Γιατί οι ενήλικες θα έπρεπε να διαβάσουν το γαλλικό παιδικό βιβλίο «Ο Μικρός Πρίγκιπας» | Πάστα Φλώρα

Γράφει η Αποστολία Τσάπρα


Ο Μικρός Πρίγκιπας (Le Petit Prince) (1943), είναι ένα ποιητικό παιδικό βιβλίο του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ (Antoine de Saint-Exupéry). Καθώς έχει ψηφιστεί ως το καλύτερο βιβλίο του 20ου αιώνα στη Γαλλία και έχει μεταφραστεί σε 300 γλώσσες, εδώ είναι μερικοί από τους πολλούς λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι –ενήλικες και παιδιά εξίσου- αγοράζουν ακόμη σχεδόν δύο εκατομμύρια αντίγραφα το χρόνο.

Ο Μικρός Πρίγκιπας είναι ένα ποιητικό παραμύθι με πανέμορφες εικονογραφήσεις ακουαρέλας που περιγράφει τις περιπέτειες ενός πιλότου αποκλεισμένου στην έρημο. Συναντάει ένα νεαρό πρίγκιπα, ο οποίος έρχεται από ένα μικροσκοπικό αστεροειδή στον διάστημα για να επισκεφτεί τη γη, και αυτή η συνάντηση εκτυλίσσεται σε μια φιλοσοφική περισυλλογή με δριμύτατη κοινωνική κριτική προς τον κόσμο των ενηλίκων. Θα μπορούσαμε να μάθουμε ένα δύο πράγματα από την περιπέτειά του.

Τα λεφτά δεν είναι το παν

Ο τέταρτος πλανήτης τον οποίο επισκέπτεται ο πρίγκιπας κατοικείται από έναν επιχειρηματία. Ο εύθικτος άντρας είναι τόσο απασχολημένος με το να μετράει τ’ αστέρια στο διάστημα για να ξανανάψει το τσιγάρο του, που έχει σβήσει,, ή για να δώσει ιδιαίτερη σημασία στον πρίγκιπα. Όταν ο πρίγκιπας τον ρωτάει τι σκοπεύει να κάνει με αυτά τα αστέρια, η ματαιότητα της καπιταλιστικής επιδίωξης σκιαγραφείται με όλη της την ιλαρότητα καθώς ο επιχειρηματίας απαντάει «Τίποτα. Μου ανήκουν. Θα με κάνουν πλούσιο και αυτό θα με βοηθήσει να αγοράσω περισσότερα αστέρια».

Πολύ μικρός για να καθαρίσει ηφαίστεια

Ο πρίγκιπας επισκέπτεται έναν πλανήτη με ένα σιγανά ενεργό ηφαίστειο το οποίο ο κάτοικος του πλανήτη σκουπίζει κάθε πρωί και το συγκρίνει με τη φωτιά μια καμινάδας. Η φροντίδα και η προσοχή που δείχνει προς το φυσικό περιβάλλον γύρω του είναι αυτό που κρατάει τον πλανήτη του ασφαλή. Ο υπαινιγμός πως οι άνθρωποι στη Γη είναι πολύ μικροί για να καθαρίσουν ηφαίστεια και να τα σταματήσουν από το να εκραγούν είναι μια μικρή υπενθύμιση πως οι άνθρωποι δεν είναι οι κυρίαρχοι στη Γη αλλά το αντίθετο.

Σε παρακαλώ μη με πυροβολήσεις, εξημέρωσε με

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν η αλεπού ζητάει να εξημερωθεί, λέγοντας λίγο παρακάτω ότι οι ενήλικες είναι τόσο εγκλωβισμένοι στη βία και στο άγριο κυνήγι της που έχουν ξεχάσει πώς να «δημιουργούν δεσμούς», αναφέρεται στην ανοησία του πολέμου. Αυτό μπορεί επίσης να ισχύει και για τη διαφορετική ιδέα που έχουμε για την απόκτηση φίλων. Έχουμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά μπορούν οι 1000+ εικονικοί φίλοι να θεωρηθούν ισάξιοι με το πραγματικό ενδιαφέρον ενός;

Απλά δεν έχω χρόνο

Η αλεπού έχει ένα πολύ δυνατό επιχείρημα όταν λέει ότι «οι άνθρωποι δεν έχουν πια χρόνο να καταλάβουν οτιδήποτε» καθώς παρασύρονται στην πολυάσχολη παλίρροια της σύγχρονης ζωής. Λέει επίσης πως «αγοράζουμε πράγματα που είναι ήδη κατασκευασμένα στα καταστήματα. Αλλά δεν υπάρχει πουθενά κανένα κατάστημα για να αγοράσει κάποιος τη φιλία και έτσι οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους». Η τέχνη διατήρησης της φιλίας, αναφέρει, χρειάζεται πιο πολύ δουλειά.

Το σκοτάδι πριν την αυγή

Το λουλούδι εξηγεί πως πρέπει να υπομείνει τις κάμπιες που σέρνονται πάνω στα φύλλα του αν θέλει να γνωρίσει τις πεταλούδες. Αυτή η πανέμορφη εικόνα είναι μια μεταφορά για την υπομονή και την ελπίδα που δε χάνεται ποτέ. Με τον ίδιο τρόπο, το σκοτάδι πάντα έρχεται πριν την αυγή και πρέπει να υπομείνουμε το χειμώνα πριν απολαύσουμε το καλοκαίρι.

Βλέπεις με την καρδιά σου

Το επίκεντρο αυτής της ιστορίας είναι η ιστορία αγάπης ανάμεσα στον πρίγκιπα και το τριαντάφυλλό του. Η ουσία του παραμυθιού-ότι η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που έχει σημασία- εκφράζεται από την αλεπού όταν λέει ότι «Δεν βλέπεις καθαρά παρά μόνον με την καρδιά. Η ουσία είναι αόρατη στα μάτια.».

Να έχεις περισσότερη φαντασία

Οι ενήλικες θα πρέπει να είναι λιγότερο σφιγμένοι και να αφήνουν πιο συχνά τους εαυτούς τους να παρασύρονται από τη φαντασία. Αυτή είναι μια ιδέα που διαμορφώνεται από τις πρώτες κιόλας σελίδες, όταν εκείνος θυμάται να ζωγραφίζει μια υπέροχη εικόνα ενός βόα που είχε καταπιεί έναν ελέφαντα. Οι ενήλικες βλέποντας μόνο τις επιφανειακές πιθανότητες παρερμηνεύουν αυτό το αριστούργημα νομίζοντας πως είναι ένα καπέλο, και ο νεαρός έπρεπε να ζωγραφίσει το εσωτερικό του βόα για να το καταλάβουν.

Ανιδιοτέλεια

Η αναμφισβήτητη ανιδιοτελής πίστη σε έναν ανώτερο σκοπό είναι μια αρετή που θαυμάζεται σε αυτό το βιβλίο. Όταν ο πρίγκιπας επισκέπτεται τον πέμπτο πλανήτη, ανακαλύπτει την περίεργη συνήθεια ενός ανθρώπου να ανάβει ένα φανάρι στο δρόμο κάθε βράδυ. Δεν υπάρχουν άλλοι κάτοικοι ούτε άλλα σπίτια στον πλανήτη. Η σκληρότητα αυτής της πράξης μοιάζει παράλογη, αλλά αν την αναλογιστεί κανείς στο πλαίσιο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου όπου οι στρατιώτες συμμετείχαν στις μάχες με τη συγκατάθεσή τους, επισημαίνει την αξιοθαύμαστη και γενναία ανιδιοτέλεια του να είσαι στρατιώτης που ακολουθεί διαταγές-ακόμα και όταν μοιάζουν παράλογες- με την πεποίθηση ότι είναι για το ευρύτερο καλό.

Υπερανάλυση

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να σκέφτονται υπερβολικά κάποιες φορές, κάτι το οποίο ο συγγραφέας προσεγγίζει μέσα από μια ελαφριά κριτική. Αυτοί οι κόσμοι μπορεί να φαίνονται παράλογοι και απίθανοι αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι αληθινοί. Είναι μια αλήθεια που δε χρειάζεται να υποστηριχτεί από γεγονότα και αριθμούς, τονίζει ο συγγραφέας. Υπάρχουν περιορισμοί στην αντικειμενική γνώση.

Όλοι ήμασταν κάποτε παιδιά

Το βιβλίο ξεκινάει υπενθυμίζοντας έντονα ότι «οι μεγάλοι άνθρωποι θα έπρεπε να θυμούνται «ότι κάποτε ήταν όλοι παιδιά»», εννοώντας ότι λίγοι από αυτούς το θυμούνται. Επικρίνει την τάση των ενηλίκων να εγκλωβίζονται σε “chiffres”(στοιχεία και αριθμούς) αντί να επιδιώκουν τις αξίες που έχουν πραγματική σημασία όπως η αγάπη και η φιλία, ή η αρετή της υπομονής.


Πρωτότυπη δημοσίευση: https://theculturetrip.com/europe/france/articles/why-adults-should-read-french-children-book-le-petit-prince/

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top