Το σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς και άλλα κρακ – Γωγώ Λιανού

Ραγίζει η καρδιά; –ΚΡΑΚ –

Και αν ραγίσει, ξανά κολλά; –ΚΡΑΚ–

«Ποιο κομμάτι πρέπει να προστατεύσουμε; Ποιο κομμάτι πρέπει να προσέξουμε μην σπάσει;» Αναρωτιέται η Γωγώ Λιανού και μας παρουσιάζει μια ιδιόρρυθμη ποιητική συλλογή με τίτλο Το Σύνδρομο της Ραγισμένης Καρδιάς – Και άλλα κρακ.

Γύρω στα δεκαπέντε ολιγόστιχα ποιήματα δίνουν την θέση τους σε ένα «τελευταίο κρακ» και η απώλεια μετουσιώνεται σε μια ποιητική πρόζα, που με τη σειρά της δίνει τη σκυτάλη σε ένα άτυπο ημερολόγιο ενός αυτόχειρα.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της συγκριμένης συλλογής είναι η απουσία τίτλων στα ποιήματα. Κάτι που, προσωπικά, βρίσκω πολύ απελευθερωτικό. Το να μην ορίζεται το ποίημα από τον τίτλο του κάνει την ανάγνωση πιο δημιουργική.

Το δεύτερο μισό του βιβλίου πραγματεύεται την απώλεια. Ένα τελευταίο κρακ οδηγεί στην απώλεια ή η απώλεια στο τελικό κρακ; «Όταν δεν φεύγει ένας λεκές, γίνεται βίωμα, αποκτά ρίζες και εξαπλώνεται».

Την καρδιά δεν την ραγίζει μόνο ο έρωτας. Η μοναξιά, η προσπάθεια επιβίωσης, οι μικρές καθημερινές απογοητεύσεις. Η βουή του κόσμου. Η συνύπαρξη με τους άλλους και, κυρίως, με τον εαυτό. Οι μικρές χαρές που γλιστρούν από μέσα μας.

Το βιβλίο διαβάζεται με τη σειρά, διαβάζεται από το τέλος στην αρχή. Διαβάζεται τυχαία σε όποια σελίδα ανοίξεις, εκείνη τη στιγμή. Αυτή είναι η μαγεία των μικρών βιβλίων. Το έχεις δίπλα σου και καταφεύγεις σε αυτό, όταν νιώσεις την ανάγκη. Εκεί απάνω σε βρίσκει η ποίηση, που λέει και ο Τίτος Πατρίκιος.

Η αλήθεια της ποίησης είναι προσωπική. Και σπάνια, τελικά, αφορά τον ίδιο τον ποιητή, την ίδια την ποιήτρια. Οι καλοί στίχοι γίνονται το υλικό που μπαίνει ανάμεσα στα ραγισμένα κομμάτια. Άλλοτε γεμίζουν τα κενά και άλλοτε αφήνουν πίσω τους -μέσα μας- χάος.

 «Βουλώνοντας τρύπες […] με λόγια μονωτικές ταινίες»

Κι έκλαψα.
Για όλες τις στιγμές που είχαν πια περάσει.
Έκλαψα, γιατί είδα ότι αγαπηθήκαμε.
Ίσως, όχι βαθιά.
Αλλά αρκετά.
Ίσως, όχι για πάντα.
Αλλά για όσο έπρεπε.
Υπάρχει μια φωτογραφία, που αποδεικνύει πως εσύ κι εγώ
συνυπάρξαμε.
Κι έκλαψα πιο πολύ.
Γιατί εγώ, δεν είχα ανάγκη τη φωτογραφία για να θυμηθώ.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από εκδόσεις REDn’ NOIR

Το σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς

Συλβάνα Παπαϊωάννου

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top