Ευτυχία | Πάστα Φλώρα

Ευτυχία μου λένε και ποτέ μου δεν την κατάλαβα. Είναι αυτό που αναζητούμε όλοι μέχρι την στιγμή του θανάτου μας. Ίσως ακούσεις ένα μουρμούρισμα να λέει ότι ήθελα να είμαι ευτυχισμένος/η. Την γυρεύουν όλοι και τελικά δεν την βρίσκουν.

Όσα χρόνια ζω οι εμπειρίες μου με έμαθαν πολλά. Είχα το άγχος της καθημερινότητας, σκέψεις για τα έργα μου που ναι έχουν αργήσει μα δεν πειράζει γιατί ποτέ δεν μου άρεσε να βιάζομαι. Άγχος, στρες για εύρεση εργασίας, χίλια δυο να περνούν από το μυαλό μου για το μέλλον μου, για την οικογένεια μου, για την μητέρα μου που βιάζεται να παντρευτώ ενώ δεν είμαι σε θέση να κάνω τις κινήσεις που επιθυμεί για μένα. Αλλά για σκεφτείτε λίγο…αυτοί που μας αγαπούν και θέλουν το καλύτερο για μας πόσο πραγματικά μας καταλαβαίνουν;

Τι είναι σημαντικότερο σήμερα;

Θέλω να βρίσκω την ευτυχία καθημερινά έστω και σε μικροπράγματα. Τα προσπερνούν όμως οι άνθρωποι αυτά γιατί οι στόχοι τους είναι υψηλοί και υποτιμούν και τα λίγα που έχουν.

Θέλω να κάνω οικογένεια, θέλω να μεταδώσω τη γνώση και την παιδικότητα μου σε ένα μικρό ανθρωπάκι που θα με αποκαλεί μαμά, αλλά γιατί όλη αυτή η βιασύνη; Τι ωφέλησε τους παλιούς και το μιμούνται οι νέοι άνθρωποι που ξεκινούν κάτι δίχως υπόβαθρο με τις οικογένειες να είναι πίσω τους για πάντα;

Τελικά οι ψυχές τι σημασία έχουν αν όλα μετριούνται με χρήματα;

Βλέπω αυτή την θεοποίηση και απορώ για ποιον θεό μιλούν οι γύρω μου. Είναι ένα μέσο να ζήσεις, αλλά όχι να προσκυνήσεις. Πρόσφατα δεν μου ανανέωσαν τη σύμβαση σε μια δουλειά, μα και πάλι ήμουν χαρούμενη για τα μαθήματα που πήρα.

Θύμωσα για την κοροιδία, αλλά το σημαντικότερο μάθημα από όλα ήταν ότι μέριασα το άγχος της εργασίας. Όλοι ακούν κάθε μέρα έναν υψηλόβαθμο να φωνάζει, να κάνει παρατηρήσεις και νιώθουν άχρηστοι, πως ότι και να κάνουν δεν είναι αρκετό. Αυτή είναι όμως η παγίδα του συστήματος της εργασίας, ένας φαύλος κύκλος πίεσης με χάρτινα χαμόγελα.

Όταν όμως συνειδητοποιήσεις ότι είσαι ένα έμψυχο ον και όχι μια μηχανή βλέπεις τον κόσμο διαφορετικά. Είναι τόσο όμορφο να αναπνέεις, να είσαι με το χαμόγελο παρά τις φωνές, να αγαπάς τους γύρω σου γιατί δεν είσαι σε θέση να κρίνεις, να μην αγχώνεσαι αν ο άλλος βιάζεται και με τον τρόπο σου να καταπολεμάς το στρες που έχει.

Η ευτυχία με τα τόσα συναισθήματα και χρώματα βρίσκεται μέσα στον καθένα, στην κάθε σκέψη και πράξη, στο καθετί όμορφο που θα αντικρύσουμε στο φως του ήλιου. Υπάρχει ακόμα και στα πιο σκοτεινά μέρη αρκεί να βρούμε την σπίθα που θα μας φανερώσει τα υπέρλαμπρα αστέρια.

Αυτή είμαι λοιπόν!

Πείτε με ονειροπόλα που ενώ οι κόσμοι φθείρονται μέρα με τη μέρα μέσα από αναπαραγωγές άσχημων εικόνων, πολιτικών απόψεων και πολλών άλλων. Είναι η αναπαραγωγή των μαζών που δεν ψάχνει την ευτυχία, αλλά παράγει μια συνεχόμενη δυστυχία. Ο κόσμος δεν είναι τόσο ρόδινος, αλλά μπορούμε με καθημερινές πράξεις να τον κάνουμε να ανθίσει ξανά. Οι άνθρωποι δεν σπέρνουν μόνο την καταστροφή, αλλά μέσα από τον καθένα γίνονται τα θαύματα. Αυτή την ευτυχία ακολουθώ όσο γύρω μου όλα παρακμάζουν.

Προτιμώ να παραμείνω χαρούμενη με την απλότητα της φύσης παρά με τα θεριά των πολλαπλών συστημάτων που πνίγουν στην άβυσσο τις ψυχές των ανθρώπων.

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top