Γιατί ο φεμινισμός δε θα έπρεπε να είναι μόνο γένους θηλυκού | Πάστα Φλώρα

16 Σεπτεμβρίου 2020, Θεσσαλονίκη. Μπροστά στο δικαστήριο βρίσκονται όλοι οι ενδιαφερόμενοι: οι φοιτήτριες που κατήγγειλαν το γεγονός, οι οικογένειές τους, καθηγητές και ακροατές. Σε ποιο γεγονός απευθύνομαι; Αναφέρομαι στο γεγονός της ασέλγειας ενός καθηγητή του τμήματος Μαιευτικής ο οποίος, εκμεταλλευόμενος τη θέση του, δε δίστασε να παρενοχλήσει φοιτήτριές του.

Έξω από το δικαστήριο χιλιάδες γυναίκες έχουν έρθει για να συμπαρασταθούν στις ενάγουσες και να καταγγείλουν φαινόμενα σεξουαλικής παρενόχλησης και ασέλγειας, να καταγγείλουν τέτοια φαινόμενα που ντροπιάζουν ολόκληρο το ανθρώπινο είδος. «Καμία ανοχή» είναι το σύνθημά τους. 

Και όμως, από την δικαστική αίθουσα λείπει ο κατηγορούμενος, λείπει αυτός που προκάλεσε τον πόνο στις κοπέλες, αυτός που χωρίς ενδοιασμούς και ντροπές παρενοχλούσε τις φοιτήτριες. Που βρίσκεται; Μα στο πανεπιστήμιο φυσικά όπου συνεχίζει ανενόχλητος την διδασκαλία του χωρίς να καμία αρχή να του το έχει απαγορεύσει!

Η επόμενη δικάσιμος ορίστηκε για τις 8 Δεκεμβρίου. Για άλλους 3 μήνες ο καθηγητής αυτός θα έρχεται σε επαφή με φοιτήτριες, θα έρχεται σε επαφή με την νέα γενιά και θα συνεχίσει να διδάσκει σε αμφιθέατρα παραθέτοντας διαλέξεις. Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, είναι η πραγματικότητα της χώρας μας. Γιατί όμως;

Γιατί ανεχόμαστε εν έτη 2020 τέτοια περιστατικά; Γιατί δεν κινητοποιούμαστε; Γιατί δεν μαζευόμαστε σε διαδηλώσεις για να απαιτήσουμε το αυτονόητο; Θέλουμε τέτοιοι άνθρωποι να διδάσκουν τους νέους; Αυτά να είναι τα πρότυπά τους;

Δυστυχώς, αν δεν κατανοήσουμε το αυτονόητο δε θα καταφέρουμε ποτέ κάποια ριζική αλλαγή: η μάχη αυτή πρέπει να γίνει από όλους μας, άνδρες και γυναίκες ενωμένοι σε αυτόν τον αγώνα. Η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων δεν γίνεται να επιτευχθεί αν μόνο το ένα από αυτά παλεύει για αυτήν. 

Φαινόμενα ασέλγειας, βίας, παρενόχλησης, βιασμού, πηγάζουν – εκτός από την διαστροφή του εκτελεστή τους – και από αυτήν την καλά ριζωμένη πατριαρχική αντίληψη περί ισχυρότερου φύλου. Και ακριβώς επειδή αυτοί οι «άντρες της υψηλής τεστοστερόνης» θεωρούν τον εαυτό τους ισχυρότερο υποβιβάζουν, χτυπούν και βιάζουν ως μία προσπάθεια ανάδειξης της δύναμής τους.

Αν λοιπόν δεν αρχίσουμε ομαδικά να ξεριζώνουμε αυτήν την αντίληψη, αν δεν σταματήσουν αρκετοί άνθρωποι να βγάζουν φλίχτενες μόνο με το άκουσμα της λέξης «φεμινισμός» και δεν κατανοήσουν πως το κίνημα αυτό δεν επιθυμεί περισσότερα δικαιώματα για τις γυναίκες αλλά ισότητα, τότε ονόματα όπως της Τοπαλούδης θα έρχονται συνεχώς στην επικαιρότητα και άντρες σε ριάλιτι θα συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τις γυναίκες σαν αντικείμενα για να «εξαντλήσουν το πακέτο τους».

Και για να αλλάξει μία τέτοια αντίληψη θα πρέπει να υπάρξει υποστήριξη και από τις δύο πλευρές, ιδιαίτερα από την πλευρά των ανθρώπων στην οποία αυτή εντοπίζεται. Όταν αρχίσει το αντρικό φύλο όχι μόνο να καταδικάζει τέτοια φαινόμενα αλλά και να υποστηρίζει τα θύματα, να διαδηλώνει και να διεκδικεί ίσα δικαιώματα για όλους τότε θα μπορέσει να αποτελέσει πρότυπο για τους επόμενους, δημιουργώντας τον κύκλο της ισότητας που θα φέρει ριζική αλλαγή.

Απέναντι λοιπόν σε αυτούς τους «άντρακλες» που υποβιβάζουν με κάθε τρόπο το γυναικείο φύλο πρέπει να σταθούν γυναίκες, άντρες, νέοι, ηλικιωμένοι, όσοι κατανοούν το αυτονόητο: αν δεν υπάρξει ισότητα και για τα δύο φύλα τότε στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καθόλου ισότητα. Απέναντι λοιπόν στον βιαστή, τον σεξιστή, τον βίαιο σύζυγο πρέπει να ταχθεί και αυτό το νέο υγιές πρότυπο του άντρα που νοιάζεται, κατανοεί, δεν εφησυχάζετε και απαιτεί την αλλαγή: το πρότυπο του άντρα φεμινιστή.

Απευθύνομαι λοιπόν σε εσάς, σε αυτούς που θέλουν να αποτελέσουν αυτό το πρότυπο: Δεν είναι μόνο ότι οι φοιτήτριες αυτές μπορεί να ήταν οι αδερφές, οι φίλες ή οι κοπέλες σας. Δεν χρειάζεται το θέμα να γίνει προσωπικό για να καταλάβει κανείς την σημασία του. Είναι θέμα ανθρωπισμού και δικαιωμάτων. Πιστεύετε στον άνθρωπο; Πιστεύετε στην δύναμη του λαού; Πως όταν διεκδικεί και απαιτεί κάτι θα καταφέρει την εφαρμογή του; 

Δεν υπάρχει λοιπόν λόγος να μην κατεβείτε και εσείς στην πορεία του φεμινιστικού κινήματος. Όχι, ασχέτως με το τι θέλει να σας περάσει η κοινωνία, το να διαδηλώνετε με τις γυναίκες δε σας κάνει λιγότερο άντρες. Αντιθέτως, είναι υποχρέωση του κάθε πολίτη που πρεσβεύει την δημοκρατία να ενώσει την φωνή του με αυτόν που διεκδικεί την θεμελιώδη αρχή της: την ισότητα.

Έτσι λοιπόν, ενωμένοι και όχι διχασμένοι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Μπορούμε να φέρουμε αυτήν την πολυπόθητη αλλαγή· δεν είναι τόσο ουτοπικό αυτό το σενάριο. Σίγουρα πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που δε θα κατανοούν την αξία της ισότητας μεταξύ των δύο φύλων· όμως θα υπάρχουν και αντίστοιχα πολλοί περισσότεροι που θα τους καταδικάζουν και θα απαιτούν την τιμωρία τους.

~~~

«Φεμινισμός δεν είναι άντρες εναντίων των γυναικών, δεν είναι γυναίκες εναντίων των  αντρών, είναι όλοι μαζί ενωμένοι σε αυτό. Αυτό σημαίνει ισότητα των φύλων. Δεν μπορεί να υπάρξει ατζέντα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν μπορεί να επιτευχθεί καλύτερος κόσμος και στόχοι της Βιώσιμης ανάπτυξης χωρίς την ατζέντα του φεμινισμού. Θα καταρρεύσουν χωρίς αυτήν. Οι άντρες χρειάζεται να αποτελέσουν μέρος της φεμινιστικής ατζέντας. Νομίζω, το πιο προφανές για εμένα, ως άντρας, είναι να προσδώσω σημασία στη δύναμη και στα προνόμια. Να τα αμφισβητήσω και να χρησιμοποιήσω τη φωνή μου όπου μπορώ, για να καλέσω και άλλους άντρες να συμμετέχουν στον αγώνα για την ισότητα, και να προκαλέσω τους άντρες όταν προξενούν βλάβη…»


Gary Barker, ιδρυτής της Promundo

Άννα Κούρα Μανώλη

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top