς έλλειψης επιτρέποντας μας να επιμείνουμε σε ένα ποτήρι μισογεμάτο, το οποίο εν τέλει μπορεί να μας δώσει ακόμη περισσότερους λόγους ευτυχίας από όσους είχαμε υπολογίσει.

Ποια είναι εκείνα τα τρία πράγματα για τα οποία είσαι ευγνώμων; Ποια είναι εκείνα τα οποία κάνουν οι άλλοι για σένα και είσαι εξίσου ευγνώμων; Εσύ γι’ αυτούς; Πρόσθεσε ελεύθερα όσες λεπτομέρειες θέλεις.

Ο νόμος της ανιδιοτελούς προσφοράς.

Η συζήτηση της ανιδιοτέλειας είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη όταν ποικίλες έννοιες όπως η προσφορά, η καλοσύνη, η ευγένεια, η εκτίμηση, η ενθάρρυνση χρησιμοποιούνται ως προϊόντα ματαιοδοξίας ή προσωπικής προβολής σε αντίθεση με όσους διαθέτουν όλα αυτά τα στοιχεία βάσει ειλικρινών ενστίκτων ή επιθυμιών. Ας σκεφτούμε όμως πόση διαφορά μπορεί να κάνει στη ζωή ακόμα και αυτού που έχουμε δίπλα μας ένα ευχαριστώ ή απλώς και μόνο μια ερώτηση όπως «πως είσαι;». Μια κλήση με την φίλη που είναι μακριά ή ένα τηλεφώνημα σε κάποιον που δεν έχει κανέναν να μοιραστεί την καραντίνα του και θέλει απλώς μια φωνή να σπάσει την ησυχία. Σε εκείνους τους ενοίκους στον 3ο  που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες γιατί να μην κάνουμε εμείς τα ψώνια μιας και θα βγούμε για τα δικά μας; Σε έναν κόσμο όπου μπορούμε να είμαστε ό, τι θέλουμε γιατί να μην είμαστε καλοπροαίρετοι; Όλοι κερδίζουν ακόμη κι εμείς, εάν θέλουμε να μιλήσουμε και λίγο πιο εγωιστικά.

Όπως είναι όμως σημαντικό να μιλάμε και να φερόμαστε καλά στους γύρω μας, είναι εξίσου σημαντικό να κάνουμε το ίδιο και με εμάς τους ίδιους. Μια πρωτόγνωρη κατάσταση απαιτεί προσαρμογή πριν βρούμε τους κατάλληλους τρόπους αντιμετώπισης, ειδικά εάν χρειάζεται να σκεφτούμε και να δράσουμε με τρόπους πλήρως αντισυμβατικούς συγκριτικά με χθες. Πέρα από το άγχος, καλωσορίζουμε τη θλίψη αλλά και εκείνο το αίσθημα του χάους που προκύπτει μπροστά σε οτιδήποτε δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Κάθε συναίσθημα όμως είναι επιτρεπτό, δικαιολογημένο και φυσιολογικό όπως άλλωστε ισχύει και σε εποχές χωρίς έντονες δοκιμασίες και αν δεν είναι, είναι ώρα να από – ενοχοποιηθεί.

Δεν είναι λύση να λέμε ευχαριστώ για το σπίτι, την τύχη να ζούμε και με τους δυο γονείς μας ή ότι ακόμη διατηρούμε την εργασία μας από ενοχές βλέποντας κάποιον να μην τα διαθέτει ή να τα έχασε εξαιτίας της παρούσας κατάστασης. Ακόμη όμως και εάν χάσαμε κάτι, είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως είναι φυσιολογικό να αισθανόμαστε θυμό ή θλίψη αλλά κυρίως πως δεν πρέπει να τα εκτονώνουμε στους άλλους γιατί ακριβώς είναι απλά συναισθήματα. Άσχετα με την κατάσταση που βρισκόμαστε, είναι φυσιολογικό να νιώθουμε ό, τι νιώθουμε χωρίς παρ’ όλα αυτά να ξεχνάμε πως αυτό δεν μας αντικατοπτρίζει ως άτομα και υπόσταση.

Τα συναισθήματα όπως και οι σκέψεις, είναι στοιχεία που απλώς προκύπτουν εξαιτίας των καταστάσεων που βιώνουμε με μια εκάστοτε διάρκεια παρουσίας τους στη ζωή μας. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να εντοπίσουμε πως διαθέτουμε συναισθήματα, δεν διαθέτουν τα συναισθήματα εμάς ως άτομα. Μπορούμε να τα εντοπίσουμε, να τα βιώσουμε και εμείς να επιλέξουμε κατά πόσο θα τους επιτρέψουμε να παραμείνουν μέσα μας ή στην καθημερινότητά μας.

Μικρές κινήσεις και λίγα καλά λόγια μπορούν να κάνουν τη διαφορά ακόμη και στην πιο δύσκολη στιγμή. Η στιγμή θα φύγει όπως και τα αρνητικά συναισθήματα που δεν πρέπει να τα επιτρέπουμε να μας εγκλωβίζουν. Η ανάμνηση της κάθε στιγμής όμως θα παραμείνει για πολύ καιρό. Αφού λοιπόν έχουμε την δυνατότητα και ειδικά σε μια τέτοια εποχή να κάνουμε την ανάμνηση αυτή έστω και λίγο πιο «υποφερτή», γιατί να μην το προσπαθήσουμε;

Ειρήνη Σαμαρά

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top