Now Reading
Μια κριτική για το Βιβλίο του Νεκροταφείου | Πάστα Φλώρα

Μια κριτική για το Βιβλίο του Νεκροταφείου | Πάστα Φλώρα

Το βιβλίο του Νεκροταφείου το διάβασα πέρυσι, και ακόμα πιάνω τον εαυτό μου να το σκέφτεται συνέχεια. Για όσους διαβάσουν αυτή την κριτική, πηγαίνετε να διαβάσετε αυτή τη μοναδική, ζεστή ιστορία για ένα αγόρι που ζούσε με τους νεκρούς αλλά λαχταρούσε τους ζωντανούς, για ένα κόσμο λίγο διαφορετικό όπου τα φαντάσματα ζουν σαν φυσιολογικοί άνθρωποι, όπου οι δολοφόνοι κρύβονται στις σκιές έτοιμοι να χτυπήσουν. Είναι ένα πανέμορφο παραμύθι για την ελπίδα, και την περιέργεια, και τη δύναμη να κάνεις τη σωστή επιλογή.

Μας αφηγείται την ιστορία του Καν Όουενς, του μικρού αγοριού που έχασε την οικογένειά του και μεγάλωσε με φαντάσματα, που του δώσανε την Ελευθερία του Νεκροταφείου, που παρατήρησε τους ανθρώπους από μακριά και θέλησε να ενωθεί μαζί τους.

Είναι μοναδικά γραμμένο, γεμάτο φαντασία και αριστοτεχνική γραφή, ηθικά διδάγματα και εκπληκτικούς χαρακτήρες. Επίσης, είναι γεμάτο από αυτό που αποκαλούμε «θετικότητα θανάτου», την ιδέα ότι πρόκειται για ένα ακόμα στάδιο της ύπαρξης και όχι κάτι που πρέπει να μας τρομάζει. Ακόμα, όπως όλα τα βιβλία του Γκειμαν, είναι γλυκούλι και σε κάνει να ταυτίζεσαι με εμπειρίες που δεν είναι δυνατόν να έχεις ζήσει.

Σαν ιστορία, είναι κατάμεστη από φανταστικές διηγήσεις και κεφάλαια με μορφή επεισοδίων, που συνδέονται μεταξύ τους αλλά εμπεριέχουν και διαφοορετικές περιπέτειες.

Διαβάζοντάς το, ένιωσα δίψα για την περιπέτεια και για τη ζωή, και είδα τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός μοναδικού μικρού αγοριού και όσων το περιβάλλουν. Ακόμα, χάρηκα πολύ με την ύπαρξη μιας Χέμπστοκ (για όσους έχουν ξαναδιαβάσει τον Γκειμαν, είναι παντοδύναμες γυναίκες και κορίτσια με μαγικές ιδιότητες που ζουν χωρίς άνδρες και εμφανίζονται και στην ιστορία του «Ο Ωκεανός στο Τέλος του Δρόμου»), αλλά και με την παρουσίαση του θανάτου σαν την όμορφη Κυρία με τα Γκρίζα, που σε πάει ένα ταξίδι με το άλογό της, ήσυχα, κρατώντας το χέρι σου και χαμογελώντας από την αρχή ως το τέλος. Όλοι οι θρύλοι και μύθοι πίσω από τους νεκρούς ήταν επίσης ενδιαφέροντες, όπως και ο κακός της ιστορίας, με τις μυστηριώδεις ιδιότητές του.

Γενικά μιλώντας, το προτείνω ανεπιφύλακτα για φανς του Τιμ Μπάρτον, για λάτρεις παραμυθιών, και για όσους θέλουν να ξεκινήσουν να διαβάζουν Γκειμαν (μπορείτε για αυτό να ξεκινήσετε και από τους Καλούς Οιωνούς βέβαια, μιας που λατρεύω τη σειρά). 

Θα κλείσω με το όμορφο νανούρισμα για την ομορφιά της ζωής μέσα από το βιβλίο:

Sleep my little baby-oh

Sleep until you waken

When you wake you’ll see the world

If I’m not mistaken…

Kiss a lover

Dance a measure,

Find your name

And buried treasure…

Face your life

Its pain,

Its pleasure,

Leave no path untaken.


Βαθμολογία: 5/5

Μαρία Επισκόπου

See Also
What's Your Reaction?
Excited
0
Happy
0
In Love
2
Not Sure
0
Silly
0
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top