Ο μύθος των Tommyknockers | Πάστα Φλώρα

“Late last night and the night before

Tommyknockers, Tommyknockers

knocking at the door.

I want to go out;

don’t know if I can,

’cause I’m so afraid

of the Tommyknocker man”.

Το τελευταίο διάστημα είχα την διάθεση να παρακολουθήσω παλιές ταινίες βασισμένες σε βιβλία του Stephen King.

Το μικρό ποίημα πιο πάνω το είχε γράψει στην παιδική του ηλικία. Το βιβλίο του γνωστό σε όλους μας ως Οι Νυχτερίτες”, που γράφτηκε το 1987, το είχε χαρακτηρίσει ο ίδιος απαίσιο. Το είχε γράψει σε μια περίοδο της ζωής του προσπαθώντας να ξεφύγει από τα ναρκωτικά.

Δεν έχω προλάβει να διαβάσω ακόμα το βιβλίο, αλλά θα χαρώ να το προσθέσω στην συλλογή μου με άλλα βιβλία του King, μα πρόσφατα είδα την ταινία που είχε βγει σε δυο μέρη το ’93.

Η έμπνευσή του ήταν από ένα βιβλίο του Lovecraft (και ποιος δεν έχει εμπνευστεί από τον μάστερ του τρόμου) με τίτλο “Το Χρώμα από το Διάστημα (The Colour Out of Space)”.

Όμως, το βιβλίο όπως και η ταινία καταλήγουν σε εξωγήινους που έχουν έρθει από πολύ μακριά χρησιμοποιώντας τους ανθρώπους καταναλώνοντας την ενέργειά τους μέσω των βαθύτερων επιυθυμιών τους ώστε να γίνουν εκείνοι πιο δυνατοί.

Υπάρχει όμως ένας μύθος πίσω από το όνομα των Tommyknockers που μέχρι σήμερα προκαλεί φόβο στους ανθρώπους.

Η ιστορία τους είναι τόσο παλιά που ξεκινάει από την αρχή της εξόρυξης.

Όταν οι ανθρακωρύχοι άκουγαν χτύπους πίστευαν ότι βρήκαν σπηλιά και αυτό τους έκανε να σταματήσουν με τον φόβο των Tommyknockers. Υπάρχουν πολλοί ισχυρισμοί ότι ήταν μικρά πλάσματα και ότι ήταν τα πνεύματα αποθανόντων ανθρακωρύχων που πέθαναν με τραγικό θάνατο.

Τα έχουν χαρακτηρίσει ως στοιχειά με πράσινο χρώμα στο δέρμα και ότι υπάρχει ομίχλη με ένα φως όταν τα αντικρίσουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να αγνοήσει κάποιος έναν Tommyknocker όταν βρεθεί στον δρόμο του.

Πολλοί ανθρακωρύχοι πιστεύουν ότι οι χτύποι που ακούν προέρχονται από παλιούς συναδέλφους που προσπαθούν να τους προειδοποποιήσουν για έναν επερχόμενο κίνδυνο και ότι θα πρέπει να εγκαλείψουν την τοποθεσία τους γρήγορα.

Μπορεί να τους φέρουν τύχη και πλούτο αυτό όμως δεν αναιρεί το πόσο σκανταλιάρικα είναι αυτά τα πλάσματα. Έχουν αναφερθεί ότι λείπουν τα μεσημεριανά και τα εργαλεία των ανθρακωρύχων και συχνά τσιμπούν τα καπέλα τους.

Η πιο ενοχλητική και συνάμα τρομακτική θεωρία είναι τη στιγμή που ψιθυρίζουν τα ονόματα των ανθρώπων που εργάζονται εκεί ώστε να τους παρασύρουν βαθιά στους άξονες. Επίσης, οι χτύποι σημαίνουν ότι τα δοκάρια στήριξης στο ορυχείο μπορεί να σπάσουν με την εμφάνιση μιας σπηλιάς. Αυτό όμως ποτέ δεν ήταν σίγουρο αν και δεν έφτασαν στο σημείο να το διαπιστώσουν.

Στην Κορνουάλη της Αγγλίας οι ανθρακωρύχοι θεωρήθηκαν ότι είχαν κορυφαία εξορυκτική τεχνολογία και εφόσον χαρακτηρίστηκαν οι μεγαλύτεροι στον κόσμο, μεταφέρθηκαν το 1800 στην Αμερική ώστε να βοηθήσουν τη μεταλλευτική βιομηχανία εκεί.

Οι Tommyknockers έκαναν την εμφάνισή τους και σε αυτό το σημείο και η περιγραφή τους ήταν για πλάσματα περίπου των δυο μέτρων με μεγάλα κεφάλια μακρόστενα χέρια και άσπρα μουστάκια. Το άκουσμα των δυο χτύπων σήμαινε κατά τα πιστεύω τους ότι αυτό ήταν το σημείο που έπρεπε να σκάψουν και με τους τρεις χτύπους σημαίνε ότι έπρεπε να σταματήσουν.

Ένας άλλος θρύλος έχει στοιχειώσει το ορυχείο Mamie R. που βρίσκεται κοντά στο Cripple Creek του Κολοράντο.

Αμέτρητοι εργάτες είχαν εγκαταλείψει το μέρος με τον φόβο των Tommyknockers και άλλοι πήγαν με την προϋπόθεση  να πλουτίσουν. Ο Hank Bull είχε ακούσει τη φωνή ενός αγοριού που χανόταν μέσα σε μια σήραγγα και αυτό τον οδήγησε στον θάνατό του.

Καθώς προχωρούσε πιο βαθιά στη σήραγγα με την ελπίδα να βρει το μικρό παιδί η οροφή κατέρρευσε. Ένας άλλος θάνατος προκλήθηκε από έναν κάδο που έπεσε στο κεφάλι ενός ανθρακωρύχου. Υπήρξαν αναφορές να ακούγονται ψίθυροι από τους αποθανόντες. Αποφάσισαν εν τέλει το 1895 να κλείσει οριστικά το ορυχείο.

Το Ghost Mine, μια εκπομπή με θέμα τα παραφυσικά φαινόμενα (2013) θέλησε να εξερευνήσει το ορυχείο Crescent που βρίσκεται στο Sumpter του Oregon μιας και ήταν γνωστό για την εμφάνιση των Tommyknockers.

Το ορυχείο κάηκε το 1917, αλλά πιστεύεται ότι υπάρχει χρυσός με την αξία των 10 εκατομμυρίων δολαρίων. Ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος που προκλήθηκε η πυρκαγιά. Μήπως ο χρυσός τελικά δεν ήταν για να τον πάρουν ανθρώπινα χέρια;

Κανένας δεν ξέρει. Παρόμοιο γεγονός έγινε στους λόφους του Smokeshire σε ένα ορυχείο χρυσού 200 χρόνια πριν. Μια ομάδα εφτά ανθρακωρύχων δεν έδωσε σημασία στα χτυπήματα και άρχισε να χλευάζει τους Tommyknockers με σκοπό τρεις από αυτούς να καταλήξουν σε θάνατο.

Οι τέσσερις που πρόλαβαν να ξεφύγουν ομολόγησαν ότι είδαν αυτά τα πλάσματα και ασχέτως που το μέρος είχε χρυσό σφραγίστηκε ολοσχερώς και κανένας δεν επέστεψε ποτέ ξανά.

Ένα άλλο τραγικό γεγονός, που χρονολογείται το 1871 στο ορυχείο Phoenix Gold στο Idaho Springs του Κολοράντο, είναι η δολοφονία δυο αντρών και τα λείψανα δυο ανθρώπων που θάφτηκαν εκεί μέσα. Ένας από τους δυο σωρούς λένε ότι ανήκε σε μια μάγισσα η οποία είχε ασχοληθεί με  τη μαύρη μαγεία.

Ένας επισκέπτης είχε πει στον ιδιοκτήτη του ορυχείου ότι ένα άτομο που συνομιλούσε εκεί μέσα ξαφνικά εξαφανίστηκε. Οι ψίθυροι δεν έλειπαν από το σκηνικό και πόλλοι είχαν δει το φάντασμα ενός ηλικιωμένου ανθρακωρύχου.

Μέσα σε όλες αυτές τις αναφορές και θεωρίες δεν άργησαν να έρθουν και οι δεισιδαιμονίες. Οι ανθρακωρύχοι πάντα κουβαλούσαν μαζί τους επιπλέον φαγητό ώστε να το προσφέρουν στους Tommyknockers και θεωρούσαν ασέβεια να σφυρίζουν μέσα στο ορυχείο.

Στο τέλος της βάρδιας τους όταν πήγαιναν στα τοπικά μπαρ άφηναν κενές θέσεις για αυτά τα πλάσματα συζητώντας για παλιές ιστορίες τους. Γυναίκες με κόκκινα μαλλιά θεωρούνταν κακοτυχία αν έμπαιναν σε ένα ορυχείο. Μια άλλη δεισιδαιμονία ήταν αν ένας ανθρακωρύχος γλιστρούσε από τον γάντζο του ήταν σίγουρο ότι θα έπεφτε σε σπηλιά και πως αν το φως του δεν ήταν αρκετά δυνατό τότε η γυναίκα του είχε σχέση με άλλον άντρα.

Ο King είχε άλλη έμπνευση φυσικά αν και είμαι σίγουρη ότι οι διάφοροι θρύλοι και μύθοι δεν θα του πέρασαν απαρατήρητοι μιας και είναι άνθρωπος της μελέτης και των ερευνών. Ο Lovecraft ήταν η κύρια έμπνευση του όμως στο συγκεριμένο του βιβλίο, αλλά το ποίημα που έγραψε στην παιδική του ηλικία αποδεικνύει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο την ύπαρξη ενός πλάσματος που όταν ακούς χτύπους σε λούζει ο απόλυτος τρόμος.

Πιστεύω ότι έχει περάσει τρομακτικές παιδικές εμπειρίες και ο μόνος τρόπος για να τις ξεπεράσει (αν ποτέ ξεπερνιούνται κάποια πράγματα) ήταν η γραφή. Ίσως να το θεωρεί απαίσιο το διήγημα του, αλλά πόσο άραγε πιστεύει σε αυτό το πλάσμα όπως τόσοι άλλοι σήμερα;

Έλλαδα Κράλλη

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top