10 φορές που ο κινηματογράφος έγινε πολύ aesthetic | Πάστα Φλώρα

Κάποτε ήταν η Amelie, βασίλισσα των aesthetics, που μας πρόσφερε κάποια από τα πιο αγαπημένα μουσικά θέματα, έκανε διάσημη την Audrey Tautou και αποτέλεσε καμάρι του γαλλικού κινηματογράφου. Για τους devotees του aesthetic κινηματογράφου αλλά και για όσους νομίζουν ότι μετά την Amelie βρίσκεται μόνο το χάος, ακολουθεί μια λίστα με άλλες 10 κινηματογραφικές στιγμές υψηλής αισθητικής που αξίζουν την εκτίμησή μας. 

Paris, Texas, 1984

O Wim Wenders σκηνοθετεί ένα υψηλής αισθητικής οδοιπορικό, ενός πατέρα με το γιο του, στα νοτιοδυτικά των ΗΠΑ. Γιατί ως γνωστόν … Παρίσι δεν υπάρχει μόνο στην Γαλλία αλλά και στο Τέξας. 

Grand Budapest Hotel, 2014

Με ένα λαμπρό καστ να παρελαύνει αδιάκοπα (Ralph Fiennes, F. Murray Abraham, Mathieu Amalric, Adrien Brody, Willem Dafoe, Harvey Keitel, Bill Murray, Edward Norton, Tilda Swinton, Jude Law, Saoirse Ronan) και μια φωτογραφία που παραπέμπει σε παλιές cart postal, το Ξενοδοχείο Grand Budapest του Wes Anderson, συνιστά ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα aesthetic σκηνοθεσίας των τελευταίων ετών. Γιατί όχι και των επόμενων; 

La double vie de Veronique, 1991

Δύο γυναίκες, δύο παράλληλοι κόσμοι, ένα όνομα, ένα μουσικό κομμάτι. Από το soundtrack μέχρι τη σκηνοθεσία και τη φωτογραφία, η Διπλή ζωή της Βερόνικα, σε σκηνοθεσία Κριστόφ Κισλόφσκι είναι μια ταινία υψηλού αισθητικού status με πρωταγωνίστρια την Irene Jacob σε διπλό ρόλο. 

I served the king of England, 2006

Bασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Bohumil Hrabal, γλυκόπικρη, νοσταλγική και απολαυστικά καλαίσθητη αναπόληση μιας ζωής που ακροβατεί ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Από την πολυτέλεια της Πράγας του μεσοπολέμου έως την παρακμή που διαδέχτηκε το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, o Τσέχος σκηνοθέτης Jiří Menzel αφηγείται τη ζωή του Jan, ενός σερβιτόρου που κάποτε εργάστηκε σε ένα από τα πιο ξακουστά ξενοδοχεία της Πράγας, υπό το άγρυπνο βλέμμα ενός Μετρ που … είχε υπηρετήσει το βασιλιά της Αγγλίας. 

Amarcord, 1973

Ο τίτλος Amarcord προέρχεται από τη φράση a m’arcôrd  που θα πει ‘θυμάμαι’, και η ταινία αποτελεί την ημι-αυτογραφία του σκηνοθέτη της, Federico Fellini. Πρόκειται για την ιστορία ενός έφηβου αγοριού που μεγαλώνει ανάμεσα σε ένα πλήθος από εκκεντρικούς χαρακτήρες σε ένα χωριό της Ιταλίας, το 1930. Και το αποτέλεσμα είναι κινηματογραφικά εξαίσιο. 

Drive, 2013

Ryan Gosling και Carey Mulligan πρωταγωνιστούν σε ένα B movie εξαιρετικής σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και ερμηνειών. Βασικός χαρακτήρας είναι ένας Οδηγός (Gosling) του οποίου δεν μαθαίνεις ποτέ το όνομά και ο οποίος δεν μιλάει πάνω από λίγα λεπτά σε όλο το έργο. Αλλά εδώ που τα λέμε δεν χρειάζεται. Οι ερμηνείες και η αισθητική είναι τόσο άρτιες που δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά για να σε κρατήσουν καθηλωμένο.  

Only Lovers Left Alive, 2013

O Jim Jarmusch αφηγείται την ιστορία δύο βρικολάκων και αιώνιων εραστών (κυριολεκτικά ‘αιώνιων’), του μουσικού Adam (Tom Hiddlestone) και της Eva (Tilda Swinton), οι οποίοι επανενώνονται στην Ταγγέρη. Όταν όμως η Ava (Mia Wasikowska), η μικρότερη αδερφή της Eva, κάνει την εμφάνισή της, έρχονται τα πάνω κάτω. 

A girl walks home alone at night, 2014

Άλλη μια ταινία με βαμπίρ, που όμως αυτή τη φορά μας έρχεται από το Ιράν. Ασπρόμαυρη, αιρετική, ενδιαφέρουσα όσο δεν πάει και με τον τρόπο της, ακραία φεμινιστική. Γιατί κάποια κορίτσια δεν χρειάζεται να φοβούνται να γυρίσουν σπίτι μόνα τους τη νύχτα. 

Zazie Dans le Metro, 1960

Με τη μητέρα της να έχει φύγει για Σαββατοκύριακο και το θείο που έχει αναλάβει να την προσέχει να είναι ανίκανος να την οριοθετήσει, η δεκάχρονη Ζαζί, ξεκινάει μια ξέφρενη περιπλάνηση στη γαλλική πρωτεύουσα. Παράλληλα το Μετρό απεργεί. Και τι μπορεί να είναι πιο aesthetic από το απόλυτο χάος στην καρδιά του Παρισιού την εποχή της Nouvelle Vague?  

The Red Shoes, 1948

O Martin Scorsese την αποθέωσε χαρακτηρίζοντάς την ως την καλύτερη Technicolor ταινία που έχει γυριστεί, και σίγουρα αν ζούσε, ο Hans Christian Andersen θα ένιωθε δικαιωμένος που το παραμύθι του Τα κόκκινα παπούτσια μεταφέρθηκε με τέτοια αισθητική επιτυχία στη μεγάλη οθόνη. Η ταινία διηγείται τον καταδικασμένο έρωτα μιας νεαρής ανερχόμενης μπαλαρίνας κι ενός μουσικού, σε ένα κόσμο όπου η κάθε επιλογή έρχεται με ένα δυσβάσταχτο τίμημα…

Από Ελένη Σωτηράκου

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top