Búsqueda de la esperanza | Πάστα Φλώρα

Ζαχαρώνουν το πικρό μας κώνειο καιρό τώρα, δεν το πιάνεις;

Τηλεπαιχνίδι καλοφορεμένου οπορτουνισμού

και ξεκατίνιασμα ειρωνικά γραφικό.

Λόγια, υποσχέσεις και ελπίδες κεντημένες καλά,

μελετημένες διεξοδικά.

Σε ρίχνουν, σε τραβάνε, σε κυνηγάνε στους «χρυσοβαμμένους» βάλτους

τους που φτιάξανε με τόση φροντίδα και αγάπη για να πνιγείς ελεύθερος,

ξέρεις μωρέ, τουλάχιστον με στυλ.

Εναρμονισμένη βία με τους ακόλουθους της να ρουφάνε

το τσιγάρο της ζωής σου ώσπου το πακέτο να αδειάσει εντελώς,

συνεχίζοντας με λαχτάρα για το αμέσως επόμενο.

Εφιάλτης που επαναλαμβάνεται μέρα με τη μέρα

και όλο πιο πολύ οργιάζει στον ανήμερο μας ξύπνιο.

Η ρεφορμιστική τους σονάτα σιγοπαίζει κυνηγητό σε πλατείες, σπίτια, ανθρώπους. Ναρκώνοντας το μυαλό, γαλουχώντας την ψυχή με ξεπεσμένα και ακονισμένα ιδανικά.

Κάστα φίλε μου, κονσερβοποιημένη κάστα από τις “καλές”, τις ατόφιες.

Ξέρω, ξέρω θα φτιάξουν τα πράγματα, θα ‘ρθει η μέρα μας.

Αυτοί δεν ξέρουν όμως πως η μέρα μας ήρθε προ πολλού, καρτερώντας τη δική τους.

Παίζει κρυφτό στους δρόμους, στα λιμάνια, στους υπονόμους με την τζαμπατζίδικη δημοκρατία τους.

Μαυρίλα, βουβές κραυγές ζωγραφίζουν τα όνειρα μας καθημερινώς, δεν είναι για μας.

Όχι, όχι δεν παλεύουμε για μας.

Για την αγάπη παλεύουμε, την πανάγιά μας μάνα

που ενώνει και γεννάει τον κόσμο σε έναν πόλεμο

υπεροχής και αξιοπρέπειας.

Φωτιά γινόμαστε μάνα, φωτιά στο όνομά σου.

Ορδές ιεροσύνης στις άμαχες αυτοκρατορίες του μυαλού.

Για τα όνειρα μου θυμάμαι να χαροπαλεύω και όσο θυμάμαι

τα αξημέρωτα εκείνα βράδια του ολοκαυτώματος, όλο και γεννιέμαι,

όλο και αγκαλιάζω οδύνες και σκοτάδια.

Γίνομαι ποίημα του ιμπεριαλισμού, του θανάτου,

της αποτροπής, της αγρυπνίας. Γραπώνομαι σε εσμούς των Αρίων

που φωτίζουν την ειδωλολατρική τους γαλαρία με φωτάκια

που σε σκλαβώνουν σε φυλακές και σκλαβοπάζαρα των σκοτεινών ιπποτών.

Ωδεία της εξέγερσης γινόμαστε, ερωμένοι του απελευθερωτικού

χάους που χορεύει ταγκό με τους μπαμπούλες των ονείρων μας.

Στα χαρακώματα των πονεμένων γειτονιών

και στις αυλές των μαυροφορεμένων μας ηρώων,

απαγγέλλουμε με τον Χατζιδάκι συμφωνίες

και ακυβέρνητα όνειρα των μοσχοβολημένων κήπων μας.

 Γιώτα Μαστροσαββάκη

See Also
© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top