Ασπρόμαυρη φωτογραφία, μια κλασική έμπνευση | Πάστα Φλώρα

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως οι πιο σημαντικές φωτογραφίες που πέρασαν στην ιστορία ήταν ασπρόμαυρες. Αιτία φυσικά αποτέλεσε η περιορισμένη τεχνολογία που αρχικά δεν επέτρεπε την παρουσία χρώματος, οπότε το ασπρόμαυρο φιλμ ήταν μονόδρομος. Θα έλεγε κανείς, ότι οι πρώιμοι φωτογράφοι αποτύπωναν μία λανθάνουσα πραγματικότητα, μία διαστρέβλωση της ρεαλιστικής απεικόνισης. Το γεγονός όμως αυτό, δε συνιστούσε ούτε συνειδητή επιλογή, ούτε αποτέλεσμα αισθητικών κριτηρίων.

Σήμερα, με διαφορετικά πλέον δεδομένα η black & white φωτογραφία μοιάζει να είναι λίγο παρεξηγημένη για το ευρύ κοινό. Φαίνεται πολλές φορές να αποτελεί επιλογή φίλτρου που θα βοηθήσει την αρχική λήψη να αποκτήσει ένα μεγαλύτερο νόημα. Σίγουρα, η μετατροπή μιας έγχρωμης φωτογραφίας σε ασπρόμαυρη δίνει αμέσως την αίσθηση της εμβάθυνσης. Είναι όμως το δήθεν καλλιτεχνικό, όντως αυτό που πρέπει να επιδιώκουμε;

Υπάρχει λόγος φυσικά στο ότι η απουσία χρωμάτων δίνει άλλη διάσταση στην εικόνα. Το χρώμα, αν και πολύτιμο, όταν χαθεί, παύει να αποτελεί παράγοντα που αποσπά το μάτι. Οι έντονες συνθήκες του κόκκινου, του πράσινου, του μπλε, δίνουν την σκυτάλη στην κλίμακα του γκρι. Το βάρος της οπτικής μας αντίληψης πέφτει πια σε διαφορετικά σημεία, σε γραμμές και προοπτικές που διαφορετικά θα έμεναν κρυμμένες.

Παρουσιάζεται η αληθινή ψυχή των πραγμάτων και η φωτογραφία αναβλύζει συναισθήματα. Ο καθένας από εμάς, ίσως και βάσει δικών του εμπειριών, χαρίζει την προσωπική του ερμηνεία σε μία ασπρόμαυρη πόζα. Ένα κύμα, μία σκιά, ένα φτερούγισμα περιστεριού γίνεται ξαφνικά η πιο σύντομη οδός στο να βιώσουμε διαφορετικά την φωτογραφική τέχνη. Φως και σκοτάδι – ένα δίπολο που κυριαρχεί. Το ασπρόμαυρο καθεστώς θα μιλήσει εμπεριστατωμένα, εκεί που το έγχρωμο απλά φλυαρεί.

Για τους λόγους που προηγήθηκαν, η ασπρόμαυρη φωτογραφία σήμερα μπορεί να αποτελέσει συνειδητό και ιδιαίτερο μέσον έκφρασης. Τα μονοχρωματικά φίλτρα, όμως, δεν είναι παρά μία «βολική» και μετέπειτα επεξεργασία που στερείται, κατά τη γνώμη μου, ουσιαστικής και υπεύθυνης στάσης προς την φωτογραφία. Είναι τελικά προσωπικό ζήτημα η προσέγγιση του καθενός που θα αποτελέσει και απόδειξη για το πως αντιμετωπίζουμε το φωτογραφικό μας έργο.

Για να φωτογραφίσουμε ασπρόμαυρα, πρέπει να «βλέπουμε» και ασπρόμαυρα. Ο τρόπος είναι είτε επιλέγοντας by default ρύθμιση ασπρόμαυρης λήψης (σε ψηφιακή φωτογραφική), είτε με ασπρόμαυρο φιλμ (σε αναλογική φωτογραφική). Έτσι, επιχειρούμε την αληθινή τριβή και αντιμετωπίζουμε προκλήσεις που καταρρίπτουν επίσης τον μύθο πως η black & white φωτογραφία είναι εύκολα διαχειρίσιμη.

Το χρώμα δεν μας αποσπά πια και εκτιμούμε περισσότερο την αξία της σύνθεσης. Αρχίζουμε να ψάχνουμε μοτίβα και σχήματα. Το φως αποτελεί τον μοναδικό εξοπλισμό σου και το συναίσθημα κατακτά την άλφα προτεραιότητα: αν δεν είσαι συντονισμένος, θα αποτύχεις. Αν τελικά τα καταφέρεις, θα προσαρμοστείς σταδιακά στη διαχρονική συχνότητα που εμπνέει η ασπρόμαυρη φωτογραφία.

Χριστίνα Χανιώτου

Φωτογραφία εξωφύλλου: Χριστίνα Χανιώτου

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top