Φώτης Σιώτας & Θοδωρής Γκόνης – Τα δεύτερα | Πάστα Φλώρα

Ο ένας συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους μουσικούς της γενιάς του, με μεγάλη πορεία από μικρή ηλικία στο πλευρό σπουδαίων καλλιτεχνών. Ο άλλος έχει γράψει στίχους για τους μεγαλύτερους συνθέτες και τραγουδοποιούς της χώρας μας, ενώ έχει επιτελέσει και σημαντικό έργο στο θέατρο ως ηθοποιός (παλαιότερα), ως σκηνοθέτης, αλλά και ως καλλιτεχνικός διευθυντής. Οι δυνάμεις τους ενώθηκαν, εξερεύνησαν την παράδοση και το λαϊκό τραγούδι, έγραψαν ιστορίες του δρόμου κι απ’ το δρόμο και τις έδωσαν σε άλλους να τις πουν και να μας τις κολλήσουν στα χείλη. Το κορίτσι της παρέας είναι μια φωνή-αποκάλυψη των τελευταίων τριών ετών που οι δυνατότητές της δείχνουν να μην έχουν κανένα όριο και κανένα περιορισμό.

 Και οι τρεις μαζί μας πείθουν επί τω έργω να τραγουδήσουμε επιτέλους και κάτι άλλο πέρα απ’ αυτά που ξέρουμε. Να τραγουδήσουμε τα δεύτερα, γιατί κουράστηκαν τα πρώτα…

Η μουσική του Φώτη Σιώτα, οι στίχοι του Θοδωρή Γκόνη και οι ερμηνείες της Ιουλίας Καραπατάκη με την συμμετοχή κι άλλων καλλιτεχνών, είναι η συνταγή για να δημιουργηθεί ο δίσκος που θα μιλήσει μια γλώσσα οικεία αλλά και διαφορετική. Που θα μας γυρίσει πίσω, θα μας ανοίξει τα μάτια και θα μας πάει ένα βήμα μπροστά. Που θα μας κάνει να σωπάσουμε για να μιλήσει εκείνος.

  “Τα δεύτερα” είναι με λίγα λόγια ο δίσκος της χρονιάς, κατά την γνώμη μου. Χωρίς συμβιβασμούς και με σεβασμό στα μουσικά όργανα, στις φωνές και στις λέξεις, ο απόηχος που μας αφήνει είναι μέλι από τον πιο σκοτεινό εαυτό μας. Με προπομπούς τα τραγούδια “Τα λόγια είναι γράμματα” και το ομότιτλο “Τα δεύτερα” που κυκλοφόρησαν στις αρχές του φετινού καλοκαιριού, άρχισε να φαίνεται το πλούσιο και βαθύ δημιουργικό ταμπεραμέντο του Σιώτα. Με τιμητικό όργανο το βιολί, στο οποίο ο ίδιος είναι δεξιοτέχνης, ενώνει το σύμπαν του δημοτικού και του παραδοσιακού τραγουδιού με αυτό της κλασικής μουσικής. Το κάθε τραγούδι έχει την μουσική και την ενορχήστρωση που του πρέπει “προδίδοντας” την προσοχή και το μεράκι που είναι φτιαγμένο. Ένα προς ένα κι απ’ την αρχή μέχρι το τέλος μας πάνε μια βόλτα σε ρυθμούς, ιστορίες και μελωδίες που είχαμε ξεχάσει πως γράφονται, πως υπάρχουν και πως μας εκφράζουν. Αξιοσημείωτο είναι πως όλα τα τραγούδια του δίσκου ηχογραφήθηκαν ζωντανά με μια μεγάλη ορχήστρα, όπως ήταν το όνειρο του Φώτη Σιώτα κι όπως γίνονταν παλιά οι ηχογραφήσεις.

  Τα λόγια του Θοδωρή Γκόνη σε αυτόν τον δίσκο είναι ιστορίες βγαλμένες από τον καλύτερο και τον χειρότερο, τον πιο φωτεινό και τον πιο σκοτεινό εαυτό του καθενός. Είναι ιστορίες που γράφτηκαν κυριολεκτικά στο δρόμο, όπως λέει και ο ίδιος, γραμμένα με την πατούσα κι όχι με το χέρι. “Αποθηκευμένα στη μνήμη ενός οδοιπόρου που γράφει ό,τι ακούει, ό,τι βλέπει κι ό,τι καταλαβαίνει ζωντανό”. Παράπονα, σκληρές αλήθειες, συνειδητοποιήσεις, έρωτες, ιδιοτροπίες, αναμνήσεις. Όλα μαζί συνθέτουν την πορεία της ζωής του καθενός μας και κυλιόμαστε πάνω κι ανάμεσα στις λέξεις για να τις κάνουμε δικές μας. Ιστορίες βγαλμένες από εμάς για εμάς, από το μυαλό στην καρδιά και το αντίστροφο, από τη θλίψη στη χαρά και πίσω. Μα πάνω από όλα είναι σώματα ανθρώπινα απτά, που κινούνται και υπάρχουν μέσα μας κι ανάμεσά μας. Έρχονται και μας φιλούν όταν πονάμε και μας κοιτούν από μια γωνιά όταν για λίγο ξεδιψάμε.

Έχοντας αγαπήσει από τις πρώτες ακροάσεις τα “Μαύρος Αχινός”, “Σαν τους δίσκους τους παλιούς”, “Τραγούδι όταν γιορτάζεις” και “Το νησί μου”, νομίζω πως σε κάθε επανάληψη των τραγουδιών ανακαλύπτω νέες εικόνες και νέα μονοπάτια που μου χαϊδεύουν το πρόσωπο και με φιλούν στην καρδιά.

Κι επειδή, όπως είπαμε και στον πρόλογο, τα πρώτα κουράστηκαν κι ήρθε ο καιρός να ακούσουμε και να τραγουδήσουμε τα δεύτερα, αυτός ο δίσκος αξίζει να ακουστεί παντού και πολλές φορές. Είναι από εκείνους που ο πραγματικός τους πλούτος κρύβεται στην κατανυκτική και επαναλαμβανόμενη ακρόασή του. Όχι πως είναι δύσκολος, λόγιος ή ακατάληπτος, απλώς εκείνα που έχει να πει είναι πολλά.

  Ο Φώτης Σιώτας κι ο Θοδωρής Γκόνης με τις ερμηνείες της Ιουλίας Καραπατάκη, του Σωκράτη Μάλαμα, της Δήμητρας Γαλάνη, του Γιάννη Διονυσίου και του ίδιου του Φώτη, έφτιαξαν ένα έργο που γεννήθηκε για να μας συντροφεύει. Και θα υπάρχει πάντα εκεί για εμάς να τον ακούμε. Και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό.

Θανάσης Πάνου

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top