Σχολική ζωή των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες | Πάστα Φλώρα

Ένα καίριο ερώτημα που προκύπτει αναφορικά με την εκπαίδευση των μαθητών με ειδικές ανάγκες, είναι το κατά πόσο τα παιδιά αυτά έχουν τις ίδιες ευκαιρίες στην εκπαίδευση με εκείνες των παιδιών τυπικής ανάπτυξης.

Όταν αναφερόμαστε σε τέτοια ζητήματα, όπως είναι η ισότητα και η κοινωνική δικαιοσύνη που αφορά την εκπαίδευση και τη κοινωνική πρόνοια, η προσοχή στρέφεται στο ερώτημα ποιοι είναι οι αποδέκτες. 

Το βασικότερο χαρακτηριστικό του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος είναι ο συγκεντρωτισμός που υπάρχει μέσα σε αυτό. Αυτό το γεγονός απεικονίζεται έντονα στο  Αναλυτικό Πρόγραμμα των σχολείων, όπως για παράδειγμα στο ενιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα και στα διδακτικά εγχειρίδια. Παρόμοια κατάσταση χαρακτηρίζει και των χώρο της ειδικής αγωγής. 

Τα τελευταία χρόνια το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα καταβάλει σημαντική προσπάθεια ως προς την ένταξη των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη γενική τάξη. Βασικός σκοπός της ενταξιακής εκπαίδευσης, είναι η δημιουργία ενός εκπαιδευτικού πλαισίου στο οποίο όλοι οι μαθητές ανάλογα με τις ικανότητες και τα ταλέντα τους, θα μπορούν να εξελιχθούν.

Για τον σκοπό αυτό, η ενταξιακή εκπαίδευση στοχεύει στην κατάργηση των διακρίσεων και στην οικοδόμηση μιας ευπρόσδεκτης κοινωνίας κι «ενός σχολείου για όλους».

Ωστόσο, έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές αναφορικά με τις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους. Έχουν κατά μέσο όρο λιγότερους φίλους και δεν ανήκαν σε κάποια παρέα συνομηλίκων τους. Επιπλέον, οι επαφές και αλληλεπιδράσεις με τους συμμαθητές τους είναι περιορισμένες, σε αντίθεση με τους δασκάλους τους, με τους οποίους φαίνεται να περνούν περισσότερο χρόνο.

Η αποδοχή από τους συμμαθητές τους είναι κι αυτή εξίσου χαμηλή σε σχέση με την αποδοχή που είχαν οι περισσότεροι μαθητές της γενικής τάξης. Αντίθετα, όσον αφορά την κοινωνική αυτοαντίληψη τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά.

Η αυτοαντίληψη που είχαν οι μαθητές για την κοινωνική τους εικόνα δεν διέφερε σημαντικά από την αυτοαντίληψη των τυπικά αναπτυσσόμενων μαθητών σε καμία ηλικιακή ομάδα.

Η συναισθηματική απόρριψη από τους συνομηλίκους τους λειτουργεί αρνητικά για του μαθητές αυτούς και τα οδηγεί στην αντιμετώπιση δυσκολιών στην κοινωνική τους εξέλιξη.

Πιο συγκεκριμένα, οι μαθητές με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες λόγω δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, αποφεύγουν σκόπιμα την επικοινωνία με τους άλλους, έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση και αντιμετωπίζουν προβλήματα κοινωνικής αυτοαντίληψης. Επιπλέον, δυσκολεύονται να λειτουργήσουν με ορθό τρόπο σε μια κοινωνική περίσταση με αποτέλεσμα να εκφράζουν ακατάλληλη κοινωνική συμπεριφορά.

Λόγω λοιπόν τις κοινωνικής απομόνωσης των παιδιών αυτών από τους συνομηλίκους τους, πολύ συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα κοινωνικής συμπεριφοράς ή ακόμα και συναισθηματικής ανικανότητας. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να αντιμετωπίσουν αυτά τα προβλήματα, στην προσπάθεια τους να βοηθήσουν στην προσωπική και ακαδημαϊκή εξέλιξη των παιδιών.  

Κλείνοντας, είναι σημαντικό να επισημάνουμε πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στην κοινωνική τους εξέλιξη, δεν είναι καθοριστικά για την κοινωνική τους ζωή. Ορισμένα παιδιά είναι δημοφιλή στις παρέες συνομηλίκων τους και διατηρούν καλές κοινωνικές σχέσεις με τους συμμαθητές τους.

Άλλωστε, κάθε παιδί που ανήκει στην κατηγορία των ειδικών αναγκών, είναι μοναδικό κι έχει εξατομικευμένες ανάγκες και δυνατότητες.

Κατερίνα Ζάχαρη

See Also
© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top