Πουριτανισμός & φόβος απέναντι στις σεξουαλικές επιλογές των Millennials | Πάστα Φλώρα

Οι περισσότεροι επικριτές της γενιάς των millennials στέκονται με περισσή κατηγορηματικότητα τόσο απέναντι στις επιλογές, όσο και στο πως οι νέοι σήμερα ορίζουν τα πλαίσια των σεξουαλικών τους σχέσεων είτε εντός των ορίων του ευκαιριακού σεξ είτε του σεξουαλικού πειραματισμού που έχει πλέον αποενοχοποιηθεί.

Παρόλα αυτά, αν και οι έρευνες δείχνουν πως οι millennials κάνουν συγκριτικά λιγότερο σεξ, από την γενιά Χ (Generation X), ενώ τείνουν να απέχουν ολοένα και περισσότερο από το ευκαιριακό και τις σχέσεις, τόσο οι μεγαλύτεροι όσοι και οι ίδιοι οι millennials αντιμετωπίζουν με έναν οπισθοδρομικό πουριτανισμό αλλά και με ανεξήγητο φόβο, τη σεξουαλικότητα αλλά και την έννοια της σεξουαλικής, ταυτότητας. 

Η σεξουαλικότητα ως έννοια έχει πολύ λίγο χρονικό διάστημα σε σχέση με άλλες έννοιες της ιατρικής και της ψυχολογίας. Είναι κομμάτι και έμφυτη τάση του ατόμου, η οποία δεν αποτελεί απλώς ένα κίνητρο προς τη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους, αλλά και στοιχείο της προσωπικότητας του λειτουργώντας τόσο ως τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας της έλξης και της επιθυμίας για συντροφικότητα. Αν και αποτελεί ένα ατομικό χαρακτηριστικό, ενισχύεται ή αποδυναμώνεται ως αποτέλεσμα χημείας μεταξύ ερωτικών συντρόφων είτε εντός είτε εκτός σχέσης.

Ο Freud είχε εξαρχής ορίσει το σεξ ως κίνητρο και κοινό παρανομαστή της ανθρώπινης συμπεριφοράς και αυτήν ακριβώς την σεξουαλική συμπεριφορά, την σεξουαλικότητα, σημειώνει ως το στοιχείο που μας καθοδηγεί και εξελίσσει με υγιείς και απαραίτητους τρόπους.

Οι άνθρωποι αποτελούν εξαρχής σεξουαλικά όντα, κάτι που όπως υποστηρίζει, διαφαίνεται ήδη από τη βρεφική ηλικία με το χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσκόλλησης του μωρού στο γυναικείο στήθος κατά τη διάρκεια του θηλασμού και της συνακόλουθης ασφάλειας, αλλά και με την διαδικασία της μετέπειτα σεξουαλικής διέγερσης. 

Η σεξουαλική διέγερση κατά τον Freud προέρχεται από τρεις κατευθύνσεις: τον εξωτερικό κόσμο που περιλαμβάνεις τις σχέσεις και την σεξουαλική ιστορία του ατόμου, τον οργανικό εσωτερικό που αφορά τις ορμόνες του οργανισμού του εκάστοτε φύλου και τρίτον, την ψυχική ζωή που αναφέρεται εξ ολοκλήρου στις φαντασιώσεις.

Οι φαντασιώσεις λειτουργούν ως επιπρόσθετη ευχαρίστηση ή μέσο περαιτέρω διέγερσης, χωρίς όμως να σημαίνει πως ένα επίπλαστο σενάριο ανταποκρίνεται στην επιθυμία του ατόμου να το μεταφέρει στη αληθινή ζωή.

Επιστημονικά, η διαδικασία της φαντασίωσης δεν είναι απλώς αναγκαία αλλά ταυτόχρονα και σημάδι της υγιούς σεξουαλικότητας. Παρόλα αυτά, η ύπαρξη των φαντασιώσεων αποτελούσε βάση πολλών πουριτανιστικών απόψεων και συμπεριφορών γύρω από την σεξουαλική δραστηριοποίηση και διαπαιδαγώγηση, εάν αυτή υπήρχε. 

Αν και φαντάζει αδιανόητο, πολλοί ενοχοποιούν τόσο την φαντασίωση όσο και το ίδιο το σεξ τόσο εξαιτίας της λανθασμένης σύγχυσης μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας αλλά και εξαιτίας του αναχρονιστικού και πουριτανιστικού χαρακτήρα που αποδίδεται στο σεξ ακόμη και σήμερα.

Η «διεστραμμένη» φαντασία λειτουργεί ως εργαλείο πνευματικής ευχαρίστησης και εν τέλει σωματικής διέγερσης που δεν είναι απαραίτητο ότι θα χρησιμοποιηθεί και κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης.

Ο Freud παρατηρεί στα έργα του πως ακόμη και οι πιο πουριτανοί παλεύουν με τις σεξουαλικές τους ορέξεις και την έκφραση της σεξουαλικότητας τους, στοιχεία για τα οποία αισθάνονται ενοχή καταλήγοντας εν τέλει στο να τα καταπνίγουν, ακυρώνοντας έτσι και ένα κομμάτι της ίδιας τους της ύπαρξης.

Γιατί; Γιατί μπερδεύουν την ελευθερία της φαντασίας με την ιδιωτικότητα της πραγματικότητας.

Η δεύτερη και πολύ περισσότερο σύγχρονη έκφανση του πουριτανισμού είναι και εκείνη που αν και μετεξελίχθηκε, ακόμη κυνηγά τις νεότερες γενιές όπως των millennials.

Το σεξ εκτός σχέσης ήταν ανέκαθεν κατακριτέο για πολλούς είτε εξαιτίας αντιλήψεων είτε φόβου αλλά πλέον συμπορεύεται με ταμπέλες που θα χαρακτηρίζαμε ως εκμηδενιστικές. Το σεξ συμπράττει με την ενοχή και λαμβάνεται ως «ηθικά» παράνομο, εάν αυτό δεν γίνεται μέσα σε πλαίσια ξεκάθαρης δέσμευσης ή μετά από επιτηδευμένη αναμονή ώστε να αποφευχθεί η ταμπέλα της «ευκολίας» που εύκολα τοποθετείται, αλλά δύσκολα κατανοεί κανείς το γιατί αυτό συμβαίνει σε μια εποχή θεωρητικά προοδευτική, ειλικρινή και αποδεσμευμένη από τον πουριτανισμό και «εντός κουτιού» αντιλήψεις.

Στον αντίποδα, όσοι τάσσονται εναντίον κάθε τέτοιου είδους αναχρονισμού, η συνειδητή επιλογή του σεξ εκτός σχέσης δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από μια γενναιόδωρη ειλικρίνεια απέναντι στα θέλω και τις ανάγκες του εκάστοτε ατόμου αλλά και των μελλοντικών παρτενέρ τους όσο είναι αντιστοίχως και στην περίπτωση εντός μιας επίσημης σχέσης, όπως αυτή θα οριζόταν τυπικά. 

Παραδόξως, οι millennials αν και σεξουαλικά ενεργοί, χαρακτηρίζονται από μια επιλεκτική ενεργητικότητα που δεν φαίνεται να είναι αποτέλεσμα του πουριτανιστικού πλαισίου αλλά του φόβου. Ο φόβος δεν προκύπτει μόνο από τους μεγαλύτερους ως προς την σωματική ακεραιότητα, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες ή εκμετάλλευση των νεότερων.

Φαίνεται ολοένα και περισσότερο πως και οι ίδιοι οι νέοι φοβούνται την σεξουαλική διαδικασία και οικειότητα απορρίπτοντας ή καταρρίπτοντας το σεξ ως ευχαρίστηση αλλά χρησιμοποιώντας το κυνικά ως ένα από τα μέσο ανακούφισης με βάση την αναγκαιότητα. 

Το που επιρρίπτουμε ευθύνες είναι προς συζήτηση. Η εμπορευματοποίηση του σεξ μέσω της πορνογραφίας για κάποιους αποτελεί μια πρωταρχική βάση σε συνδυασμό με τον φόβο της κακομεταχείρισης και ήδη υπαρχουσών σεξουαλικών τραυματικών εμπειριών που εντείνουν την αποστροφή.

Παρατηρείται μάλιστα ολοένα και συχνότερα η αποστροφή του σεξ από τους νέους ως αποτέλεσμα πιθανών δυσλειτουργιών, όπως η πρόωρη εκσπερμάτωση ή η δυσκολία κορύφωσης εξαιτίας στρεσογόνων παραγόντων και φυσικά, η μη ιατρική διερεύνηση αυτών των προβλημάτων.

Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, η έλλειψη σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης ή εμπειρίας συμβάλλουν στην αποχή πιθανώς εξαιτίας του φαινομένου της ντροπής περί ενημέρωσης από το οικογενειακό περιβάλλον, όπως επίσης και οι διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις. Η ντροπή και ο φόβος επιτείνουν την αποστροφή από το σεξ ευκαιριακού επίπεδου, άσχετα αν αυτό έχει σχεδόν αποενοχοποιηθεί, σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με την αποστροφή της δέσμευσης που διαπνέει τις νεότερες γενιές. 

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως όσο ποτέ άλλοτε, οι σεξουαλικές επιλογές δεν αποτελούν κατακριτέα στοιχεία  αλλά κομμάτια της σεξουαλικότητας του ατόμου βασισμένες στην ελευθερία της ατομικής επιλογής άρα και της ύπαρξης του. Όπως κάθε προσωπική επιλογή, έτσι και κάθε σεξουαλική, οφείλει να εκφράζει τα ατομικά θέλω και όχι την ψυχολογία της μάζας, του φόβου, των στερεοτύπων ή τις τάσεις μιας εποχής.

Η προσωπική ζωή ενός νέου ανθρώπου ορίζεται βάσει των συνθηκών σε συνάρτηση με τις ανάγκες, είτε σε πλαίσια δέσμευσης είτε όχι, αλλά κυρίως με την ενθάρρυνση του να εξερευνήσει και όχι να αποσυνδεθεί από το ασυνείδητο, το υποσυνείδητο και τις αληθινές σωματικές, συναισθηματικές και νοητικές ανάγκες χάρη σε πουριτανιστικές ή εκφοβιστικές πεποιθήσεις.  

Ειρήνη Σαμαρά

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top