Κωνσταντίνος Π. Καβάφης | Πάστα Φλώρα

10 Στίχοι από τα ποιήματα του Κ. Καβάφη, τροφή για σκέψη

Γράφει η Ράνια Παγούδη

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου το 1863 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και έφυγε από τον κόσμο αυτό την ημέρα των γενεθλίων του, το 1933 στα εβδομήντα του, αφήνοντας πίσω ως παρακαταθήκη σε εμάς το ποιητικό του έργο.

Συνολικά έγραψε 154 ποιήματα, θα πρέπει όμως  να υπολογιστούν άλλα 75 που παρέμειναν ανέκδοτα έως το 1968 και τα οποία βρέθηκαν στο Αρχείο του ή σε χέρια φίλων του καθώς και 27 ποιήματα που δημοσίευσε μεν ο ίδιος μεταξύ 1886 και 1898 αλλά που αργότερα τα αποκήρυξε.

Η αναγνώριση που του άξιζε ήρθε μετά τον θάνατο του, όσο ήταν εν ζωή περιφρονήθηκε τόσο για τις πρωτοποριακές του επιλογές στην μορφή της ποίησης όσο και για τις προσωπικές του επιλογές.

Ο Αλεξανδρινός ποιητής με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, θεωρείται ένας από τους εξέχοντες όχι μόνο της ελληνικής, αλλά και της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, με τα ποιήματα του να έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Συνεχίζει να αποτελεί πηγή έμπνευσης μέσα από τους στίχους του που εκφράζουν υπαρξιακούς προβληματισμούς που παραμένουν οικουμενικοί και επίκαιροι.

Τι θέλει λοιπόν να μας πει ο ποιητής;

Οι παρακάτω στίχοι παρατίθενται αποσπασματικά, δίνεται ο τίτλος του ποιήματος για όσους θέλουν να αναζητήσουν ολόκληρο το ποίημα. Στο παρακάτω ηλεκτρονικό σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε όλα τα ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη.  http://www.kavafis.org/poems/list.asp?cat=1

Από τα Αναγνωσμένα ποιήματά του

Κεριά

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Όσο Mπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Ας φρόντιζαν

Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Aυτή είν’ η πρόθεσίς μου.
Aν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους—
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Che fece … il gran rifiuto

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, (…)

Τελειωμένα

Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,
με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,
λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε
για ν’ αποφύγουμε τον βέβαιο
τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.

Απ’ τες Eννιά ―

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.

Ιθάκη

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να’ ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Από τα Αποκηρυγμένα ποιήματά του

 Φωνή απ’ την Θάλασσα

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.

Vulnerant Omnes, Ultima Necat

Είπε το Ωρολόγιον· «Είν’ η ζωή μου κρύα
και άχρους, και σκληρά.
Είναι ομοία δι’ εμέ πάσα της γης ημέρα.
Παρασκευή και Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα,
δεν έχουσι διαφοράν. Ζω χωρίς να ελπίζω.

Καλός και Κακός Καιρός

Δεν με πειράζει αν απλώνη
έξω ο χειμώνας καταχνιά, σύννεφα, και κρυάδα.
Μέσα μου κάμνει άνοιξι, χαρά αλ

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top