Ευθύνη, γένους…εαυτού | Πάστα Φλώρα

Στο άκουσμα της λέξης «ευθύνη» είναι αρκετοί εκείνοι, οι οποίοι θα αγχωθούν, θα ταραχθούν, θα νιώσουν υπαίτιοι γι’ αυτό που πρόκειται να συμβεί.

Αν όμως σκεφτούμε μία και δύο και πολλές ακόμη φορές αυτή την λέξη, θα διαπιστώσουμε πως οι αρετές που κρύβει είναι περισσότερες απ’ όσες φανταζόμασταν.

Δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας αποδίδουμε ευθύνες σε «άλλους». Αυτό το «άλλους» δεν περιλαμβάνει μόνο την κατηγορία των ανθρώπων, αλλά και καταστάσεις και ανώτερες δυνάμεις και ότι μπορεί να κάνει μία βόλτα από το μυαλό του καθενός μας.

Αποδίδουμε, λοιπόν, ευθύνες σε οποιονδήποτε και οτιδήποτε μας περικλείει πέρα από τον ίδιο μας τον εαυτό τόσο για πράγματα τα οποία συμβαίνουν όσο και για αυτά που δεν συμβαίνουν.

Θα κατηγορήσεις την μητέρα σου που δεν σε παρακίνησε να ξεκινήσεις αυτά τα πολυπόθητα μαθήματα χορού και όχι τον εαυτό σου που δεν τόλμησε αυτό το βήμα.

Αντίστοιχα θα τα βάλεις με Θεούς και δαίμονες λόγω του ότι δεν κέρδισες την προαγωγή στον χώρο εργασίας σου, δίχως να σκεφτείς αν τελικά προσπάθησες τόσο όσο χρειαζόταν.

Αποφεύγουμε το αίσθημα ευθύνης όπως ο δίαβολος το λιβάνι πιστεύοντας πως αυτό είναι το μαγικό ραβδάκι με το οποίο θα έχουμε μια πεντακάθαρη συνείδηση χωρίς ίχνος λεκέ, και φυσικά χωρίς τύψεις.

Κι όμως, τα πράγματα θα ήταν τόσο παράξενα διαφορετικά αν ξεκινήσουμε, με όσα αποθέματα αντοχής και κουράγιου βρίσκονται μέσα μας, να αναλαμβάνουμε την ευθύνη.

Τα αποθέματα καλό είναι να είναι μπόλικα!

Στην πραγματικότητα θέλει θάρρος τόσο όσο να ξεπερνάει τον συνειδητό και ασυνείδητο εαυτό σου, ώστε να καταφέρεις να ξεστομίσεις την φράση «Εγώ φταίω».

Όχι, αυτες οι δύο λέξεις δεν κρύβουν τιμωρία ή ταπείνωση. Δεν είναι λέξεις που θα μεταμορφωθούν σε αφορμές για να σε δείξει με το δάχτυλο ο γείτονας ή ο πατέρας σου.

Αυτές οι λέξεις βρίσκονται στον αντίποδα των όσων πιστεύεις.

Σε αυτόν τον αντίποδα, που συχνά πέφτουμε στην παγίδα να αγνοούμε, βρίσκεται η ουσία της παραπάνω φράσης.

Με την αποδοχή σου απέναντι στην ευθύνη, σου δίνεις μία ευκαιρία για την αλλαγή. Με το να είσαι υπεύθυνος συνηδητοποιείς πως στηρίζεσαι αποκλειστικά και μόνο στα δικά σου πόδια.

Τα πόδια που θα σε πάνε μακριά ή κοντά από τους στόχους σου, και όσα επιθυμείς να τολμήσεις, για τον απλούστατο λόγο ότι εσύ έχεις τα νήματα και τα κινείς.

Έχει την χάρη της η ευθύνη. Σε ωριμάζει χωρίς να σε μεγαλώνει με το ζόρι. Είναι εκείνη που τελικά θα σε εξελίξει, θα σε αλλάξει, θα σε οπλίσει με αντοχή.

Σε όποιο σημείο της κλίμακας και να βρίσκεται η όποια ευθύνη που θα αναλάβεις, υψηλό ή χαμηλό, θα ξέρεις πως σου ανήκει.

Πως εξαρτάται από εσένα και όχι εσύ από εκείνη.

Ζαχαρούλα Κατσικαντάμη

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top