Είδαμε: Ρόουζ | Πάστα Φλώρα

Ένα ταξίδι ζωής. Μιας ζωής όχι και τόσο εύκολης για την Ρόουζ.

Το έργο «Ρόουζ», γράφτηκε το 1999 από τον βραβευμένος με Πούλιτζερ θεατρικός συγγραφέας Mάρτιν Σέρμαν. Ο γυναικείος αυτός μονόλογος, μεταφέρθηκε στο Broadway με πρωταγωνίστρια την Ολυμπία Δουκάκη. Μέσω αυτού του έργου, ο συγγραφέας ήθελε να διηγηθεί την ιστορία της ευρωπαϊκής εβραϊκής εμπειρίας στον 20ο αιώνα, μέσα από την μάτια μια γυναίκας. Στην Ελλάδα το έργο έγινε γνωστό από το ανέβασμα της Αντιγόνης Βαλάκου , ενώ αργότερα τον ρόλο ενσάρκωσε και η Ζωή Λάσκαρη.

Η θεατρική παράσταση «Ρόουζ» μας ταξιδεύει από την Ουκρανία ως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Πολωνία και από εκεί στο Ατλάντικ Σίτυ της Αμερική. Με αφορμή το σιβά (επταήμερη περίοδος πένθους) ενός εννιάχρονου κοριτσιού, η ογδοντάχρονη εβραϊκής καταγωγής Ρόουζ (Δέσποινα Μπεμπεδέλη) ξεδιπλώνει μπροστά στα μάτια μας το κουβάρι της ζωής της, αλλά και το μεγάλο της όνειρο να ζήσει στην Παλαιστίνη, το σημερινό Ισραήλ.

Η ερμηνεία της Δέσποινα Μπεμπεδέλη είναι καθηλωτική,  δίνει την ψευδαίσθηση στον θεατή, ότι συνομιλεί με μια γυναίκα που πραγματικά έχει επιβιώσει από τις φρικαλεότητες του Ολοκαυτώματος. Σχολιάζει με ευαισθησία, συγκίνηση αλλά και χιούμορ, όσα συνέβησαν δίπλα και μέσα της σε μια ολόκληρη ζωή, τη ζωή της. Θυμάται όσα έζησε και παρ’ όλο που τη γονάτισαν, δεν την κατακερμάτισαν, αλλά της χάρισαν ένα μοναδικό κριτήριο κι έναν τρόπο σκέψης για την αξία της ίδιας της ζωής. Της χάρισαν το αίσθημα της δικαιοσύνης, που χαρακτηρίζει τους σπουδαίους, που ο πόνος τους κάνει «Ανθρώπους» και ο φόβος θαρραλέους απέναντι στις επιταγές μιας μοντέρνας εποχής, που έχει χάσει πια κάθε στόχο και κάθε πρόσημο. Σχολιάζει ακόμα τη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό, το προσφυγικό ζήτημα, έννοιες που απασχολούσαν από τότε τον άνθρωπο. Όταν όμως η προσευχή στο τέλος τελειώνει και ανάβουν τα φώτα της πλατείας, συνειδητοποιείς το μεγαλείο της ερμηνείας.

Η παράσταση είναι απαλλαγμένη από οτιδήποτε θα την έκαναν ”βαριά” και δύσκολη. Η ηθοποιός , ένα ξύλινο παγκάκι, κάποια κεριά και το video art του Χρήστου Καρτέρη, δημιουργούν την πρέπουσα ατμόσφαιρα για να “χαθεί” ο θεατής μέσα στην ιστορία. Η σκηνοθεσία του Νίκου Καραγεώργου είναι λιτή αλλά απόλυτα εναρμονισμένη με το ύφος και την ιστορία, τόσο του έργου όσο και της πρωταγωνίστριας του.

Κατερίνα Ζάχαρη

 

Πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ

View Comments (0)

Leave a Reply

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top