Now Reading
Όνειρο απατηλό – Margarita Stadler

Όνειρο απατηλό – Margarita Stadler

Όνειρο Απατηλό

Όνειρο απατηλό: Αν η ελευθερία είχε πρόσωπο, σώμα και όραση θα ήταν η πρώτη που θα είχε μισήσει την ανθρωπότητα. Στο όνομα αυτής, έχουν χαθεί ζωές, ψυχές ανθρώπων νέων και μη, για να ξημερώσει μια μέρα αλλιώτικη απ τις άλλες. Αυτή που με κόπο διεκδίκησαν κάποιοι τότε, αυτή που κατάφερε να γίνει κτήμα, δικαίωμα και τρόπος ζωής. Αυτή εξευτελίζουμε σαν σήμερα οι άνθρωποι. Πόσα άραγε γνώριζε ο δικός μας Καβάφης, καταθέτοντας  αυτούς τους στίχους.

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως τη θέλεις,

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον

όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,

μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες

Έχουν γραφτεί για αυτήν ιστορίες, αμέτρητες σελίδες βιβλίων, εφημερίδων, έχουν ακουστεί φωνές, σε ραδιόφωνα, εκπομπές, δρόμους, έπεσαν για αυτήν φωνές που ξανασηκώθηκαν, γιορτές και αφιερώσεις μόνο για μιαν ελευθερία. Σαν ένας έρωτας που δεν τον φτάσαμε ποτέ…

Δεν τον νιώσαμε ούτε για λίγο διότι κάθε φορά που τον αντικρίζαμε μας έπνιγε. Όνειρο απατηλό.

Έτσι κι η ελευθερία δεν κατακτήθηκε ποτέ. Στην θεωρία και στην πράξη συμβαίνουν πολλά. Μα τίποτε δεν κρατά παντοτινά. Άλλωστε δεν βρισκόμαστε σε παραμύθι. Όσο πλασματικός κι αν αποδεικνύεται πως είναι αυτός ο κόσμος, άλλη τόση είναι  αλήθεια που βλέπουμε σε αυτόν. Γιατί την ζωή μας, μπορεί να μην έχουμε την απόλυτη ελευθερία να την κάνουμε όπως την θέλουμε, αλλά στο δικό μας χέρι είναι να την κρατήσουμε ζωντανή, να ριζώσουμε μέσα της. Να της εξασφαλίσουμε τον χώρο που της αξίζει στην συνάφεια του κόσμου τούτου.

Μες στις πολλές κινήσεις κι ομιλίες, να γίνουμε μια φωνή για όλες. Για όσες δεν ακούστηκαν ποτέ, για όσες, φάνηκαν πιο αδύναμες, ένας για έναν και όλοι για όλους. Πέρα από κάθε όριο, κατά σε κάθε βία, μαζί σε κάθε αγώνα, ενωμένοι για μια. Για μια, μια που δεν μας πρόδωσε ποτέ, μια που ποτέ δεν μας γύρισε την πλάτη, μια που ήταν πάντα εκεί αλλά δεν την είδαμε. Μια που όσο καλά ξέρει να κρύβεται άλλο τόσο ξέρει να φανερώνεται. Τόσα χρόνια μιαν ανάσα μακριά. Μα ποτέ άφταστη. Γι αυτή που πηγάζει, αναπνέει και ζει  από μέσα μας. Εις την ελευθερίαν.

Margarita Stadler
Scroll To Top