4 (τέσσερα) | Λίτσα Μαστροσαββάκη

Μια λέξη, μια εικόνα, μια στιγμή, μια ανάμνηση, όλα από μια. . .

Μονάχα το άρωμα σου παρέμεινε στον χώρο σαν χιλιάδες αναμνήσεις να με στοιχειώνει, ακόμα και τώρα, μετά από τόσο καιρό, ασφυκτικά,  σκοτώνοντας βιαία και πεισματάρικα κάθε προσδοκία και επίμονη μου προσπάθεια για λύτρωση. Ως το τέλος μου είχες πει, ναι ακόμα το θυμάμαι, ζει μέσα μου σαν ολοκλήρωση του εαυτού μου σαν ένα κομμάτι δικό μου και δικό σου, όπως όλες οι υποσχέσεις οι λέξεις , οι φωνές τα όχι και τα μη που σου είχα πει και μου είχες πει. Για έναν Έρωτα ζούμε μου ψιθύρισες και θυμάμαι πόσο παιδιάστικα, ανέμελα  και υπάκουα είχα συμφωνήσει, μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης ευφορίας .Ο Έρωτας, δύσκολο άτιμο και δόλιο πράγμα, σε κυριεύει σε μεταμορφώνει  σε αποτελειώνει, αφήνοντας  στο μυαλό την ψευδαίσθηση της απολυτής ολοκλήρωσης σαν ιδέα, σαν προορισμό σαν αυτό εκπλήρωση του ιδανικού σου αυτού εαυτού.

Ένας χειμώνας, μια άνοιξη, ένα καλοκαίρι και ένα φθινόπωρο. Όλα από ένα και όλα από μια. Τέσσερις εποχές, τέσσερα αρώματα, τέσσερις περίοδοι βασανιστικά μακριά από εσένα και από το πουθενά σου και οι τέσσερις να θυμίζουν μια λέξη ,μια εικόνα , μια στιγμή, μια ανάμνηση, όλα από μια.  Το φως στο σκοτάδι μου και το φως στην ανατολή μου, και είχα νιώσει πως είχε τα πάντα για πάντα. Εγώ, εσύ, ένα μπουκάλι λευκό κρασί ένα βραδάκι Κυριακής στην βεράντα του σπιτιού και στην διαπασών να παίζει το αγαπημένο μας κομμάτι «Δεν μου υπόσχεσαι ζωή και θαύματα δεν κάνω» τραγουδούσε ο Θηβαίος και σιγοτραγουδούσαμε μαζί

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top