Ντίνος Χριστιανόπουλος: 6+1 άγνωστες πτυχές της ζωής και του έργου του | Πάστα Φλώρα

Είναι εκείνη η στιγμή που τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμυρίζουν από στίχους ποιημάτων που μας έχουν στιγματίσει, που μας έχουν συγκινήσει η απλά κάτι θυμίσει.

Ένας αποχαιρετισμός, ένα «ύστατο χαίρε»… Αναρωτιέσαι τι έγινε και κάπου εκεί έρχεται κι η ενημέρωση ότι απεβίωσε ένας ακόμη ποιητής.

«Απεβίωσε», διαβάζεις κι αμέσως σκέφτεσαι για άλλη μια φορά πως αυτοί οι άνθρωποι είναι εν μέρει τυχεροί, δε χάνονται, δεν ξεχνιούνται.

Με τέτοιο έργο πίσω, συνεχίζουν να ζουν, αφού έχουν περάσει στη σφαίρα της αθανασίας. Θα ζουν, θα τους γνωρίσουν κι άλλες γενιές μέσα από την παρακαταθήκη που άφησαν.

Αυτό είναι το ελπιδοφόρο σε αυτές τις περιπτώσεις κι ίσως να σκέφτεσαι πως δεν πονά τόσο η έλλειψή τους κι ας έγινε ο κόσμος λίγο ακόμα φτωχότερος πνευματικά.

Ας σταθούμε αποχαιρετώντας τον -όλοι εμείς που συμπορευόμαστε με την ποίηση του- σε κάποια στοιχεία που δεν είναι τόσο γνωστά στο ευρύ κοινό, κάποιες άγνωστες πτυχές της ζωής αλλά και του έργου του.

• Το πραγματικό του όνομα του λογοτέχνη είναι Κωνσταντίνος Δημητριάδης. (Το τίτλο «Χριστιανόπουλο» έδωσε στο πρώτο του περιοδικό που εξέδωσε το 1945)

• Σπουδασε φιλολογία, όμως ποτέ δεν θέλησε να εργαστεί ως καθηγητής.

• Το πρώτο του ποίημα το έγραψε σε ηλικία 9 ετών.

• Είχε μελοποιηθεί από αρκετά συνθέτες, όπως το Διονύση Σαββόπουλο.

• Ειχε ιδιαίτερη αδυναμία στον Καβάφη και η επιρροή που δέχτηκε από αυτόν είναι αναμφίβολα ορατή στην ποίησή του. Μάλιστα, ουκ ολίγοι τον θεώρησα συνεχιστή του.

• Το 2011 αρνήθηκε τιμητική διάκριση όπου του δόθηκε, καθώς όπως είχε γράψει χαρακτηριστικά στο παρελθόν ήταν κατά των βραβείων, γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και δεν υπάρχει άλλωστε πιο χυδαία φιλοδοξία από αυτή που μας κάνει να θέλουμε να ξεχωρίζουμε.

• Ποτέ δεν πέρασε απαρατήρητος. Αιρετικός, ιδιόρρυθμος, αλλά συνάμα ερωτικός κι ειλικρινής, χωρίς να ντραπεί να χειριστεί λέξεις έντονες που σπάνια τις συναντάμε με τόση άνεση σε ποίηση.

Ο τολμηρός του λόγος κι η απενεχοποίηση των λέξεων αποτέλεσαν κύρια χαρακτηριστικά των ποιημάτων του.

«Και τι δεν κάνατε για να με θαψετε
Όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος.»

Ιωάννα Αλεξοπούλου

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top