Now Reading
Sinking, dreamy ships | Πάστα Φλώρα

Sinking, dreamy ships | Πάστα Φλώρα

broken heart πάστα φλώρα

Γράφει η Άννα Αρχοντή, Ψυχολόγος.

«Ευτυχισμένοι αυτοί που αγαπήθηκαν και δυστυχισμένοι εκείνοι που δεν γνώρισαν ποτέ τον έρωτα» 19ος αιώνας και ο Alfred Tennyson είχε αποδώσει με απλότητα και ειλικρίνεια το νόημα της πολυσυζητημένης τέχνης του έρωτα. Οι σύγχρονοί του θα συμφωνούσαν απόλυτα.

Πράγματι, δυστυχισμένοι όσοι δεν αγάπησαν ποτέ και δεν γνώρισαν τη μαγεία του φτερωτού θεού. Αλλά ποιος μιλά για αυτούς που ένιωσαν τον έρωτα μονόπλευρα; Ή για αυτούς που αγάπησαν, αγαπήθηκαν διπλά και δεν έζησαν στο δικό τους κόσμο; Τους κουρασμένους και πλέον αδύναμους;

Τόσο όμορφο το αίσθημα και τόσο άσχημο το ανεκπλήρωτο. Να αγαπάς και να μην το ξέρουν. Να αγαπάς και να αδιαφορούν. Να αγαπάς και να μην μπορείς να το ζήσεις όπως ακριβώς το έχεις στο μυαλό σου. Μπορεί σε όλη σου τη ζωή να συμβιβάζεσαι, αλλά όχι εδώ. Εδώ να διεκδικείς το ολόκληρο και απόλυτό σου.

Στο πρώτο βλέμμα δεν φαντάστηκες ότι αυτό το πρόσωπο θα γινόταν το κέντρο σου, ότι θα στόλιζε κάθε σου σκέψη. Ότι θα ανταλλάζατε ματιές και θα ένιωθες σαν να κυλούν όλα σε slow motion. Άρχισες να προσπαθείς όλο και πιο πολύ να το φέρεις κοντά σου για να μπορέσεις έστω και λίγο να το ζήσεις.

Να ζήσεις τη γεύση των χειλιών του, το βλέμμα του που σε καρφώνει εσκεμμένα, το άρωμα στο λαιμό του και το άγγιγμά του που σε κάνει τόσο ευάλωτο, σαν κάστρο στην άμμο.

Δεν πρόλαβες καν να φοβηθείς για όλα αυτά που σκεφτόσουν και είχες ερωτευτεί ήδη. Δυνατά και ειλικρινά. Χωρίς μεγάλα, ψεύτικα λόγια και απαίσιους ρομαντισμούς. Χωρίς γλυκανάλατες, «χαριτωμένες» λέξεις που σε αηδιάζουν και υποβιβάζουν όλα αυτά που σε πλημμυρίζουν.

Το πιο άδικο από όλα, να έρχεται τόσο κοντά σου που μπορείς να αποτυπώνεις κάθε λεπτομέρεια του προσώπου του, κάθε ψεγάδι και κάθε ομορφιά. Τόσο κοντά που ανατριχιάζεις από αγωνία, που νιώθεις ότι επιτέλους βρήκες τη λύτρωσή σου. Το βλέπεις να έρχεται και ετοιμάζεσαι να το ζήσεις με όλες τις αισθήσεις σου. Και να φεύγει.

Να φεύγει από δίπλα σου αστραπιαία. Και εσύ να μένεις εκεί χωρίς να έχεις συνειδητοποιήσει πόσο γρήγορα κύλησαν όλα. Τι έκανες και δεν έπρεπε, τι είπες και δεν άρμοζε.

Μέρες και νύχτες ολόκληρες που έψαχνες ψυχαναγκαστικά απαντήσεις και είχε γίνει ο αυτοσκοπός σου. Ο κόσμος προχωρούσε, συνέχιζε, αλλά όχι για σένα. Ήσουν παγωμένος στο ίδιο σημείο ξανά και ξανά.

Αργά ή γρήγορα καταλαβαίνεις ότι κουράστηκες να προσπαθείς και η συνέχεια είναι εξ’ ολοκλήρου δικιά σου. Θα είσαι τόσο πνιγμένος από σκέψεις και εικόνες, από ερωτηματικά και απορίες. Και θα τα λύσεις μόνος. Δεν θα απαντηθούν από εκείνον που έπρεπε. Θα αφήσουν μόνο τη σφραγίδα τους σε όλο σου το σώμα.

Ίσως έφταιξε η λάθος στιγμή, τα λάθος λόγια, ο τρόμος των μεγάλων συναισθημάτων. Ίσως απλά δεν ήταν γραφτό και αυτό σε θυμώνει όλο και περισσότερο. Δεν έχει σημασία. Δεν αλλάζει τίποτα.

Με πολύ κόπο και πισωγυρίσματα, αποφασίζεις να τραβήξεις το δρόμο σου. Να κινηθείς ευθεία, να στρίψεις δεξιά και αριστερά, όπου βρεθείς. Η μεγαλύτερη πρόκληση που θα συναντήσεις, είναι να μη γυρίσεις το βλέμμα σου. Να μην τον αφήσεις να ξαναμπεί στο μυαλό σου, να μην δει τα πιο βαθιά σου θέλω και σε χλευάσει. Να μην κερδίσει.

To those who have tasted the bittersweet poison.

 

See Also
Σύγχρονες Μέδουσες
What's Your Reaction?
Excited
1
Happy
0
In Love
2
Not Sure
0
Silly
0
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top