Social Media και Αντετοκούνμπο | Πάστα Φλώρα

Γράφει ο Χρήστος Δάβος

Λίγο πριν «καθίσει η σκόνη» από την αναταραχή που προκάλεσε στα ελληνικά κοινωνικά δίκτυα η είδηση της ανάδειξης του Γιάννη Αντετοκούνμπο ως πολυτιμότερου καλαθοσφαιριστή για τη σεζόν που ολοκληρώθηκε στο ΝΒΑ, ο Γιάννης ή καλύτερα η επιτυχία ενός ανθρώπου με ιδιαίτερη ζωή, ήρθε να αναδείξει την οπτική με την οποία αντιμετωπίζει στο σύνολο της η κοινωνία θέματα που ακουμπούν ευαίσθητες «χορδές» του 2019, όπως η εθνικότητα ή τα πιστεύω του κάθε ανθρώπου… Θέματα που καθημερινά διαβάζουμε όταν κάνουμε scroll down στις οθόνες των κινητών μας και πολλές φορές είτε τα προσπερνάμε αδιαφορώντας, είτε μας εκνευρίζουν, δημιουργώντας μας την ανάγκη να απαντήσουμε σε κάποιο post.
Η δημιουργία δύο «στρατοπέδων» στα social media είναι κάτι παραπάνω από εμφανής σχεδόν σε όλα τα θέματα που αφορούν την καθημερινότητά μας και τις εξελίξεις που τρέχουν και την επηρεάζουν… Σε όλες τις εκφάνσεις, από τα είδη της μουσικής, από τα πολιτικά θέματα, από τα εθνικά θέματα, τα θρησκευτικά, τα αθλητικά, καθημερινά τα ελληνικά social media βάλλονται από τους «μεν και από τους δεν»

Έτσι, ήρθε και η σειρά του Γιάννη να προκαλέσει –άθελά του- με την επιτυχία του, όπου η κάθε πλευρά προσπάθησε να την αναδείξει όπως η ίδια επιθυμούσε και με την οπτική που ήθελε η ίδια να αναδείξει και να παρουσιάσει.

Ο Γιάννης όπως τον ξέρουμε ή καλύτερα Γιάννης Σίνα-Ούγκο Αντετοκούνμπο όπως είναι το πλήρες όνομα του, γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1994 στην περιοχή Ζωγράφου από Νιγηριανούς γονείς οι οποίοι ήρθαν στην Ελλάδα για να βρουν και να εξασφαλίσουν μία καλύτερη ζωή από αυτή που είχαν στο Λάγος της Νιγηρία.

Για τον Γιάννη και τα τρία αδέρφια του η παιδική τους ζωή καθώς και η εφηβική τους μόνο εύκολη δεν ήταν. Αδυνατούσαν να λάβουν το δικαίωμα της ελληνικής ιθαγένειας, όπου αυτόματα θα τους εξασφάλιζε νόμιμα δικαιώματα όπως έχουν όλοι οι πολίτες του Ελληνικού κράτους, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να πουλάνε γυαλιά ηλίου, τσάντες, δίσκους σε δρόμους της Αθήνας προκειμένου να επιβιώσουν…Ωστόσο, σε αυτές τις γειτονιές της Αθήνας υπήρχαν κάποιοι χώροι, όπου τα αδέρφια Αντετοκούνμπο αντιστάθμιζαν τις δυσκολίες που τους είχαν παρουσιαστεί.

Στα Σεπόλια, ο δήμος είχε δημιουργήσει δημόσια γήπεδα μπάσκετ όπου καθημερινά ξεδίπλωναν το ταλέντο τα παιδιά των γύρω πολυκατοικιών. Εκεί ο Γιάννης έκανε φίλους και ξεδίπλωσε το ταλέντο του.

Αν δεν ήταν τα γηπεδάκια του δήμου, ίσως ποτέ δεν θα γνωρίζαμε τον Γιάννη και τη ζωή του. Αν δεν ήταν το ανοιχτό γήπεδο του Τρίτωνα στα Σεπόλια δεν θα τον είχε δει ποτέ ο προπονητής Σπύρος Βελλινιάτης να αγωνίζεται και δεν θα του δίνονταν ποτέ η ευκαιρία να κάνει την αρχή για την «εκτόξευση» στο μαγικό κόσμο του ΝΒΑ.

Ο Σπύρος Βελλινιάτης βοηθούσε παιδιά από την Αφρική, θέλοντας και μέσω του αθλητισμού να τους σώσει τις ζωές… Έτσι έγινε με τον Αντετοκούνμπο.

Στην αρχή ήταν ο Τρίτωνας και μετά ο Φιλαθλητικός. 2 Φεβρουαρίου 2013. Μετά από ήττα από τον Αίολο Τρικάλων, ο Γιάννης και ο αδελφός του ο Θανάσης αντιμετωπίζονται από τους ανθρώπους που βρίσκονταν στο γήπεδο ρατσιστικά, ακούνε βρισιές, ακούνε ουκ ολίγες φορές για το χρώμα του δέρματος τους. Συνηθισμένες σκηνές – δυστυχώς- για τοπικό ελληνικό γήπεδο, ωστόσο ο ψυχισμός του 18χρονου τότε Γιάννη επηρεάζεται τόσο πολύ, όπου σταματάει να πηγαίνει στις προπονήσεις της εθνικής νέων για 2 εβδομάδες. Τότε ο προπονητής της Εθνικής νέων Κώστας Μίσσας με τον πρόεδρο του Φιλαθλητικού Γιάννη Σμυρλή βρίσκονται στο πλευρό του, τον στηρίζουν και τον μεταπείθουν.

Οι ανιχνευτές ταλέντων έμαθαν για το ταλαντούχο αγόρι, βρέθηκαν στο γήπεδο του Φιλαθλητικού, είδαν από κοντά τον Γιάννη και το ταλέντο του… Τελικά το όνειρο του δεν άργησε να πάρει σάρκα και οστά, όπου στις 4 Απριλίου του 2013 με μία ελληνική σημαία στα χέρια επιλέχθηκε από τους Μιλγούκι Μπακς και η ιστορία άρχισε να γράφει…
Έτσι, για κάθε ιθαγένεια που δεν έρχεται, βρίσκεται ένα γήπεδο και ένας Έλληνας προπονητής όπου βοηθάει παιδιά από την Αφρική. Για κάθε βρισιά, για κάθε ρατσιστικό σχόλιο, βρίσκεται ένα πλαίσιο ανθρώπων που έχουν εμπιστευτεί τον Γιάννη και τον βοηθάνε να αναδείξει το ταλέντο του. Για κάθε ήττα της κοινωνίας, έρχεται μία νίκη της όπου χτίζοντας ένα γήπεδο βοηθάει παιδιά να γλυτώσουν από την εγκληματικότητα… δείχνοντας πως κάθε κοινωνία έχει τις παθογένειες της, αλλά και τα προτερήματά της.

Εδώ έρχονται τα ελληνικά social media. Δύο «στρατόπεδα» όπου σκοπίμως παρουσιάζουν την εικόνα που θέλουν να «δημιουργήσουν» για τον Αντετοκούνμπο, προκειμένου να εκμεταλλευτούν και να περάσουν τις απόψεις τους για βαθύτερα ζητήματα, που «αντανακλούν» στο πρόσωπο του. Το ζήτημα είναι πως στα social media κυριαρχεί το «λευκό» και το «μαύρο». Η εθνική υπερηφάνεια ή ο ρατσισμός, η απόλυτη εκμετάλλευση ενός γεγονότος από τους «μεν» και από τους δεν». Όπως όμως δείχνει η πραγματική ζωή του Γιάννη συνυπάρχουν και τα δύο και συμπορεύονται. Στα social media, δεν μας ενδιαφέρει –δυστυχώς- η πραγματική ζωή του Γιάννη, δεν μας ενδιαφέρει το πρόσωπο του, αλλά μέσω του Γιάννη προσπαθούμε να περάσουμε και να δείξουμε τις θέσεις μας για θέματα που φοβόμαστε ή αδυνατούμε με διαφορετικό τρόπο να «ακουμπήσουμε», θέματα δικά μας που θέλουμε να προσάψουμε σε άλλους εκμεταλλευόμενος ιστορίες επιτυχίας, χάνοντας το πραγματικό νόημά τους.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top