Η ποίηση της αρχαιότητας για τον έρωτα: Σαπφώ | Πάστα Φλώρα

Η Σαπφώ, η λυρική ποιήτρια από τη Λέσβο, έχει αναγνωριστεί από τον πνευματικό κόσμο του δυτικού πολιτισμού ως «η γυναίκα που έγραψε την καλύτερη ποίηση που γράφτηκε ποτέ» κι όμως ελάχιστοι τη διαβάζουν και γνωρίζουν την ιστορία της. Γεννήθηκε περίπου το 625 π.Χ. και πέθανε το 569 π.Χ. στη Λέσβο και από τα πιο αξιοσημείωτά της έργα είναι το Ύμνος προς την Αφροδίτη.

“Ω, έλα µου και τώρα, κι’ απ’ τις µαύρες
τις έγνοιες λύσε µε, κι ό,τι ν’ αληθέψει
ποθεί η ψυχή µου τέλεσ’ το κι ατή σου
συ γίνε ο βοηθός µου”

Η οικογένειά της ήταν εύπορη και η ίδια ήταν παντρεμένη με τον Κερκώλα, έναν πλούσιο άνδρα από την Άνδρο με τον οποίο είχε και μία κόρη την Κλεΐδα. Στα χρόνια, είχε δημιουργηθεί ένας μύθος για το θάνατό της, ο οποίος έχει πια αποδειχθεί μη αληθής. Ο μύθος έλεγε πως ύστερα από την απόρριψη του Φάωνα, ενός νεαρού, όμορφου άνδρα, η Σαπφώ πήδηξε στο κενό. Ήταν ένας τρόπος των συγγραφέων της Νέας Κωμωδίας, αλλά και του Χριστιανισμού να μειώσουν τη σημαντικότητα της και να “παίξουν” με τη φήμη της δηλώνοντας την “τιμωρία όσων παρασύρονται από τα πάθη του έρωτα”.

“Αν για τα ευγενικά και τα ωραία πόθο
μες στην καρδιά σου έτρεφες
κι αν δε μαγείρευε κακό η γλώσσα σου στο στόμα,
τότε η ντροπή δε θα έκλεινε τα δυο σου μάτια,
αλλά όσα επιθυμείς θα μου’λεγες αμέσως”

Πλέον είναι ευρέως γνωστό πως η Σαπφώ ήταν ομοφυλόφιλη, καθώς υμνεί τις γυναικείες ομορφιές και χάρες. Αλλά ήταν όντως? Αν ανατρέξουμε στην αρχαιότητα και όσα γνωρίζουμε για τη σεξουαλικότητα της εποχής, είναι εύκολο να καταλάβουμε πως τα πράγματα δεν ήταν μόνο άσπρο ή μόνο μαύρο. Οι περισσότεροι νέεοι έως να ενηλικιωθούν, βρισκόντουσαν δίπλα σε κάποιο γηραιότερο, μαθαίνοντας και κρατώντας του συντροφιά. Επίσης, στην Ιλιάδα βλέπουμε δύο βαθιά ερωτευμένους άνδρες, τον Αχιλλέα και τον Πάτροκλο, που όμως και οι δύο είχαν σεξουαλικές σχέσεις με γυναίκες.

Η Σαπφώ από τη μεριά της υμνούσε τη γυναικεία φύση, και έγραφε για όλες τις κοπέλες που όπως και αυτή λάτρευαν τη θεά Αφροδίτη. Έχει καταφέρει να πάει κόντρα στα δεδομένα που ήθελαν τον πόλεμο και τις μάχες ως μόνη πηγή έμπενυσης για την ποίηση, γράφοντας για τον έρωτα προς γυναίκες αλλά και άντρες.

“Έβαλες στο κεφάλι σου στεφάνια μενεξέδων,
ρόδα και κληματόφυλα κοντά μου καθισμένη.
Με περιδέραια πολλά πλεγμένα από λουλούδια
ολόκληρο το στόλισες το απαλό κορμί σου.

Με αρώματα βασιλικά από άνθη μυρωδάτα
ράντισες τρυφερά παντού…”

Ο έρωτας που νικά τον πόλεμο, ο έρωτας που αποπλανεί, ο Έρωτας που φέρνει ομορφιά, θέρμη, ιδρώτα στο σώμα, πόνο και επιθυμία, που γαργαλάει και κατακλύζει το σώμα.

Για τη Σαπφώ, δεν υπάρχει ομοφυλικός και μη έρωτας, υπάρχει η λατρεία και η τέρψη από αυτήν, δεν υπάρχει διαχωρισμός στο πρόσωπο, εάν μπορεί να σου χαρίσει τη λαχτάρα και την επιθυμία να χαθείς μέσα του.

“κάτω απ΄το δέρμα μου νιώθω λεπτή μια φλόγα
να τρέχει και το φως ευθύς χάνει η ματιά μου.
Ν’αρχίζουν να βοθίζουνε νιώθω τ’αυτιά μου
και στο κορμί μου ολόκληρο κρύο ιδρώτα”.

Αναστασία Παπαδοπούλου

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top