Οι Μπαμπούλες | Κριτική Παράστασης

Οι μπαμπούλες

Είδαμε την παράσταση «Οι μπαμπούλες» σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη

«Οι Μπαμπούλες», του Νικορέστη Χανιωτάκη, είναι μία από τις πολυαναμενόμενες κωμωδίες του φετινού καλοκαιριού, που άνοιξε τις πύλες της για το κοινό. Ο Ν. Χανιωτάκης συστήνει για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό μία κωμωδία του Αλφρέντο Σανθόλ. Ενός σημαντικού Ισπανού συγγραφέα και Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου της Μαδρίτης.

Στο θεατρικό έργο παρακολουθούμε την ιστορία δύο αδελφών, της Νίτσας και της Λίτσας που έχουν κληρονομήσει το σπίτι των γονιών τους. Το σπίτι, αν και παλιό αρχοντικό, βρίσκεται σε απόσταση πέντε μέτρων από την εγνατία, με αποτέλεσμα να μην έχει ποτέ ησυχία. Αυτό διαταράσσει τις ισορροπίες μεταξύ των αδελφών και φέρει συγκρούσεις.

Η Λίτσα θέλει να το ξεφορτωθεί, ενώ η Νίτσα θέλει να το κρατήσει. Για να καταφέρει να πείσει την αδερφή της να φύγει από σπίτι, η Λίτσα προσλαμβάνει για ένα 2 άντρες από το γραφείο «Μπαμπούλας Brothers», ώστε να υποδυθούν τα φαντάσματα. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι πως το σπίτι αποκτά μέσω Airbnb, το ίδιο Σαββατοκύριακο, 2 πραγματικά φαντάσματα!

Η κωμωδία αυτή χαρακτηρίζεται από πηγαίο χιούμορ, χωρίς υπερβολές. Παρ’ όλο που σχολιάζει ελαφρώς την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα, δεν θυμίζει σε τίποτα επιθεώρηση. Προσφέρεται για αμέτρητες στιγμές γέλιου μέχρι δακρύων.

Το μόνο σημείο που δεν υπήρξε τόσο αστείο στο σύνολο του έργου, είναι η διακωμώδηση της σεξουαλικής παρενόχλησης. Ο ρόλος του Φώτη (που ενσαρκώνεται από το Δημήτρη Μακαλιά) είναι ένας άνδρας ο οποίος «ερωτεύεται» όποια γυναίκα βρεθεί στο δρόμο του, ακόμη και όταν εκείνη τον έχει προσεγγίσει ως πελάτισσα για τις υπηρεσίες του γραφείου του. Ο τρόπος που κάθε φορά «αναστατώνεται», απλώνει το χέρι του επάνω της, κάνει χειρονομίες και πράξεις που παραπέμπουν σε γενετήσια πράξη, προβάλλουν μία φυσικοποιημένη εκδοχή της παρενόχλησης γυναικών.

Η σεξουαλική παρενόχληση δεν είναι αστεία, είναι η καθημερινότητα των γυναικών από την οποία παλεύει να λυτρωθεί. Αυτό, αποτελούσε το μοναδικό κομμάτι ολόκληρου του έργου που ήταν άστοχο σκηνοθετικά. Καμία γυναίκα δεν μπορεί να βρει κωμική στην παραβίαση των ορίων της ούτε και το λόγο να σατιρίζεται κάτι τέτοιο.

Η μετάφραση και μεταγραφή του σεναρίου, για να εμπίπτει στα ελληνικά δεδομένα, ήταν αρκετά εύστοχη και κωμική από τη Μαρία Χατζηεμμανουήλ. Αντίστοιχα έξυπνη ήταν και η σκηνογραφία, την οποία επιμελήθηκε η Αρετή Μουστάκα με τη Φραντζέσκα Μπούτση. Σε συνδυασμό με τη σκηνοθεσία του Νικορέστη Χανιωτάκη, έδιναν ένα συνεκτικό αποτέλεσμα.

Η Αντιγόνη Ψυχράμη (Νίτσα) έλαμψε με το υποκριτικό της ταλέντο ενώ εξίσου άρτια υποδήθηκαν τους ρόλους τους οι Ελένη Βαϊτσίου (Λίτσα), Δημήτρης Μακαλιάς (Φώτης), Αντώνης Κρόμπας (Κοσμάς), Γιώργος Χρανιώτης (Ζαχαρίας) και Σοφία Μανωλάκου (Ζαχαρούλα).

Στις δύσκολες στιγμές που διαβιούμε, εντός της πανδημίας και των αλλεπάλληλων lockdown, η κωμωδία αυτή δύναται να προσφέρει γέλιο και χαρά. Μέσα από την παραδοξότητα της ιστορίας του θεατρικού έργου, δίδεται στο κοινό μία αίσθηση κανονικότητας.

Χωρίς να σχολιάζει καθόλου την πανδημία, μας εισάγει σε έναν νέο κόσμο, όπου τα φαντάσματα μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας. Σε αυτό τον κόσμο, το μόνο πρόβλημα είναι η φασαρία της εγνατίας και η σχέση του φυσικού με το μεταφυσικό. Φεύγοντας από την παράσταση, το μόνο που σε επαναφέρει στην πραγματικότητα είναι η συνείδηση της μάσκας που φοράς λόγω covid-19.

 

Αλεξίου Πηνελόπη

Πληροφορίες/Εισιτήρια:

https://www.viva.gr/tickets/theater/periodeia/oi-mpampoules/

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top