Now Reading
Quentin Tarantino | Πάστα Φλώρα

Quentin Tarantino | Πάστα Φλώρα

Από το πασίγνωστο φετίχ του που κάνει πάντα αισθητή την παρουσία του, το ιδιόμορφο black humour, την σκληρή και ταυτόχρονα απλή γλώσσα των διαλόγων του, την τάση του να γεμίζει την οθόνη με κομμένα κεφάλια και αίμα μέχρι και τις μουσικές που επιλέγει να «ντύνει» τις ταινίες του, ο Quentin Jerome Tarantino κατάφερε τις τρεις τελευταίες δεκαετίες να καθιερωθεί ως ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους αλλά και πιο πετυχημένους σεναριογράφους και σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου. 

Υπάρχουν πολλά επίθετα που θα περιέγραφαν τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη. Ιδιαίτερος, καυστικός, προκλητικός, ευφάνταστος είναι μερικές από αυτές. Όπως κάθε καλλιτέχνης, έχτισε μια καριέρα πάνω στη δική του ιδιοσυγκρασία και δημιουργική φαντασία αλλά με τέτοιον τρόπο που δεν μπορεί να ενταχθεί σε κάποια ευρύτερη κατηγορία σκηνοθετών ή είδους. Αυτό είναι ίσως και το παράδοξο του Tarantino, ότι αποτελεί και πιθανότατα θα αποτελεί πάντα μια κατηγορία από μόνος του. 

Ο 56χρονος Tarantino γεννήθηκε στο Knoxville των ΗΠΑ έχοντας μέσα του το καλλιτεχνικό μικρόβιο του πατέρα του, το οποίο έκανε αισθητή την παρουσία του όταν έγραψε το πρώτο του σενάριο ταινίας στα 14 του χρόνια. Στα 15 του έχει παρατήσει το σχολείο και εργάζεται είτε στην υποδοχή κινηματογράφων για ενήλικες είτε ως υπάλληλος σε βίντεο κλαμπ παρακολουθώντας αργότερα μαθήματα υποκριτικής, σκηνοθεσίας και σεναρίου στο James Best Theater Company όπου και γνωρίζει πολλούς από τους μελλοντικούς του συνεργάτες. Όπως έχει δηλώσει, μετανιώνει που παράτησε το σχολείο σε τόσο μικρή ηλικία, παρόλα αυτά δεν θα το άλλαζε καθώς πήρε εκείνη την εκπαίδευση που πραγματικά ήθελε κοντά σε συνομηλίκους του, όπως κάθε παιδί σε ένα αμερικανικό κολλέγιο. Απλώς, χωρίς το ακαδημαϊκό μέρος. 

Γράφει σενάρια και παίζει μικρούς ρόλους σε τηλεόραση και θέατρο μέχρι τις αρχές του ’90 όπου προσλαμβάνεται να γράψει ένα σενάριο ταινίας. Γράφει το True Romance και τα χρήματα πηγαίνουν στην παραγωγή του νέο-noir Reservoir Dogs, την πρώτη εξ ολοκλήρου δική του ταινία, η οποία χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη ανεξάρτητη ταινία όλων των εποχών σηματοδοτώντας ταυτόχρονα και την έναρξη της πολλά υποσχόμενης καριέρας του. Συνεχίζει να γράφει, να παίζει και να σκηνοθετεί και το 1994 κυκλοφορεί το Pulp Fiction με εταιρεία παραγωγής ανεβαίνοντας ένα ακόμα σκαλί επιτυχίας και παράγοντας τα εξίσου κλασικά πλέον Kill Bill, Inglorious Basterds, Django Unchained, Hateful Eight κλπ.



Ο Tarantino επαναπροσδιόρισε πολλές από τις προσδοκίες του κοινού από τον κινηματογράφο και τον τρόπο αντίληψης τόσο του κόσμου όσο και του ίδιου μας του εαυτού, όπως άλλωστε στοχεύει κάθε καλλιτεχνικό έργο. Η μη γραμμική πορεία των ιστοριών του, η εκκεντρική, «επιθετική» και μετά- μοντέρνα έκφραση του είναι τα κυριότερα χαρακτηριστικά του. Δεν φοβήθηκε ποτέ να εκφράσει τις απόψεις του και το πώς βλέπει τα πράγματα πίσω από τον φακό μιας κάμερας ή ενός σεναρίου προκαλώντας έντονες αντιδράσεις όπως άλλωστε καθετί εκκεντρικό. 

Με επιρροές ήδη από πολύ νεαρή ηλικία από τα άλλοτε φημισμένα spaghetti western, πολεμικές ταινίες, ταινίες εγκλημάτων και οτιδήποτε άλλο μπορούσε να εξάψει την περιέργεια του, οι γνώσεις του εμπλουτίστηκαν ακόμη περισσότερο στα χρόνια του ως εργαζόμενος στο βίντεο κλαμπ και σε συνδυασμό με το δικό του μικρόβιο, διαμορφώθηκε αυτό που σήμερα φτάνει στις οθόνες μας. Όπως έχει δηλώσει, το μυαλό του είναι γεμάτο από σενάρια, ταινίες, βιβλία αλλά και μουσική, Αντί να γράφει και να σκηνοθετεί με βάση αυτοβιογραφικά πρότυπα, «κρύβεται» πίσω από ανάμεικτα είδη διαμορφωμένα υπό την δική του οπτική επιθυμώντας να αφηγηθεί την δική του ιστορία. Ιδιοφυές το πώς μπορεί άλλωστε να κρυφτεί πίσω από ένα πλήρως δημόσιο θέαμα. 

backstage during the Oscars held at the Dolby Theatre on February 24, 2013 in Hollywood, California.

Ο τρόπος γραφής των ταινιών του λειτουργεί κάπως αντίστροφα αλλά με απόλυτη εμπιστοσύνη στην δύναμη των πρωταγωνιστών του. Δημιουργεί πρώτα τους χαρακτήρες έχοντας αρκετές φορές ήδη έναν συγκεκριμένο ηθοποιό κατά νου, τους αναπτύσσει με τέτοιον τρόπο ώστε να καθορίσουν εκείνοι την πλοκή της ταινίας. Οι χαρακτήρες είναι η ταινία, από την ιδέα έως την έκβαση. Γι’ αυτό η υπομονή είναι στοιχείο του κοινού του καθώς όπως αναφέρει «Μπορεί το κοινό να μην ξέρει που το πάω αλλά ξέρει ότι είναι σε καλά χέρια. Κάποια στιγμή θα μάθει τι συμβαίνει και αυτό που συμβαίνει θα βγάζει νόημα». Λάτρης του μυστηρίου, πάντα αφήνει κάτι στις ταινίες του που δεν αποκαλύπτει αφήνοντας το στην φαντασία του κοινού, όπως η βαλίτσα που κρατούσαν Vincent και Jules στο Pulp Fiction όπου ποτέ δεν διευκρινίστηκε το περιεχόμενο της.

Όσο γνωστός λοιπόν είναι ο αυθορμητισμός που αποτελεί την βάση των έργων του, άλλο τόσο είναι οι αντιδράσεις που προκαλούνται κατά καιρούς είτε λόγω των δηλώσεων του είτε των όσων απαρτίζουν τις ταινίες του. Από την υπερβολική, αλόγιστη και «ρομαντικοποιημένη» χρήση βίας στις ταινίες του, το αμήχανο για πολλούς φετίχ των γυμνών ποδιών π. χ σε παρμπρίζ αυτοκινήτων αλλά και η εκτενής χρήση λέξεων που αγγίζουν τα όρια των φυλετικών και ρατσιστικών προσβολών έχουν αποτελέσει αρκετά έντονα στοιχεία κριτικής στο έργο του Tarantino. Η ωμή και «χύμα» γλώσσα του Django Unchained έθιξε πολλούς ενώ στην πραγματικότητα απλώς έκανε χρήση μιας γλώσσας που  χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα καταδεικνύοντας την αποστροφή του για την αντιμετώπιση των έγχρωμων στην αμερικανική κοινωνία. Ήταν άλλωστε ένα μοντέρνο spaghetti western όπου όπως τα παλιότερα του είδους του, έδειχναν την ωμή πραγματικότητα της αμερικανικής δύσης χωρίς ρομαντισμό αναδεικνύοντας εδώ ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της αμερικανικής ιστορίας, αυτό της εκμετάλλευσης, δουλείας και του εμπορίου των έγχρωμων. 

Εξαιρετικά ταλαντούχος και αμφιλεγόμενος, ο Tarantino αναφέρεται στα έργα του ως ερωτικές επιστολές στον κινηματογράφο,  ανεξαρτήτου είδους ή εποχής. Ως προς το πότε σκοπεύει να αποσυρθεί, ο ίδιος αναγνωρίζει πως όλα έχουν μια ημερομηνία λήξης. Για εκείνον, ένας καλός σκηνοθέτης είναι σαν ένας καλός αθλητής του μποξ, ο οποίος ξέρει πότε να κρεμάσει τα γάντια του και να αποσυρθεί. Στην δική του περίπτωση όμως και σύμφωνα με όσα έχει υποστηρίξει, εάν στα 70 του έχει μια ιδέα, δεν θα διστάσει να τα ξαναφορέσει και να μπει στο παιχνίδι, για μια ακόμη νίκη όχι σε κάποιο αθλητικό ρινγκ αλλά στο ρινγκ της μεγάλης οθόνης.  

 Ειρήνη Σαμαρά

See Also
What's Your Reaction?
Excited
0
Happy
0
In Love
0
Not Sure
0
Silly
0
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top