Πως να ενισχύσεις την συγκέντρωσή σου | Πάστα Φλώρα

Θέτοντας νέους στόχους και σχέδια είναι αναγκαία η προσήλωση μας σε εκείνα δίχως παρεκκλίσεις. Η ικανότητα συγκέντρωσης όμως, μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση εξαιτίας τόσο εσωτερικών όσο και εξωτερικών παραγόντων αποσπώντας χρόνο και ενέργεια από το έργο μας. Ζούμε εξάλλου σε μια εποχή με άπειρα πράγματα που επιζητούν την προσοχή μας, μόλις ένα κλικ μακριά.     

Το καλό νέο είναι ότι η ικανότητα συγκέντρωσης θεωρείται ένας «διανοητικός μυς». Όπως λοιπόν συμβαίνει και με τους σωματικούς μύες, όσο περισσότερο «εκγυμνάζεται», τόσο περισσότερο ενδυναμώνεται. Τι είναι αυτό λοιπόν που βοηθά να εστιάσουμε σε ό, τι πραγματώνουμε; Πως παρατηρείται η έλλειψη συγκέντρωσης; Πως μπορεί να βελτιωθεί; 

Εκτίμηση & Αντίληψη.

Πρώτο βήμα αποτελεί η αναγνώριση ισχύος της ικανότητας συγκέντρωσης και εστίασης στο τυχόν έργο που έχουμε αναλάβει την δεδομένη στιγμή. Εύκολα παρατηρήσιμες ενδείξεις είναι σε θέση να προσδιορίσουν κατά πόσο η ικανότητα μας είναι καλή και πότε «θολή» τσεκάροντας κατά αυτόν τον τρόπο τον εαυτό μας. 

Η ικανότητα εστίασης μας είναι καλή όταν:

  • Νιώθουμε σε επαγρύπνυνση απέναντι στο έργο και τον στόχο μας όσο και στο γύρω περιβάλλον.
  • Προσδιορίζουμε βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους και μπορούμε να τους «σπάσουμε» σε μικρότερα κομμάτια. 
  • Πραγματοποιούμε με συνέπεια μικρά διαλείμματα και εύκολα επανερχόμαστε στην διαδικασία διεκπεραίωσης του έργου μας. 

    Όμως, όταν η ικανότητα μας δεν αγγίζει τα επιθυμητά σημεία απόδοσης:

  • «Ονειροπολούμε» και φαντασιωνόμαστε πως είμαστε οπουδήποτε αλλού από όπου βρισκόμαστε τώρα.
  • Είναι αδύνατον να αντισταθούμε σε οποιονδήποτε εξωτερικό παράγοντα μας αποσπά.
  • Χάνουμε το μέτρο της προόδου μας και την ικανότητα εκτίμησης του έργου μας.

Εκκαθάριση.

Έχοντας κάνει μια αυτό – αξιολόγηση, εξαλείφουμε εξωτερικά ή έσωτερικα εμπόδια που διακρίνουμε ότι μας επηρεάζουν. Για παράδειγμα, εάν ο ήχος της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου συνήθως μας βοηθούν αλλά σήμερα όχι, ας δουλέψουμε αθόρυβα. Μπροστά σε έναν ανθρώπινο παράγοντα, όπως έναν συνεργάτη που επιζητά κουβέντα ή έναν ενοχλητικό θόρυβο, είναι σημαντικό να θέσουμε τα όρια μας. Στην πρώτη περίπωση ζητώντας του με ευγενικό τρόπο για ένα χρονικό διάστημα να μην μας ενοχλήσει και στην δεύτερη επιλέγωντας να εργαστούμε σε έναν ήσυχο χώρο όπως μια βιβλιοθήκη ή ένα ξεχωριστό δωμάτιο.   

Όμως, σχετικά με εσωτερικούς παράγοντες όπως κούραση, έλλειψη κινήτρου, νευρικότητα ή άγχος που μας αποτρέπουν από το έργο μας, είναι σημαντικό να βρούμε τρόπους που θα τροφοδοτήσουν το κίνητρο και την προσπάθεια μας, ψυχικά και σωματικά. Η άσκηση ίσως εκτονώσει αρκετή από την νευρικότητα και το άγχος μας, ένας ολιγόωρος ύπνος μας ξεκουράσει ενώ ένας επαναπροσδιορισμός αναγκών και ελλείψεων μας θα κάνει χώρο για θετικές σκέψεις και αλλαγές. 

Multitasking (or not).

Όσο ποθητό και αν είναι το multitasking, η εξίσωση της μεγαλύτερης ταχύτητας και ποικιλίας στόχων που αποφέρουν την αντίστοιχη παραγωγικότητα, είναι κάτι που οι περισσότεροι δεν μπορούν να εκπληρώσουν αλλά εν τέλει, ίσως λειτουργήσει εντελώς αντίστροφα του επιθυμητού αποτελέσματος. Κυρίως, όταν δεν έχουμε εξασκηθεί αρκετά σε αυτό και το επιλέξουμε σε περιπτώσεις κούρασης ή έλλειψης συγκέντρωσης. Σε αυτήν την περίπτωση, μειώνει την παραγωγικότητα μας αλλά και την οποιαδήποτε πιθανότητα υψηλής απόδοσης μας στο ελάχιστο.         

Ας σκεφτούμε ένα σκοτεινό δωμάτιο, στο οποίο τοποθετούμε έναν προβολέα. Εάν φωτίσουμε ένα σημείο, το φως θα διοχετευτεί με ένα κεντρικό σημείο εστίασης ενώ αν διαρκώς το εναλλάσσουμε, πάντα μια πλευρά του δωματίου θα μένει σκοτεινή. Αντίστοιχα, σε περιπτώσεις αδυναμίας συγκέντρωσης ή έλλειψης ενέργειας, ας εστιάσουμε σε έναν στόχο διοχετεύοντας το πλήρες ποσοστό της ενέργειας και της προσοχής μας.

Να είσαι παρών.

Δυστυχώς η ευτυχώς, καμία ποσότητα άγχους ή ανησυχίας δεν πρόκειται να αλλάξει ή να φέρει το μέλλον στα μέτρα που θα θέλαμε. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε όσα έρθουν ούτε όσα έφυγαν. Όμως, πως δρούμε και κινούμαστε στο παρόν είναι όσα μας χρειάζονται για να διαχειριστούμε παρελθόν και μέλλον αποφεύγοντας να επαναλάβουμε παρελθοντικά λάθη χαράζοντας έτσι ένα επιτυχημένο μέλλον.  

Το να είσαι παρών στη στιγμή δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από το να μπορείς να αδράττεις τις ευκαιρίες που το παρόν σου χαρίζει απλόχερα για ένα λαμπερό μέλλον χωρίς καμία απόσπαση προσοχής όπως μερικά κουμπιά κινητού ή την ανησυχία και το άγχος.   

Ενσυνειδητότητα. 

Η ενσυνειδητότητα ως όρος περιγράφει την επίγνωση που προκύπτει όταν παρατηρούμε προσεκτικά οτιδήποτε βιώνουμε ανα πάσα στιγμή στο παρόν με επιτρεπτική και καλοπροαίρετη διάθεση. Η ανάπτυξη της συμβάλλει στην ανάπτυξη μηχανισμών διατήρησης της ψυχικής μας ισορροπίας σε περιόδους δυσκολιών και τείνει να εφαρμόζεται από πληθώρα κόσμου και για την αντιμετώπιση της έλλειψης αυτοσυγκέντρωσης. Πως; 

Οι τρόποι ενίσχυσης της περιλαμβάνουν τον διαλογισμό σε συνδυασμό με νοητικές ασκήσεις στοχευμένες στην εστίαση προσοχής στις αισθήσεις του σώματος και τις σκέψεις όπως επίσης και την θετική καλλιέργεια συναισθημάτων τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Μια ακόμη μέθοδος είναι οι ασκήσεις αναπνοής που μπορούν να εφαρμοστούν πάντα και παντού. Μόλις το μυαλό αρχίσει να αποσπάται, τότε εστιάζουμε σε μερικές βαθιές αναπνοές εωσότου αισθανθούμε ξανά συγκεντρωμένοι. 

Μικρά διαλλείμματα. 

Για να φέρουμε εις πέρας ένα, οποιοδήποτε έργο είναι σημαντική η προσήλωση μας σε εκείνο για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Αρκετές φορές, παρατηρούμε πως μετά από αρκετή ώρα, κουραζόμαστε, δυσκολευόμαστε να μείνουμε συγκεντρωμένοι ενώ ό, τι κάνουμε μας φαίνεται κουραστικό. Υπάρχουν δυο διαφορετικές ψυχολογικές προσεγγίσεις προς ερμηνεία αυτού, με την πρώτη των παραδοσιακών ψυχολόγων – ερευνητών να το αποδίδουν στην εξάντληση της ικανότητας εστίασης της προσοχής μας μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η δεύτερη των νεότερων ερευνητών υποστηρίζει πως οφείλεται στην τάση του ανθρώπιμου νου να αγνοεί από ένα σημείο και έπειτα πηγές συνεχούς πνευματικής διέγερσης.

Η λύση κρύβεται στην απλή μέθοδο των μικρών, αποσπασματικών διαλειμμάτων. Η μετατόπιση προσοχής για ένα μικρό χρονικό διάστημα, πιθανότατα θα «καθαρίσει» το μυαλό μας βοηθώντας μας να επανέλθουμε δριμύτεροι. Σημαντική προυπόθεση όμως είναι να μην καταφεύγουμε σε αυτό έχοντας εξαντλήσει τα όρια μας αλλά μόλις παρατηρήσουμε τα πρώτα σημάδια απόσπασης και εξάντλησης. 

Δεν χρειάζεται να αισθανόμαστε άσχημα εάν δεν έχουμε εξασκήσει ή φτάσει στο επιθυμητό σημείο διατήρησης της ικανότητας αυτοσυγκέντρωσης μας. Ακόμη και επαγγελματίες αθλητές χρειάζονται αρκετό χρόνο και εξάσκηση για την ενδυνάμωση των ικανοτήτων συγκέντρωσης τους, αρκετά κρίσιμο κομμάτι στην απόδοση τους. Ίσως να αποτελεί θέμα πειθαρχίας ή επιμονής, όμως είναι πολύ σημαντικό  να γνωρίζουμε τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της έλλειψης συγκέντρωσης στους στόχους, το έργο και την ζωή μας. 

Εάν δυσκολευόμαστε στην εκπλήρωση στόχων για τους οποίους δεσμευτήκαμε απέναντι σε άλλους και προς εμάς τους ίδιους, εκτοπιζόμαστε από ασήμαντες λεπτομέρειες ή επιτρέπουμε τον εαυτό μας να παρεκκλίνει, τότε ίσως πρέπει να επανεξετάσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε την αξία όσων πραγματευόμαστε όσο και την αξία που δίνουμε στον χρόνο ως αξία και ως έννοια. Η διανοητική ικανότητα της συγκέντρωσης όμως, μπορεί να χτιστεί και να διατηρηθεί φέρνοντας εν τέλει την επιτυχία τόσο σε προσωπικά όσο και σε επαγγελματικά επιτεύγματα αλλά και την αμέσως επόμενη πληρότητα που φέρνει η ικανοποίηση των στόχων μας. Γιατί λοιπόν να την παραμελούμε;   

Ειρήνη Σαμαρά

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top