H τρασνφοβία είναι παντού στην Ελλάδα | Πάστα Φλώρα

Διανύοντας τον 21ο αιώνα, μου φαίνεται λυπηρό όταν χρειάζεται να εξηγήσω σε κάποιον τι σημαίνει ο όρος trans και ακόμα περισσότερο, όταν έρχομαι σε θέση να υπερασπιστώ αυτή την ομάδα ανθρώπων, για τα αυτονόητα. Που μάλλον καθόλου αυτονόητα δεν είναι μέχρι και σήμερα. Γιατί; Όλο λέμε πως η κοινωνία προχωρά και εξελίσσεται, αλλά τελικά όλο στάσιμη είναι. 

Κάθε τι διαφορετικό στοχοποιείται. Συνεχώς, ολόκληρη η LGBTQ+ κοινότητα παλεύει για τα δικαιώματά της. Δικαιώματα που θα έπρεπε να ορίζουν κάθε άνθρωπο στη χώρα, ανεξαρτήτως σεξουαλικών προτιμήσεων και φύλου, βιολογικού ή κοινωνικού. 

Ευτυχώς, όσον αφορά τους ομοφυλόφιλους, η κοινωνία προσπαθεί μετά κόπων να προοδεύσει, θεσπίζοντας το σύμφωνο συμβίωσης για εκείνους τους ερωτευμένους, που συνεχώς αντιμετώπιζαν εμπόδια.

Όμως τι συμβαίνει με τους ανθρώπους που ανήκουν στη κοινότητα των τρανς; 

Ανεξάρτητα του βιολογικού τους φύλου, τα άτομα αυτά νιώθουν κάτι διαφορετικό. Εκφράζονται με έναν άλλον τρόπο, που καθόλου κατακριτέος δεν θα έπρεπε να είναι. Δεν έχει να κάνει πάντα με τον σεξουαλικό προσανατολισμό, αλλά με τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του ατόμου και τον βαθμό που αυτά τον αντιπροσωπεύουν. 

Ποιος μπορεί να κρίνει και γιατί, έναν άνθρωπο που νιώθει άβολα με το σώμα του και θέλει να το αλλάξει. Κανένας δεν έχει δικαίωμα για κριτική, από τη στιγμή που η απόφαση του άλλου δεν του δημιουργεί πρόβλημα και δεν παραβιάζει την ιδιωτικότητά του.

Ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, θεωρούν τους ανθρώπους της τρανς κοινότητας, μη φυσιολογικούς. Τους αντιμετωπίζουν με ειρωνεία. Ειρωνεία, που μπορεί να ξεκινάει από ένα φαινομενικά πιο ασήμαντο γεγονός, όπως μια ματιά στον δρόμο, ή στην ουρά σε δημόσια υπηρεσία και μπορεί να φτάσει σε εκδηλώσεις ακραίας φρασεολογίας, γελοιοποίησης, ή ακόμα και σωματικής βίας. 

Άνθρωποι στιγματίζονται γιατί επιλέγουν να ζήσουν μια διαφορετική ζωή από τον διπλανό τους. Η κοινωνία μας, δεν τους προσφέρει κανένα μέσο να αμυνθούν και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Οι ελπίδες εναποθέτονται σε εμάς, την νέα γενιά, που όπως φαίνεται είμαστε περισσότερο ανοιχτοί απέναντι στους άλλους, αγκαλιάζοντας τους ανθρώπους για αυτό που είναι και όχι για αυτό το ‘φαίνεσθαι’. 

Ο αγώνας για την εξάλειψη του ρατσισμού απέναντι στους τρανς, δίνεται συνεχώς. Κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να στιγματίζεται για μια ζωή εξαιτίας των επιλογών του. Οι άνθρωποι είμαστε ελεύθεροι να ζούμε με εκείνον τον τρόπο που μας κάνει να νιώθουμε οικεία. Είναι γελοίο να γυρνάμε την πλάτη σε μια ομάδα ατόμων, χωρίς κανένα λόγο. Όλοι έχουμε δικαίωμα σε μια υγιή ζωή, χωρίς φόβο. Αυτό και μόνο φτάνει για να γίνουμε ένα και να αγκαλιάσουμε τους ανθρώπους γύρω μας. 

Έτσι και αλλιώς, το διαφορετικό είναι πρόκληση.

Για σκεφτείτε να ήμασταν όλοι ίδιοι; Τόσο βαρετό. 

Έφη Καράμπελα

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top