Είδαμε: Αλίμονο στους Νέους | Πάστα Φλώρα

Το διαχρονικό, κλασικό πια έργο των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, πρωτοπαίχτηκε στο θέατρο από τον Δημήτρη Χορν το 1961 σε σκηνοθεσία του ιδίου και αμέσως μετά ακολούθησε η ταινία σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου με τον Δημήτρη Χορν και την Μάρω Κοντού.

Η πλοκή λίγο πολύ γνωστή σε όλους. Ο Ανδρέας (Γιώργος Γαλίτης), σαν άλλος Φάουστ, πουλά την ψυχή του στο διάολο για να τον ξανακάνει νέο. Ο σκοπός του να κερδίσει την Ρίτα (Νεφέλη Κουλούρη), και να γίνει ο ρωμαίος της. Ο φίλος του, και συνομήλικος του, Αγησίλαος (Κοσμάς Ζαχάρωφ) έχει τους ίδιους σκοπούς αλλά με όπλο του το χρήμα. Η μητέρα της (Φωτεινή Ντεμίρη) θέλει η κόρη της να ζήσει ευτυχισμένη, και ευτυχία με φτώχια δεν πάνε μαζί, για αυτό είναι εξ αρχής αντίθετη με την σχέση της, με τον σοφέρ του κύριου Ανδρέα (Στράτος Χατζηηλίας), και ψάχνει για την Ρίτα έναν πλούσιο γαμπρό, γιατί πως αλλιώς θα γεμίσει αυτό το άτιμο το τσουκάλι;

Η αλήθεια είναι στην αρχή είσαι λίγο επιφυλακτικός, επειδή σκέπτεσαι ότι θα παρακολουθήσεις μια ακόμη επανέκδοση παλιάς ελληνικής ταινίας στο θέατρο, όπως είναι της μόδας να γίνεται τα τελευταία χρόνια. Εδώ όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Κατά την διάρκεια της παράστασης αντιλαμβάνεσαι ότι οι ηθοποιοί με κάποιον υπέροχο τρόπο, και εδώ οφείλονται συγχαρητήρια στον σκηνοθέτη Βασίλη Νικολαΐδη αλλά και στους ίδιους, έχουν έρθει  για να συμπληρώσουν ότι έχεις δει μέχρι τώρα, και όχι για να αντιγράψουν τις ερμηνείες που ήδη γνωρίζεις.

Ο Γιώργος Γαλίτης στον πρωταγωνιστικό ρόλο, με το ήθος το ταλέντο και το σεβασμό που καθιερωμένα δείχνει σε ότι και αν κάνει, ζωντανεύει μπροστά μας τον Ανδρέα με αριστοτεχνικό τρόπο. Καταφέρνει να του προσδώσει την ζωντάνια και την χαρά για ζωή, που έχει ο χαρακτήρας,  τόσο στα γεράματα  όσο και στην νεαρή του ηλικία.

Αξίζουν βέβαια το μπράβο για αυτό το εκπληκτικό αποτέλεσμα όλοι οι ηθοποιοί της παράστασης, αρχικά για την δραματική τους δεξιοτεχνία, αλλά και γιατί έδειχναν να περνούν υπέροχα κάνοντας αυτό που κάνουν, όπως εξίσου και εμείς που τους παρακολουθούσαμε.

Ένα ξεχωριστό όμως μπράβο στον Σπύρο Μπιμπίλα. Πρώτον για την ευκολία του να μπαινοβγαίνει στους διαφορετικούς ρόλους που ερμηνεύει, και δεύτερον, για το αυθόρμητο χειροκρότημα που κέρδιζε κάθε φορά που εμφανιζόταν, με έναν από αυτούς, πάνω στην σκηνή.

Όλο αυτό όμως οφείλεται και στους, βοηθό σκηνοθέτη Κωνσταντίνο Πασσά, στα υπέροχα σκηνικά του  Ντέιβιντ Νεγρίν, που μας μεταφέρουν στο κλίμα της εποχής, όπως και τα Κοστούμια της Κικής Μήλιου.

Μια παράσταση που θα θέλετε να δείτε και να ξαναδείτε! Μην την χάσετε.

 

Παντελής Χατζηιωάννου

 

Πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top