Η Μάρθα Φριντζήλα, ένας ναός τέχνης

Αδιάλειπτη προσωπικότητα και χείμαρρος τέχνης. Αυτή είναι η Μάρθα. Το έργο της και ο χαρακτήρας της μουσείο, αφού τα τραγούδια της και η μασεστρία της στην σκηνή αποτελούν τα ανάγλυφα της τέχνης. Είναι τόσα πολλά σ’αυτά που μπορεί να κατονομαστεί, αλλά καλύτερα πάμε να την γνωρίσουμε μέσα από τον ιδιόμορφο λόγο της. Μάρθα Φριτζήλα λοιπόν.

Σαν ευλογημένο δεξιοτέχνη θα σε χαρακτηρίζαμε καθώς δεν είναι και λίγες οι ιδιότητες σου. Τραγούδι, υποκριτική, σκηνοθεσία καθώς και αγωγός του θεάτρου, αφού μοιράζεσαι το μεράκι σου και την αγάπη σου με τους μαθητές σου. Ο Αριστοτέλης συγκρίνει τις έννοιες τέχνη – αρετή – φύση. Ποιες ομοιότητες και ποιες διαφορές εντοπίζεις εσύ όμως μέσα από την πολύπλευρα δημιουργική καθημερινότητα σου;

Ας μου επιτραπεί να παραφράσω τον αφορισμό του Οσκαρ Ουάιλντ: Η τέχνη,  μιμείται την αρετή της φύσης

Χημική ένωση: Τέχνη και Μάρθα. Μια χημική δομή με σύνθεση κι αναλογία ας πούμε τουλάχιστον 3 ατόμων. Αγάπης, πάθους και ανάγκης. Ποιος αποτέλεσε όμως πρωτομάστορας αυτής της χημικής ένωσης;

Η απώλεια, η άφατη, αφόρητη έλλειψη.

Θα μας δικάσει τελικά; Ένα έργο τέχνης για την πονεμένη Μικρά Ασία. Πολλές φορές σ’ έχουμε ακούσει να το ερμηνεύεις, σπάραγμα καρδιάς και ψυχής. Τον τελευταίο καιρό μου έρχεται έντονα η αλήθεια στο μυαλό, αλλά όχι κι άδικα. «Ζωγράφισε ο Θεόφιλος με αίμα τον Χάρο να φοράει θαλασσιά». Ζούμε κι εμείς την δικιά μας καταστροφή με τον θαλασσοπνιγμό τόσων αδικοχαμένων ψυχών.

Η δίκη έχει ήδη συντελεστεί και η καταδίκη είναι να ζούμε μες στην απάθεια, την αδιαφορία, την ασυγκινησία μπροστά στον ανθρώπινο πόνο.

Σε παλαιότερη συνέντευξη σου είχες δηλώσει πως «Εμείς είμαστε οι Πέρσες. Θύματα της αλαζονείας και της έπαρσής μας». Θεωρείς ότι είμαστε μια θορυβημένη πραμάτεια υποχείρια του εγώ μας;

Ναι. Θεωρώ πως πήραμε τον στραβό τον δρόμο εμείς οι πολιτισμένοι άνθρωποι.

Σπουδάζοντας Ψυχολογία κι έχοντας μια ιδιαίτερη αγάπη προς το Φρόιντ  θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου ένα του απόφθεγμά. «Οι δαίμονες δεν υπάρχουν, όπως και οι θεοί άλλωστε. Είναι απλά δημιουργήματα της ψυχικής δραστηριότητας του ατόμου.» Με τους δικούς σου δαίμονες και θεούς πως τα πας; Εξομαλύνουν την Μάρθα ή η Μάρθα τους κατευνάζει;

Γελάνε μαζί μας θεοί και δαίμονες, όπου και να εδράζονται. Δεν κατευνάζονται και δεν εξομαλύνουν. Η δουλειά τους είναι να μας ανησυχούν, να μας ταρακουνάνε, να μας κλονίζουν από τις σιγουριές και τις βεβαιότητες μας.

Τι είναι το Baumstrasse;

Το Baumstrasse είναι ένα καλλιτεχνικό εργαστήριο και ένας χώρος εκπαίδευσης που φιλοξενεί εκτάκτως παραστάσεις και συναυλίες. Εδώ συναντιούνται επαγγελματίες και ερασιτέχνες εργάτες της τέχνης, άνθρωποι που αγαπούν το θέατρο, την μουσική, τον χορό, το σινεμά και επιθυμούν να τα γνωρίσουν “από μέσα”. Θα τολμούσα να χαρακτηρίσω το Baumstrasse μία συντεχνία που πιστεύει στην δύναμη της εκπαίδευσης μέσω της τέχνης.

Αν σου ζητούσαμε μια αντιστροφή ρόλων. Αναλάμβανες εσύ τα ηνία του καβαλέτου και αποτύπωνες τον άντρα σου πάνω στον καμβά σκεφτόμενη μια μονάχα λέξη, ποια θα ήταν αυτή;

Βασίλης!

Τι είναι για σένα το «σεντούκι» της παράδοσης;

Η αντιστροφή του πιθαριού  των Δαναϊδων: Αντλείς, αντλείς και δεν αδειάζει ποτέ

Ποια είναι η «Λάμια» των τεχνών;

Αν εννοείτε τον δαίμονα που καταστρέφει τις τέχνες, σαν την Λάμια του μύθου, θα έλεγα η Πλήξη και η Αλλαζονία. Αν, πάλι μιλάτε για την Λάμια που ξεγελά τα παλλικάρια όπως λένε τα τραγούδια θα πω η Φήμη.

Αν η ζωή σου ήταν ένα Αρχαίο δράμα, ποιο θα ήταν αυτό;

Ελπίζω κανένα. Είναι φορές που νιώθω σαν την Αντιγόνη, άλλες σαν τον Οιδίποδα ή τον Αίαντα και άλλες φορές η ζωή μου μοιάζει σκηνή από κωμωδία του Αριστοφάνη.  

Θεωρείς ότι είμαστε «Χοηφόροι» του συστήματος;

Ναι με την έννοια ότι του προετοιμάζουμε μια υπέροχη κηδεία!

Ξέρω ότι είμαστε σε μουσικό περιοδικό και δεν έχω επικεντρωθεί ακόμα σε αυτό το κομμάτι του, πως μπορώ άλλωστε, είναι τόσα αυτά που θέλουμε να μας μοιραστείς. Αλλά όσον αφορά το τραγούδι θεωρείς ότι είναι γόνιμη η γη στην Ελλάδα του 2015;

Τα τελευταία χρόνια, είναι αλήθεια, έχουμε χορτάσει από γενικολογίες, καψούρες και αμπελοφιλοσοφίες, κάτι τραγουδάκια θύματα της ψυχανάλυσης. Η γη όμως στην Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι πάντα γόνιμη. Φυσικά και περνούμε κάποιες εποχές ξηρασίας και οι καρποί είναι πενιχροί, αλλά πάντα θα “σκάσει” ένα τραγούδι να μας θυμίσει πως ετούτη η γή έχει πλούτο.

«Α, ρε σύντροφε» μια απίστευτη μελοποίηση στο ποίημα της Κατερίνας μας. Εγώ το μόνο που έχω να δώσω είναι ένα μεγάλο μπράβο για τον άνθρωπο. Γιατί το εστί του ανθρώπου που είναι ένα ανεξερεύνητο αβύθιστο καράβι. Και το λειτούργημα που δώσατε με αυτή την δουλειά γιατί λειτούργημα είναι για μένα, δείχνει πόσο μεγάλη ψυχή και ελευθερία είναι ο άνθρωπος.

Η μελοποίηση του Νίκου Καλλίτση νιώθω πως είναι εξομολογητική και ταυτίζεται τέλεια με το ποίημα. Το τραγούδι αυτό προσπάθησα να το πω κι εγώ σαν να εξομολογούμαι. Και είναι σαν να μιλώ στην ίδια την Γώγου, σαν να είναι αυτή ο “σύντροφος” .

Και κάπου εδώ τελειώνουμε Μάρθα μου. Ας κλείσουμε δίνοντας ένα μήνυμα πίστης και αγάπης.

Θα δανειστώ μία φράση του Μαχάτμα Γκάντι:
Πρέπει να ζούμε σαν να πρόκειται να πεθάνουμε αύριο και να μελετάμε σαν να πρόκειται να ζήσουμε για πάντα”

H αγάπη μας και η εκτίμηση μας είναι τεράστια. Ευχαριστούμε πολύ την Μάρθα για την θετική της αποδοχή καθώς και για τα ταξίδια που μας έχει χαρίσει μέσα από την τέχνη της. Της ευχόμαστε κάθε καλλιτεχνική και προπάντων προσωπική χαρά.

Πρώτη δημοσίευση:

Από Γιώτα Μαστροσαββάκη

http://music-space.gr/

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top