Είδαμε: Δρ. Τζέκιλ και κος Χάιντ…Αλλιώς | Πάστα Φλώρα

Δρ. Τζέκιλ και κος Χάιντ…αλλιώς!

 Το διαχρονικό έργο του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον παίζεται φέτος στο Θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής , κάθε Δευτέρα στις 8:30 μμ. Μία παράσταση με εξαιρετικό black humor όπως και το προτότυπο, αλλά… αλλιώς.

Ένας κληρονόμος, δύο πρόσωπα που μπαινοβγαίνουν σε ένα σπίτι αλλά ποτέ δεν τους βλέπεις μαζί, πάντα μονάχα τον έναν από τους δύο. Είναι σύμπτωση; Είναι τυχαίο;Και τί θα γίνει στο τέλος; Ποιος θα το ανακαλύψει;

Ο ίδιος ο Στίβενσον, είπε πως το κείμενο γράφτηκε ύστερα από ένα περίεργο όνειρο που είχε. Εμείς λέμε πως είναι η αιώνια μάχη ανάμεσα στο καλό και στο κακό, μόνο χωρίς νικητή και ηττημένο. Είμαστε όλοι μόνο κακοί ή μόνο καλοί; Πόσο κακό και καλό χωράει μέσα μας;

Ο άνθρωπος δεν είναι πραγματικά ένας αλλά δύο

Μπαίνοντας στο θέατρο αντικρίζεις σκοτάδι με ένα φως μπλε και τα φώτα που πέφτουν μονάχα στη σκηνή, ουσιαστικά μπαίνεις στο κλίμα του μυστηρίου εξ’αρχής. Αν και γνωρίζουμε την πλοκή, είναι μοναδικός ο τρόπος με τον οποίο αποτυπώνεται η δυαδικότητα του χαρακτήρα καθώς μπαινοβγαίνει στο σπίτι, ώσπου στο τέλος σκέφτεσαι- βρε λες να είναι όντως αλλιώς η ιστορία;

Και όντως είναι αλλιώς. Οι ρόλοι ταιριάζουν απόλυτα και ένας ένας από τους ηθοποιούς αποτυπώνει στην εντέλεια τη δυσκολία των χαρακτήρων στο να διευκρινήσουν τη φύση τους. Γελάς, γελάς πολύ γιατί ο πυρήνας της παράστασης είναι το black humor, το οποίο καταλαβαίνεις στην αγγελική σχεδόν μορφή αλλά και τη διαβολική των πρωταγωνιστών. Γελάς περισσότερο εάν οι δικές σου δύο συγκρουόμενες πλευρές είναι ενεργοποιημένες στη διάρκεια της παράστασης.

Τα κοστούμια, το σκηνικό και οι παρουσίες προσφέρουν την εικόνα του Λονδίνου, της μουντάδας, του σκοτεινού εργαστηρίου όπου και έγινε το πείραμα.

Στεναχωριέσαι, όταν βλέπεις την πολυπλοκότητα ενός ανθρώπου, που αν και καταλαβαίνει ακριβώς τί του συμβαίνει, αν και προσπαθεί να διαχωρίσει τα δύο αυτά πρόσωπα, ξέρεις ότι ακόμη και αν το καταφέρει θα είναι μισός. Η διαχρονικότητα του έργου είναι ξεκάθαρη.

Είτε το γνωρίζεις είτε όχι, οι ηθοποιοί αποτυπώνουν την ιστορία ως έχει, δεν αφήνουν κενά, καταλαβαίνεις από την αρχή έως και το τέλος και την πλοκή αλλά και τη σημαντικότητά της στην καθημερινότητα των ανθρώπων.

Αφήνοντας την παράσταση, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα, γιατί πρέπει να είναι. Σε βάζει σε θέση να σκεφτείς όλα όσα συμβαίνουν μέσα σου και κατά πόσο τα έχεις ανάγκη. Αφήνοντας την παράσταση, σιγο-μουρμουρίζεις στίχους από ένα τραγούδι που όλοι μαζί είπαν..

Σ’εργαστήριο σκοτεινό

πείραμα κάνει τρομερό

ελιξήριο ιδανικό για να διώξει το κακό

μα η καρδιά του γέμισε από αυτό

Αναστασία Παπαδοπούλου

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top