Woodstock: 46 χρόνια χωρίς εσένα

Πάρε με, πάρε με (στο 60΄). Όχι δεν τραγουδάω Παπακωνσταντίνου, τη γραπτή μου αγανάκτηση δείχνω που δε γεννήθηκα την εποχή του 50’- 60’.

Μήνας του Woodstock λοιπόν, λίγο το καλοκαίρι, λίγο η Janis Joplin να σιγoακούγεται το απογευματάκι στο μπαλκόνι, λίγο και αυτό το παντελόνι το indie που χαριεντίζω τόση ώρα στην ντουλάπα, αρκούν για να με ρίξουν στους rock και hippie ρυθμούς της κατάθλιψής μου.

Έχουμε να κάνουμε με τον πυρήνα της γέννησης του φαινόμενου της αντικουλτούρας, έχουμε να κάνουμε με παγκόσμια ειρήνη, με ελευθεριοποίηση των κατώτατων κοινωνικών ομάδων της εκάστοτε εποχής (φεμινισμό, ομοφυλοφιλία, τρανσέξουαλ), με μια αλτρουϊστική μουσική γιορτή αγάπης με χιλιάδες παιδιά ελεύθερα συνειδησιακά και ψυχικά από τα δέσμια της μονόφθαλμης και μικροαστικής κοινωνίας.

Το όνειρο ξεκίνησε στις 15 Αυγούστου του 1969 και τελείωσε 3 μέρες αργότερα. Έλαβε μέρος σε μια φάρμα στη Νέα Υόρκη. Το αρχικό σχέδιο ήταν ένα υπαίθριο μουσικό φεστιβάλ με το μότο «τρεις μέρες ειρήνης και μουσικής». Αναμενόμενος αριθμός ατόμων 60.000. Αριθμός ατόμων που έφτασαν; 500.000.

Οι Μάικλ Λανγκ, Άρτι Κόρνφελντ, Τζον Ρόμπερτς και Τζόελ Ρόουζενμαν σίγουρα δεν περίμεναν τέτοια απήχηση. Από ό,τι ξέρουμε και έχει γνωστοποιηθεί, το φεστιβάλ του Woodstock ξεκίνησε ως χρηματοδότηση σε προνομιούχες επενδύσεις των Τζον Ρόμπερτς και Τζόελ Ρόουσμαν.

Ο μουσικός παραγωγός Μάικ Λανγκ και ο Αρτ  Κόρνφελντ στέλεχος της εταιρείας Capitol ανταποκρίθηκαν θετικά και έτσι ξεκίνησε η συνεργασία. Και η ιστορία εξελίχθηκε ως εξής: η επένδυση σε ένα μουσικό φεστιβάλ με καθόλου καλές προοπτικές και χαμηλό εισιτήριο κατάφερε να γίνει ένα παγκόσμιο φαινόμενο στην ιστορία της μουσικής βιομηχανίας και στην ιστορία των κινημάτων.

Αρκούσαν όπως προείπα μια φάρμα και αρκετό ρευστό από πίσω για να στηθούν οι κατάλληλες οικοδομικές υποδομές για ένα υπαίθριο φεστιβάλ.

Για τρεις μέρες, μισό εκατομμύριο άνθρωποι έζησαν ο ένας δίπλα στον άλλο, κοιμόντουσαν μέσα στις λάσπες, μοιράζονταν προμήθειες και ναρκωτικά και όμως δεν υπήρξε ούτε μία διαμάχη.

Μετά τη λήξη του φεστιβάλ αναφέρθηκαν 3 θάνατοι, -οι δύο από υπερβολική χρήση ναρκωτικών ουσιών- και 3 γεννήσεις βρεφών. Ο εκφωνητής είχε πει: «Είμαστε πολλοί να πάρει, εάν είναι να τα καταφέρουμε να θυμάστε ότι ο άγνωστος που κάθεται δίπλα σας είναι αδερφός σας», και τελικά όλοι το τήρησαν αυτό.

Ιδέες του Woodstock ήταν η αγάπη, η ειρήνη και τα ναρκωτικά. Το τρίπτυχο ενάρετου ατόμου και η ολοκληρωτική κάθαρση του ανθρώπου. Οι μπιτκινς και οι χίπις πάντα θα αποτελούν τους ηγέτες  της εποχής εκείνης και το Woodstock ήταν η καλύτερη επιλογή για να αφήσεις πίσω σου μια δεκαετία γεμάτη sex drugs and rock ‘n’ roll.

Οι συμμετέχοντες τραγουδιστές και συγκροτήματα ήταν πολυάριθμα και εδώ είναι κάποια από τα τεράστια ονόματα που παρευρέθησαν:

Richie Havens, Sweetwater, The Incredible String Band, Bert Sommer, Tim Hardin, Ravi Shankar, Melanie, Arlo Guthrie, Joan Baez, Quill, Keef Hartley Band, Country Joe McDonald, John Sebastian, Santana, Canned Heat, Mountain, Grateful Dead, Creedence Clearwater Revival, Janis Joplin και The Kozmic Blues Band, Sly & the Family Stone, The Who, Jefferson Airplane, Joe Cocker, Country Joe and the Fish, Τen Years After, The Band, Blood, Sweat & Tears, Johnny Winter & Edgar Winter, Crosby, Stills, Nash & Young, Neil Young, Paul Butterfield Blues Band, Sha-Na-Na, Jimi Hendrix.

Ο ηχητικός βομβαρδισμός παρέσυρε τα πάντα στο πέρασμά του, πέτυχε μέσα σε ένα τριήμερο μια απίστευτη μίξη όλων των μουσικών ρευμάτων που έδιναν τον επαναστατικά ήρεμο τόνο της εποχής. Από το ροκ και την ποπ μέχρι το φολκ και την τζαζ.

Αυτή η αναρχική συνύπαρξη διοχετεύτηκε στην πίστη της γενιάς των 60΄s που κουβαλούσε το σταυρό του στίγματος ενός πεπρωμένου από το οποίο ήθελε να απεγκλωβιστεί.

O Country Joe έκανε το πλήθος να τραγουδά το F-U-C-K κατά του πολέμου του Βιετνάμ, έναν πόλεμο που καταδίκασαν από τη σκηνή του Woodstock η Joan Baez, οι Crosby, Stills, Nash και Young, ο Richie Havens, ο Joe Cocker, η Janis Joplin, οι Who, ο Santana και ο Jimi Hendrix που έκλεισε τη γιορτή κάνοντας τον αμερικάνικο εθνικό ύμνο να τα τινάξει τα χαράματα της 17ης Αυγούστου.

Γιατί είσαι Woodstock, ιδέα, μουσική παιδεία, μα πάνω απ’ όλα λιμάνι της ελπίδας και της αγάπης που χάρισε τόσα τότε και ακόμα χαρίζει στις νέες γενιές. Φεύγω. Οσο για μένα; Παίρνω το indie παντελόνι μου και τη Janis Joplin και πάω να επαναστατήσω στην μάνα μου για το bad timing γεννήσεως. Πώς μου το έκανες αυτό καλή μου γυναίκα; Καρδιά εσύ δεν έχεις;

Πρώτη δημοσίευση:

http://www.mindthetrap.gr/

 

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top