Διαβάσαμε: Η τετραλογία της Σελήνης | Πάστα Φλώρα

Μια φορά και έναν καιρό (κάτι έχω με τις παραμυθικές κριτικές τελευταία, ε;), σε ένα μακρινό μέλλον, έναν κόσμο με ανδροειδή και σάιμποργκ, διαστημόπλοια και διαστημικές αποικίες, ζούσαν τέσσερα κορίτσια που η μοίρα τους ήταν πλεγμένη με κόκκινες κορδέλες και άστρα, και που έπρεπε να σώσουν τη γη από μια τεράστια απειλή. Μια φορά και έναν καιρό, διάβασα την τετραλογία της Σελήνης της Μarissa Meyer, και ερωτεύτηκα το σύμπαν, τους χαρακτήρες και την πλοκή.

Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να συνοψίσω τη γνώμη μου για τέσσερα βιβλία μέσα σε μία κριτική, μπορώ όμως να σας πω μερικούς λόγους για τους οποίους αυτά τα βιβλία έχουν μείνει στο μυαλό και την καρδιά μου, και θα μείνουν για πολύ καιρό. Ήμουν ανέκαθεν φαν του είδους των «διασκευασμένων παραμυθιών», που έκοβαν και έραβαν τα γνωστά μας παιδικά παραμύθια σε ιστορίες επιστημονικής φαντασίας, αλλά η Τετραλογία της Σελήνης έθεσε τον πήχη πολύ ψηλά για μένα. Με την ανάμειξη της δράσης και των δυνατών σχέσεων (τόσο πλατωνικών όσο και ρομαντικών), της δημιουργίας περίπλοκων (ως επί το πλείστον) χαρακτήρων, που είχαν στοιχεία έμπνευσης από τα παραμύθια αλλά ήταν τελείως διαφορετικά άτομα, και το ιδιαίτερο γράψιμο της Μeyer, πέρασα πολύ χρόνο να αναπολώ αυτές τις ιστορίες και να τις προτείνω και σε άλλους νεαρούς αναγνώστες.

Από τους δυνατούς δεσμούς μεταξύ των χαρακτήρων, σε ένα καλογραμμένο φουτουριστικό σύμπαν, και από μία από τους πιο καλογραμμένους «κακούς» που έχω διαβάσει μέχρι τη σωστή εκπροσώπηση καταστάσεων όπως το τραύμα, η απώλεια, το άγχος των νέων να «κουβαλήσουν» τον κόσμο και το ερώτημα του αν η μοίρα είναι καθορισμένη, η Τετραλογία της Σελήνης χώρεσε πολλά όμορφα πράγματα στις σελίδες της. Η αλήθεια είναι πως τα δύο τελευταία (και ιδίως το τελευταίο βιβλίο) είναι αρκετά μεγάλα, διαβάζονται όμως πολύ εύκολα, και σχεδόν δεν γίνεται κατανοητό πόσο γρήγορα περνάνε οι σελίδες.

Αν μπορούσα να προτείνω την τετραλογία της Σελήνης σε κάποιον, θα την πρότεινα σε όλους όσους αγαπούν την επιστημονική φαντασία, μεγάλωσαν όμως διαβάζοντας παραμύθια. Θα την πρότεινα σε όσους θέλουν να δουν θηλυκούς χαρακτήρες να μη χρειάζονται κάποιον να τις σώσει, και αρσενικούς χαρακτήρες να μη φοβούνται να δείξουν τα συναισθήματά τους ή να κλάψουν. Θα την πρότεινα σε όσους αγαπούν να μελετούν τα παραμύθια που σπάνε τα στερεότυπα και καθιστούν ενδιαφέροντες τόσο τους ήρωες όσο και τους κακούς, αντιστρέφοντας ή περιπλέκοντας τους ρόλους.

Θα την πρότεινα, τέλος, σε όσους θέλουν να ονειρευτούν για λίγο, και να διαβάσουν κάτι που θα τους βάλει σε μία νέα περιπέτεια. Και θυμηθείτε, ακόμα και στο μέλλον, οι ιστορίες ξεκινούν με «Μία φορά και έναν καιρό».

*Η σειρά των βιβλίων είναι «Σίντερ», «Σκάρλετ», «Κρες», «Γουίντερ», υπάρχουν όμως (μη μεταφρασμένα στα ελληνικά) και κάποια ακόμα, ένα για τη Βασίλισσα Λεβάνα, ένα με μικρές ιστορίες για τους πρωταγωνιστές, και δύο κόμικ για τον χαραακτήρα της Άικο*

Καλή ανάγνωση.

Μαρία Επισκόπου

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top