Μυστηριωδώς ήσυχες μέρες | Πάστα Φλώρα

Σπίτια όπου βρεθήκανε στη σειρά. Το ένα μετά το άλλο καλά παρατεταγμένα. Οι μέρες στη Βεγγάλη διαδέχονταν ήρεμα η μία μετά την άλλη.

Εκεί πάνω φαίνονται καλά στοιβαγμένοι- όρθιοι σε διαφορετικά ύψη, χωρίς στηρίγματα, σαν ακίνητες μαριονέτες- άντρες στη σειρά ξανά και ξανά. Με τα χαρακτηριστικά μελόν  τους καπέλα και τα μαύρα τους κουστούμια. Ίσως και να ετοιμάζονται για την βόλτα τους. Άλλοι από αυτούς είναι πιο κοντά μας και άλλοι πιο μακριά και για αυτό θυμίζουν μινιατούρες.

Και έχουμε μόνο τις προσόψεις τους. Τόσο στους κουστουμάτους όσο και στα σπίτια. Παρόλα αυτά όμως όλα μένουν στάσιμα και κάπως μετέωρα. Ίσως και κάποιος να ήθελε να τους αποτυπώσει σαν να είναι κολλημένοι. Ίσως και τα σπίτια να μην θέλουν να τους καλοδεχτούν.

 Παραμένουν στα μάτια μας άνθρωποι γεμάτοι με μυστήριο. Τηρούν βλέπεις  και μεταξύ τους  αποστάσεις. Και φυσικά ο καθείς στον δικό του ζωτικό χώρο παραμένει. Δε θέλουν να πουν πολλά πολλά. Και ποιος ξέρει αν έχουν την όρεξη να ανέβουν ή να κατέβουν Τόση στασιμότητά σε μια μόνον ζωγραφιά. Μια ζωγραφιά με παράξενα θέματα. Μια ζωγραφιά όπου η υφή της είναι έτσι και αλλιώς κάπως ψυχρή και αδιάφορη. Ίσως και κάπως ακαδημαϊκή. Από συναισθήματα; Δε σου δημιουργεί κάτι. Όλα μοιάζουν τόσο ήσυχα και ποζάτα.

 Κανένα πτηνό δε διέσχιζε τον καταγάλανο ουρανό εκείνην την ημέρα. Κανένα σύγνεφο για να το διασχίσει έστω ένα πουλί, ή ένα σύννεφο που θα το διέσχιζε. Κανείς δεν πρόκειται να τους ενοχλήσει αυτούς τους κυρίους. Ίσως να είναι και πανέτοιμοι ή αποφασισμένοι για ό,τι και αν συμβεί. Ξέρουν πώς να αμυνθούν σε περίπτωση κινδύνου.

 Όλα μοιάζουν να έχουν αποκτήσει περισσότερη φυσικότητα χάρη στο παράδοξο. Και αυτή η φυσικότητα αν μη τι άλλο είναι αξεπέραστη.

Οι άνθρωποι απέκτησαν την ικανότητα να αιωρούνται. Θέλουν να βρουν διαφορετικές θέσεις στον κόσμο της συνήθειας, στην αιωνιότητα του καθημερινού. Καιρός λοιπόν για μια τέτοια αλλαγή.

Αρχίζει μια απόπειρα να έρθουν όλα σε μια ισορροπία. Σαν να συμφώνησαν μεταξύ τους. Και τίποτα πλέον δεν τους εμποδίζει ώστε να κινούνται όπως νομίζουν. Ευκαιρία να απαρνηθούμε κάθε τι συμπεφωνημένο για μια νέα αρχή είπαν!

(το έργο είναι του Βέλγου σουρεαλιστή Rene Magritte και συγκεκριμένα φέρει την ονομασία Golconde και χρονολογείται το 1953. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά και εκτίθεται στη συλλογή Menil στο Χιούστον)

 

Αθηνά Γεωργακοπούλου

View Comments (0)

Leave a Reply

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top