Για το Gay Pride | Μαρία Σκαμπαρδώνη

Έχω βρεθεί πάμπολλες φορές να συζητώ με φίλους και γνωστούς για θέματα που αφορούν τα δικαιώματα της ΛΟΑΔ κοινότητας , όπως το σύμφωνο συμβίωσης, το δικαίωμα στο γάμο και την παιδοθεσία. Oμολογώ ότι ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων εμφανίζεται πλέον πιο θετικό απέναντι στους ανθρώπους με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ελληνική κοινωνία στο μεγαλύτερο ποσοστό της παραμένει ακόμα αρνητική σε οτιδήποτε παρεκκλίνει από το πρότυπο του ετεροσεξισμού. Ωστόσο, φωνές έντονης ομοφοβίας και ρατσισμού παραμένουν δυνατές , όπως εκείνη μίας γυναίκας η οποία ακόμα και τώρα ηχεί στα αυτιά μου: ‘’Μα, για ποιο λόγο μία γυναίκα ετερόφυλη να θέλει να συμμετάσχει σε ένα pride;’’

Μία ερώτηση που μέσα της κρύβει άγνοια ακόμα και έλλειψη ευαισθησίας. Διότι μία γυναίκα θα έπρεπε να γνωρίζει ότι πρέπει να είναι στο πλευρό κάθε ανθρώπου που εντελώς φασιστικά και ρατσιστικά στερείται το δικαίωμα να ζήσει και να εκφραστεί ελεύθερα, και που τις περισσότερες φορές οδηγείται σε γάμους και αποφάσεις απλά και μόνο για να κλείσει στόματα και να μην κινδυνέψει να χάσει τη στοργή της οικογένειας και των φίλων του, για να μη μείνει στο περιθώριο. Με αποτέλεσμα να ζει μία ζωή δυστυχισμένη. Μία γυναίκα θα έπρεπε να θυμάται ότι κάποτε και εκείνη αντιμετωπιζόταν ως κάτι κατώτερο και βρώμικο και πως δεν είχε ούτε και δικαίωμα ψήφου. Άρα, ως ένα πλάσμα που έχει πονέσει, στερηθεί και έχει καταβάλλει ατελείωτους αγώνες για να κατοχυρωθεί ο σεβασμός απέναντι στην οντότητα και το πρόσωπό της, πώς είναι δυνατόν να μην νοιώθει τον πόνο του ανθρώπου που βλέπει την οικογένεια του να το διώχνει από το σπίτι, που κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά του και να γίνει αντικείμενο χλευασμού και μίσους από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας για κάτι που δεν επέλεξε να είναι; Μία γυναίκα θα έπρεπε να είναι στο πλευρό κάθε ανθρώπου που αγωνίζεται για είναι ένα σεβαστό μέλος της κοινωνίας , ακριβώς επειδή είναι η τέτοια η φύση της που θα μπορούσε να νοιώσει έναν άνθρωπο της διπλανής πόρτας που στερείται την αγάπη του πατέρα και τη μητέρα του, σαν ένα δικό της παιδί. Άραγε εκείνη θα σταματούσε να αγαπάει το παιδί της επειδή απλώς ο σεξουαλικός του προσανατολισμός είναι διαφορετικός;

Μία ετερόφυλη γυναίκα θα έπρεπε να συμμετάσχει σε ένα pride, ακριβώς επειδή υποστηρίζει το δικαίωμα του ανθρώπου στο να βρει και να ζήσει τη δική του ευτυχία. Όχι επειδή είναι κάτι ανώτερο, αλλά γιατί θέλει πια να σταματήσει να αντιμετωπίζεται από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας ως κάτι κατώτερο. Γιατί και εκείνη θα μπορεί αύριο να κοιτάζει τα μάτια του άντρα της, του συντρόφου της και να ξέρει ότι είναι μαζί της επειδή την αγαπάει αληθινά και όχι ότι τη χρησιμοποιεί ως κουρτίνα για να κρύβει τον πραγματικό εαυτό του, ζώντας μία ‘’φυσιολογική’’ ζωή με γυναίκα, παιδιά, οικογένεια. Για να μην νοιώσει τον πόνο της εξαπάτησης, της απόρριψης , της κοροϊδίας όταν ανακάλυπτε την αλήθεια τον σεξουαλικό προσανατολισμό του ανθρώπου που πίστευε μέχρι πρότινος ότι την αγαπούσε. Γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να είναι ο εαυτός του και αν είναι αποδεκτός, δε θα χρειαστεί να εξαπατήσει και να πληγώσει κανέναν.

Κατάλαβες, ετερόφυλη γυναίκα, γιατί η παρουσία και η υποστήριξή σου σε ένα pride όχι μόνο δεν είναι περιττή, αλλά είναι και απαραίτητη

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top