Παρελθόν και παρόν στην ψυχαναλυτική διαδικασία | Πάστα Φλώρα

H ψυχοθεραπεία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των προβλημάτων ψυχικής υγείας, όπου ο θεραπευόμενος επικοινωνεί, συζητάει και μαζί με τον θεραπευτή του οδηγείτε στην λύση των προβλημάτων του και την ανακούφιση της ψυχής του.

Κατά τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας, ο θεραπευόμενος αντιμετωπίζει σκέψεις, συναισθήματα και συμπεριφορές του. Στη ψυχοθεραπεία το άτομο εκπαιδεύεται στις τεχνικές με τις οποίες μπορεί να ελέγχει της ζωής του, καθώς και στην υιοθέτηση υγιών/ θετικών τρόπων αντιμετώπισης των δυσκολιών που καλείτε να αντιμετωπίσει κατά τη διάρκεια του βίου του. 

Υπάρχουν πολλές ειδικές μορφές ψυχοθεραπείας, με την καθεμιά από αυτές να έχει τη δική της, διαφορετική προσέγγιση.

Είδη ψυχοθεραπείας που είναι πλέον διαδεδομένα αποτελούν η συμβουλευτική, η υποστηρικτική ψυχοκοινωνική, η ομαδική, η γνωστική συμπεριφορική (CBT), η ψυχαναλυτική, η ψυχοδυναμική, η βραχεία εντατική, η συστημική, η θεραπεία ζεύγους ψυχοθεραπεία.

Η μοναδικότητα του κάθε ασθενούς καθορίζει και το είδος της θεραπείας που θα ακολουθηθεί. Η θεραπεία εξαρτάται από την ψυχική κατάσταση και το αίτημα με το οποίο προσέρχεται ο κάθε ασθενής στον εκάστοτε θεραπευτή, αλλά και από την εκπαίδευση του θεραπευτή. 

Η ψυχοθεραπεία είναι μία μορφή θεραπευτικής παρέμβασης, που περιλαμβάνει μερικές τακτικές συνεδρίες με έναν εκπαιδευμένο ψυχοθεραπευτή, για ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ανάλογα με το αίτημα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε ασθενή.

Η ψυχοθεραπεία είναι, στην ουσία, μία διαδικασία συνεργασία ανάμεσα σε δύο μέλη, τον θεραπευτή και τον θεραπευόμενο.

Και τα δύο μέρη συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια αυτή, αλλά το κύριο πρόσωπο είναι ο θεραπευόμενος, καθώς η όλη θεραπευτική προσπάθεια αφορά τη δική του ζωή.

Οι ειδικοί μαζί με τους ασθενείς εξερευνούν και αναλύουν την επίδραση του παρελθόντος στο ψυχικό παρόν του ατόμου, αλλά και εκείνη της παρούσας εμπειρίας στη θεώρηση του παρελθόντος.

Το σημαντικότερο στοιχείο για μια επιτυχημένη θεραπευτική εμπειρία είναι η σχέση και η αλληλεπίδραση των δύο πρωταγωνιστών της ψυχαναλυτικής διαδικασίας.

Σύμφωνα με την κλασική άποψη, όσα φέρνει ο ασθενής στην ψυχαναλυτική συνεδρία προέρχονται από τις σχέσεις και τις συγκρούσεις του παρελθόντος, οι οποίες στο πλαίσιο της ψυχαναλυτικής διαδικασίας αναβιώνουν και επαναλαμβάνονται.

Πολλοί είναι πλέον οι ειδικοί που υποστηρίζουν, ότι η σχέση του θεραπευόμενου με τον θεραπευτή του επηρεάζει την ποιότητα της θεραπευτικής διαδικασίας.

Άλλοι ακόμα, εδώ και αρκετές  δεκαετίες, διατυπώνουν μια συνθετική άποψη, υποστηρίζοντας ότι το υλικό των συνεδριών έχει πολλαπλές πηγές και ότι σχετίζεται τόσο με την ιστορία του θεραπευόμενου, όσο και με την παρούσα εμπειρία της συνάντησης και της αλληλεπίδρασης του με τον ψυχαναλυτή.

Η διαλεκτική παρελθόντος και παρόντος στην ψυχοθεραπεία, δεν έχει μόνο κλινικές διαστάσεις, αλλά αφορά και άλλες περιοχές της σκέψης, καθώς και των επιστημών του ανθρώπου. Για τον λόγο αυτό, τα τελευταία χρόνια επιχειρείται ο διάλογος και η αναζήτηση σημείων επαφής στη θεώρηση της σχέσης του παρελθόντος με το παρόν, μεταξύ της Ψυχανάλυσης και της Ιστορίας, καθώς και της Φιλοσοφίας.

Κατερίνα Ζάχαρη

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top