Είδαμε: Ένα Κάποιος Τέτοιος Βυσσινόκηπος | Πάστα Φλώρα

Ένας κάποιος, τέτοιος βυσσινόκηπος !

Τα βύσσινα λοιπόν, τα πλένανε, τα μαραίνανε, τα επεξεργάζονταν, τα έκαιγαν σε μια μεγάλη κατσαρόλα με αρκετή ζάχαρη και τα έκαναν γλυκό του κουταλιού’. Όχι δεν πρόκειται για συνταγή ζαχαροπλαστικής, εμπνευσμένη από τον Άντον Τσέχοφ, αλλά για μια θεατρική παράσταση σύγχρονη και βαθιά ψυχαναλυτική. Οι παιδικές αναμνήσεις μας είναι αυτές που κρύβονται καλά στο υποσυνείδητο μας, αναφέρει ο Freud. Όταν ξεκίνησε ο Freud την ψυχανάλυση στους ασθενείς του αρχικά, δεν τους κοιτούσε. Τους ξάπλωνε στο ψυχαναλυτικό του ντιβάνι, και καθόταν ακριβώς από πίσω τους, σχεδόν πάνω από το κεφάλι τους. Με την μέθοδο της ύπνωσης και του ελεύθερου συνειρμού, τους άφηνε τον χώρο και τον χρόνο να έρθουν σε επαφή με το «εκεί¨» και τότε.

Η παράσταση της ομάδας Nunc, δηλαδή ο Θράσος, ο Ορφέας, η Μαριάννα, η Ελένη και η Μαρία, κάνουν την ψυχανάλυση τους ενώπιων του κοινού και ο θεραπευτής βρίσκεται πίσω τους και είναι ο ίδιος τους ο εαυτός και όχι ο ρόλος τους. Ερωτήσεις όπως, «πώς σε λένε?», «ποιος είσαι?», «τι αγαπάς περισσότερο, το κινητό ή το πορτοφόλι σου?», «είσαι θύμα ή θύτης?», «πόσοι χρειάζονται για να φτιαχτεί μια κοινωνία?» έρχονται και παρέρχονται ενδιάμεσα από τις σκηνές της παράστασης και ο Γιωργής Καρράς, φρόντισε για την μουσική επένδυση όλων των εναλλαγών. Η Μαρία Βασιλάκη, με το σκηνικό και τα κοστούμια βοήθησε πολύ με το λευκό, transparent της ένδυσης τους, ώστε να αποκαλύπτεται περισσότερο η ωμή τους αλήθεια και λιγότερο το ωραίο τους περιτύλιγμα.

Παρά όλα αυτά, η Λιουμπώ Φατρέγιεβνα, δεν άντεχε την αλήθεια και μέσα από την κατασπατάληση της περιουσίας της, προσπαθούσε να βρει την ισορροπία της.  Ώσπου χάνει τον βυσσινόκηπο και εκεί κλονίζεται. Σε έναν μονόλογο αυτό-αποκάλυψης, θρηνεί με μιας για όλα όσα δεν θρήνησε, για όλα όσα έθαψε μέσα της, αλλά τελικά την συντροφεύουν σε ολόκληρη την ζωή της. Κανείς δεν γλιτώνει από την θλίψη, όσο κι αν προσπαθεί να την αποφύγει.

Μια οικογένεια, δύο θάνατοι, δύο γυναίκες, ένας υπηρέτης, μια κουβερνάντα και ένας δάσκαλος. Ο καθένας με την δική του οπτική για τον βυσσινόκηπο και την σημασία των αναμνήσεων μέσα σε αυτόν. Είναι οι εικόνες της μνήμης μας που μας ακολουθούν ή μήπως τα συναισθήματα που αναπτύχθηκαν σε ένα χώρο. Είναι η μυρωδιά του χώρου που μας είναι οικείος, ή μήπως ακούμε και φωνές κάθε φορά που μπαίνουμε στο πατρικό μας κι ας είμαστε μόνοι…

Λέξεις όπως πλειστηριασμός αποτελούν καυτή πατάτα, στην Ελλάδα του 2019-2020. Καθόλου εύηχες και όταν αναπαράγονται τακτικά μέσα στην παράσταση σε μεταφέρουν στο απόλυτο σήμερα και την βαρυθυμία του ελληνικού κοινού.

Έχω την διάθεση να γράψω πολλά για την παράσταση, αλλά δεν έχει νόημα γιατί ο καθένας την βιώνει διαφορετικά. Θα ήθελα απλώς να σας παρακινήσω για μια θεατρική ψυχανάλυση με θεραπευτές την ομάδα Nunc, τα άσπρα πρόσωπα τους, τις μιμητικές τους κινήσεις και τις βοές όπως τις επιτάσσουν  οι οδηγίες της χορογράφου  Μυρτούς Δελημιχάλη.

 

 

Ηλέκτρα Σιαλμά ΜSc

Ψυχοθεραπεύτρια- www.elektrasialma.gr

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top