Now Reading
Βινύλιο |Μια παλιά και μια νέα ιστορία

Βινύλιο |Μια παλιά και μια νέα ιστορία

Βινύλιο |Μια παλιά και μια νέα ιστορία

 

Τα τελευταία δύο χρόνια απόκτησα ένα χόμπυ που ονειρευόμουν να έχω στην φοιτητική μου ζωή, αλλά και στην υπόλοιπη.

Με κάποιες σκόρπιες φωναχτές σκέψεις και μικρές ενθουσιώδεις εξομολογήσεις επιθυμιών και ονείρων, οι γονείς μου (και συγκεκριμένα η μάνα μου) έπιασε το νόημα εξαπίνης, οπότε και μου έκαναν δώρο ένα πικ απ.

Από τότε η αγορά και συλλογή βινυλίων αποτελεί την κύρια δραστηριότητα των προσωπικών μου οικονομιών. Σε συνδυασμό με την ακρόαση δίσκων μέσα από μια vintage ηλεκτρική συσκευή, αλλά και η γενικότερη παλιομοδίτικη κουλτούρα που με σαγηνεύει με πάθος σχεδόν ερωτικό, φτιάχνουν μια ατμόσφαιρα ιδανική κατά την διάρκεια της σπατάλης του ελεύθερου χρόνου μου.

Το βινύλιο τα τελευταία χρόνια έχει έρθει και πάλι για τα καλά στο προσκήνιο, με τις πωλήσεις του να είναι περισσότερες από την εξέλιξή του, δηλαδή τα CDs.

Εκτός από τους εκατομμύρια παλαιότερους θαυμαστές του, νέοι άνθρωποι λυγίζουν στην μαγεία και στη γοητεία της ακουστικής εμπειρίας του, αλλά και της συναισθηματικής αξίας που κουβαλάει.

Παρά το γεγονός ότι αποτελεί ένα “άθλημα” ακριβό, είναι νομίζω ξεκάθαρο ότι το βινύλιο (επαν)ήλθε για να μείνει.

Το ψάξιμο, το ψηλάφισμα, η επιλογή και η αγορά βινυλίων, η περιεργασία των εξωφύλλων και η απαρίθμηση των τραγουδιών του εκάστοτε δίσκου έχει πραγματική ανεκτίμητη αξία για τους θαυμαστές του.

Το συναίσθημα της εξόρμησης στα όποια δισκοπωλεία απόμειναν (δυστυχώς) στην χώρα μας, θα μπορούσε άνετα να συγκριθεί με αυτό του shopping therapy που βιώνουν κυρίως η γυναίκες. Τα ράφια και οι επιφάνειες των δίσκων μπορεί να ανέχονται για ώρες το βάρος των χεριών μας (μπορεί και της επιθυμίας να τα κάνουμε δικά μας), μπορεί στην αγκαλιά μας να βρεθούν περισσότερα βινύλια απ’ όσα μπορούμε να αγοράσουμε κι ίσως στην τελική να μην αγοράσουμε και τίποτα από τύψεις μήπως αδικήσουμε κάποιον καλλιτέχνη.

Ας πούμε, λοιπόν, πως τα καταφέρνουμε και αγοράζουμε έστω έναν δίσκο. Φτάνοντας μπροστά στο πικ απ, το γδύνουμε από την ζελατίνα που το προστατεύει, αν περιέχει δύο δίσκους και ανοίγει στη μέση το ανοίγουμε για να θαυμάσουμε το σχεδιαστικό του κομμάτι, βγάζουμε το βινύλιο από την εξωτερική και την εσωτερική του θήκη και το τοποθετούμε με ευλάβεια προσκυνητή θαρρείς κάτω από την βελόνα. Και το ταξίδι ξεκινά…

Αυτή θα μπορούσε να είναι εν ολίγοις μια μέση διαδικασία αγοράς και ακρόασης ενός δίσκου βινυλίου, τουλάχιστον από την δική μου οπτική γωνία.

Σε αυτό θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και το αισθησιακό κομμάτι της ακρόασης παλιών, πολυκαιρισμένων δίσκων είτε δικών μας (δηλαδή των γονιών μας) είτε μεταχειρισμένων. Αυτό το περιβόητο τσικ τσικ που ακούγεται στις ταλαιπωρημένες ραβδώσεις και η ελάχιστη αλλοίωση του ήχου του, μοιάζουν με παλιές ανείπωτες ιστορίες που αφηγείται κάποιος αόρατος επισκέπτης από άλλες, πλέον άγνωστες, εποχές.

Η ακρόασή του μοιάζει με ονειρικό ταξίδι στον χρόνο που οδηγός του είναι ένα συνονθύλευμα από δάκρυα, συγκινήσεις και χαρές που έζησαν άγνωστοι ή αγνώριστοι άνθρωποι και που εμείς δεν θα ζήσουμε ποτέ.

Το βινύλιο εκτός από την (υψηλή δυστυχώς) χρηματική αξία του, έχει και μια άλλη πολύ μεγαλύτερη: την συναισθηματική.

Παρά το γεγονός ότι οι εποχές που έφυγαν δεν θα ξανάρθουν (κι ίσως αυτό να είναι καλό), το βινύλιο είναι η ζωντανή απόδειξη ότι οτιδήποτε αξίζει δεν χάνεται κι ότι η τεχνολογική εξέλιξη παρά την αδιαμφισβήτητη δύναμή της στον σημερινό κόσμο, δεν θα είναι πάντα αυτή που θα κερδίζει και θα επιβάλλεται στην κουλτούρα και στον πολιτισμό μας.

Είναι επίσης μια μικρή επανάσταση για τους καλλιτέχνες που, όλο και περισσότεροι, αποφασίζουν να εκδώσουν τη μουσική τους με μοναδικό υλικό φορέα το βινύλιο, έχοντας ως ανταπόδοση μια μικρή αύξηση στις πωλήσεις των συλλογών τους.

Όπως είπα και στον πρόλογο, το βινύλιο (επαν)ήλθε για να μείνει. Αποτελεί σήμερα τον πιο ακριβό υλικό φορέα της μουσικής και ταυτόχρονα τον μεγαλύτερο σε πωλήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι δεν πτοούμαστε από την χρηματική αξία του, αλλά ενθουσιαζόμαστε από την ηδονική σαγήνη του.

Θανάσης Πάνου

See Also
What's Your Reaction?
Excited
0
Happy
0
In Love
0
Not Sure
0
Silly
0
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top