Η Ποίηση εντός μας | Πάστα Φλώρα

Γιατί οι άνθρωποι έχουν πάψει να διαβάζουν ποίηση;

Παρατηρώντας γύρω μου, νιώθω πως όλο και περισσότερο απομακρυνόμαστε από το παρελθόν αλλά και το ενδεχόμενο μέλλον που απλώνεται μέσω της ποίησης. Άραγε, είναι αυτό ένα σύνδρομο της εποχής και της κοινωνίας μέσα στην οποία ζούμε;

Πόσο κυνικοί έχουμε καταλήξει να είμαστε; 

Πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να σκέφτεται “Πως θα ήταν αν ζούσα στην εποχή που άνθιζε η ποίηση”, ανάμεσα στον Ελύτη και τον Καββαδία, τον Σεφέρη αλλά και τους δραματικούς Καρυωτάκη και Πολυδούρη.

Μέσω της ποίησης, είναι ξεκάθαρο, πως μπορεί ο καθένας να μεταφερθεί σε έναν κόσμο, αλλιώτικο. Όμως, δεν είναι μονάχα η αίσθηση του παρελθόντος που μπορεί να σου προσφέρει ένα βιβλίο ποίησης, αλλά και οι γνώσεις που θα αποκομίσεις.

Μέσα από αυτή, θα εισχωρήσεις σε μονοπάτια ιστορίας, αγάπης και ανεκπλήρωτου έρωτα. Όσο περισσότερο διαβάζεις, τόσο περισσότερο θα βυθίζεσαι σε ένα παράλληλο σύμπαν και θα χορεύεις νοητά με τις ιστορίες των ανθρώπων.

Ιστορίες ξεχασμένες, που όμως αποτυπώθηκαν με ένα διαφορετικό τρόπο, πιο αισθησιακό ίσως από ότι σε  ένα διήγημα ή μυθιστόρημα (δε λέω, έχουν και αυτά τη χάρη τους). Δεν είναι λογικό, να αντιστέκεται κάποιος σε ένα μελοποιημένο ποίημα –τι μαγικό-. Ναι, γιατί η ποίηση μπορεί να σου προσφέρει και ένα ακόμα ταξίδι.

Κλείνοντας τα μάτια, βάζοντας ένα CD (αν ανήκεις σε εκείνους τους ρομαντικούς που έχουν ακόμα κάτι από εκείνη την εποχή) ή έστω μπαίνοντας στο διαδίκτυο, μπορείς να απολαύσεις πολλά από τα κλασσικά αγαπημένα ποιήματα (και όχι μόνο) μέσα από μοναδικές φωνές. Ας αφεθούμε σε κάτι παλιό και γλυκό, ας πάμε κόντρα στον κυνισμό της εποχής, ταξιδεύοντας με μουσικές και προτάσεις που έχουν βρει το νόημά τους ανάμεσα σε σελίδες βιβλίων.

Η ποίηση, εγγυημένα, μπορεί να μας κάνει καλύτερους, φέρνοντας στην επιφάνεια του εαυτού μας πολλά συναισθήματα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να αφιερώσουμε λίγο από τον χρόνο μας, ώστε να γίνει ακόμα πιο πολύτιμος. 

Κάθομαι και ρεμβάζω. Επιθυμίες κ΄αισθήσεις εκόμισα εις την Τέχνην-κάτι μισοειδωμένα πρόσωπα ή γραμμές. Ερώτων ατελών κάτι αβέβαιες μνήμες. Ας αφεθώ σ΄αυτήν.

[Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ].

Έφη Καράμπελα 

See Also
© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top