Σεξουαλική ταυτότητα, αυτοκτονία και εκφοβισμός στην εφηβεία | Πάστα Φλώρα

Οι μειονοτικές σεξουαλικές προτιμήσεις όπως ομοφυλοφιλία, αμφιφυλοφιλία ή ΛΟΑΤ+ (Λεσβία, Ομοφυλόφιλος, Αμφιφυλόφιλος Τρανς και Ιντερσεξ) κοινότητα, διακατέχονται από αυξημένο κίνδυνο για ψυχολογικές κυρώσεις και επιπτώσεις συγκριτικά με ετερόφυλα άτομα (Brown, 2020).

Έχει φανεί πως ΛΟΑΤ+ νέοι σημειώνουν υψηλά ποσοστά κατάθλιψης, άγχους, αυτοκτονικό ιδεασμό και θυματοποίηση, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της εφηβείας (Brown, 2020). Ιστορικά, ερευνητές αντιμετώπισαν τις σεξουαλικές μειονότητες ως ομοιογενή ομάδα, αλλά υπάρχει σημαντική ετερογένεια εντός της ομάδας στην ψυχική τους υγεία (Feinstein et al., 2019).

Η θυματοποίηση εκφοβισμού μπορεί να λειτουργήσει ως πιθανός παράγοντας κινδύνου για αρνητικά συναισθηματικά αποτελέσματα, τόσο σε ετεροφυλόφιλους νέους, όσο και ΛΟΑΤ+ (Brown, 2020). Ο σχηματισμός σεξουαλικής ταυτότητας αποτελεί μια πολύπλοκη και πολύπλευρη διαδικασία, αφού παρατηρείται ουσιαστική διακύμανση και ρευστότητα στο πώς τα άτομα εξελίσσονται σε αυτήν τη διαδικασία.

Το κοινωνικό περιβάλλον της εφηβικής σεξουαλικής μειονότητας, έχει σημαντικό αντίκτυπο στην αυτοκτονία. Σε μια μελέτη 31.852 μαθητών της 11ης τάξης στο Όρεγκον, ο κίνδυνος απόπειρας αυτοκτονίας ήταν 20% υψηλότερος σε μη υποστηρικτικά περιβάλλοντα, σε σύγκριση με υποστηρικτικά περιβάλλοντα (Hatzenbuehler, 2011).

Το σχολικό περιβάλλον, επηρεάζει ιδιαίτερα την ψυχική υγεία των εφήβων σεξουαλικής μειονότητας (Hatzenbuehler, 2011). Μια μελέτη 356 ΛΟΑ (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Αμφιφυλόφιλοι) εφήβων στην Καλιφόρνια, διαπίστωσε ότι η μεγαλύτερη σύνδεση στο σχολείο συσχετίστηκε με χαμηλότερες πιθανότητες αυτοκτονικού ιδεασμού (Whitaker et al., 2016). Ο εκφοβισμός αποδεικνύεται σταθερά ότι σχετίζεται τόσο με ψυχολογική δυσφορία, όσο και με αυτοκτονία (Barzilay et al., 2017).

Η θεωρία του μειονοτικού στρες υποστηρίζει ό,τι οι σεξουαλικές μειονότητες αντιμετωπίζουν επιπλέον ή πιο σοβαρό στρες μέσα σε μια ομοφοβική κουλτούρα (Meyer, 2003).

Αυτοί οι στρεσογόνοι παράγοντες προκαλούν μεγάλη αρνητική επίδραση στην έκβαση της υγείας μεταξύ των σεξουαλικών μειονοτήτων, συμβάλλοντας έτσι σε ανισότητες στην υγεία (Meyer, 2003).

Αυτή η θεωρία έχει χρησιμοποιηθεί σε αρκετές μελέτες για αποτελέσματα υγείας που επηρεάζουν τις σεξουαλικές μειονοτικές ομάδες φύλου, συμπεριλαμβανομένων των μελετών αυτοκτονίας μεταξύ των διαφυλικών πληθυσμών (Dentato et al., 2013).

Οι σεξουαλικές μειονότητες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο προβλημάτων υγείας σε σχέση με τους ετεροφυλόφιλους, συμπεριλαμβανομένης της ψυχολογικής δυσφορίας και της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς.

Οι νέοι σεξουαλικής μειονότητας είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο για συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους, από τους ετεροφυλόφιλους, ενώ οι γυναίκες σεξουαλικής μειονότητας είχαν πιο σημαντικά συμπτώματα από τους άνδρες (Zhao et al., 2020).

Σύμφωνα με τους Bucchianeri et al. (2016), οι ετερόφυλοι έφηβοι με σεξουαλική εμπειρία ίδιου φύλου, επίσης ανέφεραν περισσότερο εκφοβισμό με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους, από ό, τι οι “straight” έφηβοι, αλλά λιγότερο από τους ομοφυλόφιλους, λεσβίες ή αβέβαιους εφήβους.

Μεταξύ των νέων με σεξουαλικούς συντρόφους του ίδιου φύλου, η ετεροφυλόφιλη ταυτότητα μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα αναπτυξιακό στάδιο αβέβαιου ή διερευνητικού σχηματισμού σεξουαλικής ταυτότητας, σεξουαλικού πειραματισμού ομοφυλοφίλων μεταξύ ετεροφυλόφιλων εφήβων, σεξουαλικών ταυτοτήτων που δεν αντιπροσωπεύονται πλήρως από ομοφυλοφιλικές, λεσβιακές ή αμφιφυλόφιλες κατηγορίες ή μέσα προστασίας από ομοφοβική θυματοποίηση (Bucchianeri et al., 2016).

Με βάση την ασυμφωνία μεταξύ της σεξουαλικής τους ταυτότητας και της συμπεριφοράς τους, η συμπεριφορά του ίδιου φύλου μπορεί να είναι κάτι που θέλουν να κρύψουν, όπως φόβος ή ντροπή (Flynn et al., 2016· Paget et al., 2018).

Αυτοί οι ειδικοί ετεροφυλόφιλοι έφηβοι μπορεί να έχουν επηρεαστεί περισσότερο από τον ομοφοβικό εκφοβισμό που γίνεται σε εκείνους που δεν κρύβουν την σεξουαλική τους ταυτότητα (π.χ. ομοφυλόφιλος/λεσβιακός, αμφιφυλόφιλος), και συνεπώς μπορεί να έχουν βιώσει μεγαλύτερη ψυχολογική δυσφορία (Flynn et al., 2016· Paget et al., 2018).

Σε ακραίες περιπτώσεις, το άγχος από εκφοβισμό μπορεί να συμβάλει στην αυτοκτονία, θέτοντας αυτούς τους νέους, σε δυνητικά υψηλότερο κίνδυνο αυτοκτονίας (Flynn et al., 2016· Paget et al., 2018).

Οι Queer έγχρωμοι νέοι αντιμετωπίζουν εξίσου, διαφορετικές προκλήσεις. Η αντιμετώπιση μηνυμάτων αρνητικότητας τόσο για τη φυλετική-εθνική ταυτότητά τους, όσο και για την σεξουαλική τους, οδηγεί σε αισθήματα απογοήτευσης και σύγχυσης (Lardier et al., 2020).

Το στίγμα που συνδέεται με την ταυτοποίηση ως queer είναι τεράστιο σε συσχέτιση με  το βίωμα ομοφοβικού εκφοβισμού ή φυλετικών-εθνοτικών διακρίσεων (Lardier et al., 2020).

Η εκφοβιστική θυματοποίηση μπορεί να είναι καταστροφική για το ευάλωτο queer εφηβικό έγχρωμο πληθυσμό (Lardier et al., 2020).

Η διάκριση και εκφοβιστική θυματοποίηση έναντι εφήβων με τεμνόμενες ταυτότητες μειονοτήτων, έχει συσχετιστεί με χαμηλότερα ποσοστά αποφοίτησης λυκείου και ενίσχυση του αυτοκτονικού ιδεασμού (Lardier et al., 2020). Οι έγχρωμοι έφηβοι Queer συνεπώς, κινδυνεύουν για αυτοκτονικό ιδεασμό και χαμηλότερη συνολική αίσθηση ευεξίας (Lardier et al., 2020).

Κίνδυνοι και προστατευτικοί παράγοντες αυτοκτονίας μεταξύ των νέων σεξουαλικής μειονότητας. Πολλαπλές μετα-αναλυτικές μελέτες έχουν δείξει ότι η αμφιφυλόφιλη νεολαία διατρέχει ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο αυτοκτονίας, και είναι πιο πιθανό να αναφέρει αυτοκτονικές σκέψεις και συμπεριφορές από γκέι, λεσβίες και άλλες εφηβικές σεξουαλικές μειονότητες (Horwitz et al., 2020).

Οι αμφιφυλόφιλοι νέοι είναι πιο πιθανό να αναφέρουν αυτοκτονικές σκέψεις και συμπεριφορές σε σχέση με τους ομοφυλόφιλους, λεσβίες και άλλες σεξουαλικές μειονοτικές ομάδες (Horwitz et al., 2020).

Οι μηχανισμοί που οδηγούν αυτές τις διαφορές στον αυτοκτονικό ιδεασμό, και συμπεριφορές μεταξύ υποομάδων εφήβων σεξουαλικής μειονότητας, δεν είναι καλά κατανοητοί (Horwitz et al., 2020).

Σύμφωνα με ευρήματα, όσοι αναγνωρίζονται ως αμφιφυλόφιλοι αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα σύγχυσης ταυτότητας, λιγότερη αυτο-αποκάλυψη και λιγότερη σύνδεση με την κοινότητα σε σχέση με τους ομοφυλόφιλους /λεσβίες συνομηλίκων (Balsam and Mohr, 2007).

Ωστόσο, λίγες μελέτες έχουν προσπαθήσει να συνδέσουν τις εμπειρίες που σχετίζονται με τη μειονότητα και το άγχος απευθείας με την αυτοκτονία, ιδίως μεταξύ των εφήβων σεξουαλικής μειονότητας (Horwitz et al., 2020).

Οι παράγοντες κινδύνου για αυτοκτονία υπήρξαν πρωταρχικός στόχος της έρευνας για τους νέους ΛΟΑΤ+ (Horwitz et al., 2020).

Οι γενικοί στρεσογόνοι παράγοντες που σχετίζονται με τους ΛΟΑΤ+, οι δημογραφικές μεταβλητές, και τα αρνητικά σχολικά κλίματα έχουν επισημανθεί, ως παράγοντες κινδύνου για την ανισότητα υψηλότερων επιπέδων αυτοκτονικού ιδεασμού, προσπαθειών, και ολοκλήρωσης μεταξύ ΛΟΑΤ+ εφήβων (Horwitz et al., 2020).

Αρνητικά, μη υποστηρικτικά κοινωνικά περιβάλλοντα, έχουν συσχετιστεί με υψηλότερα ποσοστά κινδύνου αυτοκτονίας, ενώ θετικά υποστηρικτικά κοινωνικά περιβάλλοντα, έχουν συσχετιστεί με χαμηλότερα ποσοστά κινδύνου αυτοκτονίας, όπως ισχυρίζεται η μελέτη του Hatzenbuehler (2011).

Το ποσοστό κινδύνου αυτοκτονίας ήταν 20% υψηλότερο για εκείνους τους νέους που ζούσαν σε μη υποστηρικτικά κοινωνικά περιβάλλοντα (Horwitz et al., 2020).

Διάφορα δομήματα σε ένα υποστηρικτικό κοινωνικό περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένης της σχολικής σύνδεσης και υποστήριξης της οικογενειακής σύνδεσης, της κοινωνικής υποστήριξης και των παρεμβάσεων ψυχικής υγείας, έχουν λάβει ενθάρρυνση από τη βιβλιογραφία, ως αποτελεσματικοί προστατευτικοί παράγοντες για την αυτοκτονία των εφήβων ΛΟΑΤ+ (Horwitz et al., 2020).

Σε γενικότερο πλαίσιο, η κατάθλιψη, η εκφοβιστική θυματοποίηση και η σεξουαλική κακοποίηση προέκυψαν ως οι πιο σημαντικοί παράγοντες κινδύνου, ενώ η σχέση γονέα- οικογένειας και η θετική επίδραση, ήταν οι σημαντικότεροι προστατευτικοί παράγοντες για τον αυτοκτονικό ιδεασμό και τις απόπειρες αυτοκτονίας, μεταξύ των εφήβων σεξουαλικής μειονότητας (Horwitz et al., 2020).

See Also
© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top