Ακαδημαϊκό Περιβάλλον και Καλλιέργεια Πολιτικής Συνείδησης | Πάστα Φλώρα

Κατά την έκβαση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, μία μειοψηφία ατόμων έχει ολοκληρωμένη εικόνα της πολιτικής της συνείδησης, άλλοτε λόγω έλλειψης εκθέσεως σε σχετικά θέματα, άλλοτε λόγω στροφής του ενδιαφέροντός της σε τομείς διαφορετικής φύσεως. Το μόνο σίγουρο είναι, πως κατά τη διάρκεια της ζωής του ο κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος διαμορφώνει, καταρρίπτει και ίσως ενισχύει ορισμένες από τις πεποιθήσεις του, κάτι το οποίο φανερώνει μη στασιμότητα και εξέλιξη της προσωπικότητάς του.

Ένα από τα στάδια της ζωής, κατά τη διάρκεια του οποίου συχνά κανείς καλλιεργεί τις πολιτικές του απόψεις είναι το ακαδημαϊκό στάδιο για δύο λόγους, έναν πιο κοινό κι έναν πιο έμμεσο: ο συχνότερος λόγος είναι η παρουσία κομμάτων στον δημόσιο πανεπιστημιακό χώρο και ο σπανιότερος, η έμπνευση του φοιτητή από μαθήματα, συγγράμματα ή και συζητήσεις κοινωνικοπολιτικού και ψυχολογικού περιεχομένου με ακαδημαϊκούς, ως προς την δημιουργία δικών του εικόνων σχετικά με την κοινωνία και την πολιτική φιλοσοφία. Ή όπως θα μπορούσε να ειπωθεί αποδοτικότερα: Πώς έχουν τα πράγματα (πρώτη περίπτωση) και πώς θα έπρεπε να είναι (δεύτερη περίπτωση).

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αντιμετωπίσει καταστάσεις, στις οποίες άτομα από κάποια παράταξη προσεγγίζουν είτε για βοήθεια ένταξης στα εκάστοτε τμήμα του Πανεπιστημίου, είτε για κάποιο δρώμενο, που διοργανώνει η παράταξη, γεγονότα τα οποία αποσκοπούν στην ενίσχυση του κόμματος. Η δημιουργία οργανώσεων τέτοιας φύσης δηλώνει την ανάγκη του ανθρώπου για κοινωνική ένταξη σε μία ομάδα. Το γεγονός αυτό, συνήθως, αποτελεί και τον λόγο, για τον οποίο κάποιος γίνεται μέλος σε μία τέτοια οργάνωση. Μία ακόμη αιτία ένταξης είναι και τα «οφέλη», που υπόσχονται ή παρουσιάζονται σε τέτοιου τύπου παρατάξεις.

Πολλές φορές άτομα, τα οποία γίνονται μέλη δεν είναι αντίστοιχων πεποιθήσεων απαραιτήτως, απλώς δύναται να θέλουν να εκμεταλλευτούν κάποιοι τέτοιου είδους ευκαιρίες προς εξυπηρέτηση δικών τους σκοπών ανέλιξης, είτε απλής διευκόλυνσης της «ακαδημαϊκής θητείας» τους, γεγονός που δεν είναι πάντοτε βέβαιο.  Η ύπαρξη των παρατάξεων, επίσης, συχνά προκαλεί διχόνοια και διαιώνιση των κομματικών διαφορών μεταξύ των φοιτητών, σκορπώντας χάος στις εκλογικές περιόδους καθώς και σε κομματικές συνελεύσεις ιδεολογικού χαρακτήρα, με πρόφαση την αναβάθμιση της εκάστοτε σχολής. Υπάρχει, όμως, ουσιαστική καλλιέργεια της πολιτικής συνείδησης με την ύπαρξη τέτοιου τύπου οργανώσεων, ή απλώς πρόκειται για έναν κομματικό προσανατολισμό;

Οι περισσότερες (αν όχι όλες) οι δημόσιες σχολές, από την πιο τεχνική έως την πιο θεωρητική παρέχουν τη δυνατότητα παρακολούθησης μαθημάτων και παροχής συγγραμμάτων φιλοσοφικού, ψυχολογικού και κοινωνικοπολιτικού, χαρακτήρα, μέσω των οποίων δίνεται τροφή για σκέψη, το έναυσμα για καλλιέργεια πεποιθήσεων και απόψεων. Γνώμες και πεποιθήσεις, οι οποίες δεν θα είναι αποτέλεσμα κομματικών κατευθύνσεων, αλλά γόνιμου εσωτερικού διαλόγου, μίας απόρροιας των παρεχομένων εκ των βιβλίων πληροφοριών. Δεν δίνεται σε όλους η ευκαιρία φοίτησης σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, γι’ αυτό πρέπει να αδράττουν και να φιλτράρουν οι ίδιοι οι φοιτητές τις γνώσεις, τις οποίες προσλαμβάνουν, μην παπαγαλίζοντας αδιανοήτως προτάσεις και παραγράφους για να περάσουν κάποιο μάθημα.

Εν ολίγοις, εάν κατόπιν προσωπικής αφιέρωσης χρόνου και σκέψεως κάποιος βρίσκεται σε ιδεολογική ταύτιση με κάποια κομματική παράταξη, είναι δικό του προσωπικό δικαίωμα να την υποστηρίξει όπως επιθυμεί. Σε ένα ιδανικό ακαδημαϊκό κόσμο, ωστόσο, θα υπήρχαν μηδενικές παρατάξεις και μία πληθώρα φοιτητών – μελών της σύγχρονης κοινωνίας με ευσυνείδητο χαρακτήρα και τεκμηριωμένες περί της πολιτικής και της κοινωνίας απόψεις, προερχόμενες από την ενεργοποίηση της δικής τους σκέψεις. Μη κατευθυνόμενες.

 

Κωνσταντίνα Φύτα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top