Είδαμε: Οι Φάλαινες του Αυγούστου | Πάστα Φλώρα

«Οι φάλαινες του Αυγούστου»

Αύγουστος 1987, Μέιν

Ένα παραθαλάσσιο σπίτι με σκονισμένες αναμνήσεις.

Δύο αδελφές, δύο κόσμοι που αναπτύχθηκαν μαζί, όμως δύο διαφορετικές οπτικές.

Η Σάρα, ενθουσιασμένη στο σπίτι όπου πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια, επιθυμεί να δει αυτό το σπίτι γεμάτο χρώμα και ζωή, όπως είναι στο μυαλό της. Επέστρεψε να ζήσει ξανά ότι έζησε στο σπίτι εκείνο. Καθημερινά ξεδιπλώνει το σύνολο της επώδυνης εσωτερικής διεργασίας που πραγματοποιείται μέσα της ως αντίδραση απέναντι σε μια πραγματική απώλεια με σκοπό να την αποδεχτεί και να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα.

Εκφράζει την αποδοχή της όχι μόνο με λόγια αλλά και με τη συμπεριφορά της. Βρίσκεται σε εγρήγορση με σκοπό πολλές φορές να προσφέρει τη βοήθεια της. Μοιράζεται στιγμές με το φιλικό της περιβάλλον. Η Σάρα κάνει σχέδια και νιώθει την ανάγκη να βρίσκεται κοντά σε άλλους ανθρώπους. Ερωτεύεται και κοιτά την αυγή με ένα ποτήρι κρασί.

Η Λίμπυ, αδιάφορη στο σπίτι όπου πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια, βλέπει αυτό το σπίτι γεμάτο παρελθόν και μελαγχολία, όπως είναι στο μυαλό της. Επέστρεψε να φύγει από το σπίτι εκείνο. Καθημερινά ξεδιπλώνει το σύνολο της επώδυνης εσωτερικής διεργασίας που πραγματοποιείται μέσα της ως αντίδραση απέναντι σε μια επερχόμενη απώλεια με σκοπό να την αποδεχτεί.

Εκφράζει την άρνηση της όχι μόνο με λόγια αλλά και με τη συμπεριφορά της. Βρίσκεται σε σύγχυση και πολλές φορές είναι αποπροσανατολισμένη. Θυμώνει και το μεταθέτει και στο φιλικό της περιβάλλον. Η Λίμπυ σχεδιάζει εκείνη την ημέρα του Νοέμβρη και αποσύρεται, νιώθει μειονεκτικά και κάποιες φορές ξεσπά σε κλάματα. Είναι λυπημένη και εμφανίζει προβλήματα σχετικά με τον ύπνο, την όρεξη, τη συγκέντρωση και τη μνήμη.

Ένας αριστοκράτης γείτονας, ο κύριος Μαρανόφ, με σημάδια ευγένειας πάνω του μπαίνει μέσα στο σπίτι τους. Με μια καλή ψαριά προσπαθεί και ο ίδιος να εμπεδώσει την πραγματικότητα της απώλειας. Μια ελαφριά αίσθηση ανασφάλειας κι έντονης μοναχικότητας συνειδητοποιώντας το εφήμερο, αναζητά συντροφιά.

Την ίδια στιγμή, μια γειτόνισσα, η Τίσα, δεν προσπαθεί να θεραπεύσει τη θλίψη της, παρά μόνο τη διατρέχει στο δρόμο ώστε να εξοικειωθεί μαζί της. Κι ένας μάστορας, ο Τζόσουα, για να προχωρήσει μπροστά χρειάζεται να αφήσει κάτι πίσω.

Ένας γοητευτικός κύριος που παραμένει συνδεδεμένος με το παρελθόν, μία παιδική φίλη που κρατά ζωντανές τις αναμνήσεις κι ένας μάστορας που σηματοδοτεί την αλλαγή, είναι απαραίτητοι.

Η Σάρα θα δει τις φάλαινες.

Η Λίμπυ, θα δει τις φάλαινες;

«Εσύ, θα ξεσκονίσεις ή θα ζήσεις μέσα στη σκόνη;»

Βέρα Αδαμοπούλου

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top