Now Reading
2.540 χιλιόμετρα | Πάστα Φλώρα

2.540 χιλιόμετρα | Πάστα Φλώρα

Πριν από αρκετό καιρό άκουγα πολύ συχνά γύρω μου ιστορίες με γνωριμίες που γινόντουσαν μέσω ίντερνετ. Να σας πω την αλήθεια; Τις χλεύαζα. Δεν μπορούσα να διανοηθώ πως μέσα από μια φόρμα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί κάποιος να κάνει μια σοβαρή γνωριμία. Να όμως που συνέβη και μάλιστα με τον πιο περίεργο τρόπο.

Ήταν ένα κοινότυπο βράδυ όπως και όλα τα προηγούμενα. Επιστροφή στο σπίτι από μια κουραστική μέρα στη δουλειά, μπάνιο, φαγητό και μετά άραγμα στον υπολογιστή με μουσική μέχρι να κλείσουν τα μάτια. Με άλλα λόγια, ρουτίνα. Όπως λοιπόν χάζευα, ξαφνικά ένα ζευγάρι καστανά μάτια, που πετούσαν φωτιές. Ξέρω..φαίνομαι αφελής αλλά έτσι ένιωσα. Σκαλωμένος κοιτούσα την φωτογραφία για αρκετά λεπτά, μέχρι που είπα «Πρέπει να στείλεις».

Χωρίς να δευτερολογήσει η σκέψη μου, το μήνυμα είχε ήδη παραδοθεί. Ξεκινήσαμε να μιλάμε και η κουβέντα με είχε συνεπάρει. Έβρισκα πιο πολλά κοινά στην κοσμοθεωρία μας ακόμα και σε σύγκριση με ανθρώπους που τους ξέρω χρόνια.

Ένιωθα μια ανεξήγητη οικειότητα, η οποία εκτός από υπέροχη ήταν και αμοιβαία. Σε κάθε λέξη υπήρχε μέσα και ένα κομμάτι δικό μου, φτάνοντας στο σημείο να σκεφτώ «Τελικά δεν ζω μόνος μου σ’ αυτή τη γη».

Το βράδυ πέρασε και δεν ήθελα να τελειώσει, απλά ήθελα να μείνω μαζί της. Η επικοινωνία έγινε από αραιή και όμορφη, αναγκαία.  Πως γίνεται να ερωτευτείς τα πίξελ μιας οθόνης; Δεν ερωτευέσαι όμως αυτό αλλά την ψυχή που βρίσκεται πίσω από αυτή. Γιατί και πίσω από την οθόνη άνθρωπος είναι με συναισθήματα, με απόψεις, με χαρακτήρα.

Συνειδητοποίησα πως το μόνο καλό που έχει μια τέτοια γνωριμία είναι πως σε βοηθάει να ανακαλύψεις πρώτα το πιο σημαντικό, την ψυχή.  Αυτό που στο τέλος της ημέρας έχει σημασία, αυτό που στο τέλος της ημέρας ερωτεύεσαι. Να περιμένεις πότε θα βρεις το χρόνο να επικοινωνήσεις, να δεις τι κάνει, που είναι. Να σε νοιάζει να την δεις τον βράδυ έστω και για λίγο για να ξαναφρώσεις από ο,τι σε βαραίνει. Και αν δεν γίνεται, να δεις αυτήν την καληνύχτα που θα ηρεμήσει το μυαλό σου. Και το πρωί αυτήν την καλημέρα που θα σε κάνει να χαμογελάσεις.

See Also

Ίσως με περνάτε για ακόμα έναν της σειράς που τον κατάπιε η εποχή που ζούμε. Και όμως εμένα με κατάπιε η ψυχή της. Και δεν ήξερα πόσο όμορφα είναι να κατοικείς σε μια τόσο όμορφη ψυχή. Που δεν μοιάζει με καμία άλλη. Που όσο πιο μέσα της πας, τόσο πιο όμορφη γίνεται. Γιατί είναι εκείνη.

Δεν ξέρεις που θα σε βρει ο έρωτας. Αυτό που μου έμαθε εμένα αυτή η ιστορία είναι πως σε ψάχνει μόνος του, ακόμα και στα πιο περίεργα μέρη. Και όταν έχει τη μορφή των ματιών της, ανάθεμα και αν έχει σημασία κάτι άλλο.

Ταφ.

What's Your Reaction?
Excited
0
Happy
0
In Love
0
Not Sure
0
Silly
0
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top