Ένα χάος από συναισθήματα | Πάστα Φλώρα

Γυμνό γυναικείο κορμί με μάτια σβησμένα γεμάτα δάκρυα- με μουντζουρωμένο από το μακιγιάζ πρόσωπο . Καρδιά φορτωμένη με ευαισθησίες. Νιώθει τόσο θλιμμένη. Αισθάνθηκε να την πνίγει ένα κύμα από φόβους κι έκλεισε τα μάτια στην προσπάθεια της να ηρεμήσει. Πολλές φορές αισθάνεται παγιδευμένη μέσα στην ασφυκτική πραγματικότητα. Πλέον επιδιώκει να λησμονήσει τον πανζουρλισμό από ουρλιαχτά.

Θυμάται που ‘ταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι με τον εραστή της – λουσμένοι κι οι δυο σε ένα μετασυνουσιακο ιδρώτα. Πλέον θέλει να σβήσει από το νου της τη φωνή του.
Και πάλι όμως ισχυρές αναμνήσεις εξέρχονται στο προσκήνιο. Ήταν η περίπτωση του έρωτα που είχε εντυπωθεί και δεν έλεγε να ξεφύγει από μέσα της. Μια από τις πιο ισχυρές αναμνήσεις της ήταν και η πρώτη φορά που ενώθηκαν ο ένας με τον άλλον. Και η ιστορία επαναμβανόταν στο μυαλό της ως εξής:

Το φεγγάρι είχε ξεπροβάλει πίσω από τα σύννεφα. Ένα ρεύμα ζεστού αέρα εισέρχεται στον χώρο. Τον ακολούθησε παράλληλα μια γλυκιά μυρωδιά τόσο δυνατή στα ρουθούνια του. Ένιωσε μια ελαφριά ζάλη από το μεθυστικό άρωμα. Οι δύο τους ξεκίνησαν να έρχονται όλο και πιο κοντά.

Οι κινήσεις τους έμοιαζαν αναπόφευκτες. Γοητευμένος καθώς ήταν ενιωσε απίστευτη ερωτική φόρτιση. Τον προκαλούσε η εικόνα της: τα χείλη της, η ήβη της, οι γλουτοί της.

Η γυναίκα ήξερε ήδη τις σκέψεις του. Με το βλέμμα της φάνηκε να τον τραβάει προς το μέρος της. Αυτός βρέθηκε να εκτελεί μια περιστροφή και να παίρνει τη θέση του δίπλα στην ερωμένη του.

Βρισκόμενοι στην απεριόριστη ανατομία του φωτός και του χώρου απολάμβανε να περιμένει κοντά της λουσμένος στη μυρωδιά της ανάσας της, ήταν μια αγωνία που θα υπέμενες ευχαρίστως.

Τα χτυπήματα όμως δυνάμωναν και έτσι επέστρεφε η κοπέλα ξανά στην πραγματικότητά! Οι μέρες γίνονταν όλο και πιο γκρίζες και το ένστικτο της της έλεγε να το βάλει στα πόδια προς την αντίθετη ροή. Σίγουρα έτσι θα είναι και ο θάνατος, να χάνεις πράγματα που αγαπάς και να μη μπορείς να σταματήσεις αυτή την απώλεια. Αυτό που ζούσε ήταν ένα είδος θανάτου. Το βάρος ήταν τόσο δυνατό που δε μπορούσε να σηκώσει το κεφάλι της. Όλες αυτές οι σκέψεις χτυπούσαν πολύ δυνατά στη καρδιά.

Ήθελε να νιώσει και πάλι την εκπληκτική διαύγεια μακριά από το καλειδοσκόπιο που μπερδεύει το μάτι και το νου.

Αθηνά Γεωργακοπούλου

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top