Εξομολογήσεις ενός απογεύματος | Πάστα Φλώρα

Γράφει η Μαίρη Μαθιουδάκη

Καθισμένη στο αγαπημένο καφέ της πόλης μου αναλογίζομαι ότι η καθημερινότητα έχει την όψη ενός φλιτζανιού ζεστής μαύρης σοκολάτας. Αν και είναι πικρή κάθε γουλιά που φτάνει στον ουρανίσκο μου κινητοποιεί όλες μου τις αισθήσεις προκαλώντας μου αυτό το υπέροχο αίσθημα της απόλαυσης, μιας απρόσμενης απόλαυσης. Η Βitter σοκολάτα δεν είναι σίγουρα συνηθισμένη, της λείπει η ζάχαρη. Έτσι όμως δεν είναι και η ζωή, γλυκόπικρη ; Βασικό συστατικό της δεν είναι η ζάχαρη. Παρ’ όλα αυτά αν τη γευτείς θέλεις να τη ρουφήξεις ως τον πάτο.

Συνήθως ένα ρόφημα σαν αυτό σερβίρεται σε όμορφα, σκαλιστά, πορσελάνινα φλιτζάνια, τα οποία φυλάσσονται σε μεγάλες γυάλινες βιτρίνες, ώστε να μη σπάσουν. Αυτά τα φλιτζανάκια περιμένουν κάθε φορά υπομονετικά στο ράφι τους. Οι άνθρωποι φοβούνται να τα χρησιμοποιούν συχνά μην τυχόν και σπάσουν ή ραγίσουν. Μόνο όσοι ρισκάρουν τα χρησιμοποιούν. Και ρισκάρουν εις διπλούν. Μία φορά, γιατί αποφασίζουν να πιουν μία σοκολάτα με πικρή γεύση και άλλη μία γιατί διαλέγουν το όμορφο φλιτζανάκι. Αντίστοιχα θαρρώ πως υπάρχουν εκείνοι που επιλέγουν να ζήσουν κάθε στιγμή, χωρίς να λογαριάζουν τις συνέπειες, σπάζοντας τα στεγανά και αποφασίζοντας να θρυμματίσουν τη γυάλινη φούσκα που τους περιβάλλει και εκείνοι που προτιμούν να στολίζουν τις πορσελάνες στη γυάλινη βιτρίνα και απλά να τις θαυμάζουν. Δεν τάσσομαι ούτε υπέρ των μεν ούτε υπέρ των δε. Άλλωστε γνωρίζω ότι δεν είναι πάντα εύκολο να κοιτάξεις με καθάριο βλέμμα το μέσα σου, να μαζέψεις όλες σου τις δυνάμεις και να ριχτείς με τα μούτρα στη ζωή, αδιαφορώντας για τις γρατσουνιές που μπορεί να αποκομίσεις. Είναι που κάποιες φορές σου φαίνεται ακατόρθωτο να βρεις τον τρόπο να υπάρξεις χωρίς να προσπαθείς να σε φιμώσεις ∙ νιώθεις τις λέξεις σου εγκλωβισμένες, σαν να τις κρατάνε πάσσαλοι καρφωμένες στο χώμα και δεν μπορούν να δραπετεύσουν. Υπάρχουν όμως και εκείνες οι στιγμές που βαριέσαι το ημιφωτισμένο δωμάτιο, απομακρύνεις τα καρφιά που σε κρατούν ακίνητο και τότε χρησιμοποιείς τα πορσελάνινα φλιτζανάκια σου, ακουμπάς τις χαραγές τους –αποτέλεσμα προηγούμενης παρόρμησης- και χαίρεσαι σαν ένα μικρό παιδί που μόλις γεύτηκε τη γλύκα της γενέθλιας τούρτας του.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top