Γύμνια | Linam Kerotany

Πάντα αναγνώριζα ένα πράγμα. Το  πως θα σου χαμογελάσουν ευγενικά οι επαίτες και οι πλανόδιοι πωλητές. Ίσως είναι η πολιτική του νομαδικού τους καταστήματος. Ίσως πάλι το φαφούτικο χαμόγελο να’ναι η μόνη τους ομπρέλα στις καταιγίδες αδιαφορίας με πολύ κοντινό επίκεντρο.
Σκέφτομαι περπατώντας στο πλάι του δρόμου τους ανθρώπους γυμνούς. Τους βλέπω μπροστά μου , να, τα μάτια τους γυαλίζουν σπρώχνουν την κούπα του καφέ στο πάτωμα κι αρχίζουν μανιωδώς ένας μετά τον άλλον να βγάζουνε τα ρούχα τους. Είμαστε όλοι μας γυμνοί, χωρίς προσμονή για περεταίρω γύμνια. Δεξιά κι αριστερά κώλοι, ρώγες κι αδιάφορα μπούτια.
Συγκαμένα μωρά, γυναίκες ετοιμόγεννες με το γλυκό χαμόγελο, το απονήρευτο στο στόμα.

Κάθε είδους πέη: γιαταγανομάχαιρα, ευθεία, μικρά, παχιά και άλλα.
Στήθια γυναικεία ζουμερά, πλαδαρά,άλλοτε άκαμπτα.

Πλέον δε χρειάζεται η θέρμη του αλκοόλ για να τα πετάξουμε όλα. Είμαστε ήδη τσίτσιδοι.
Τέως καλοντυμένες κυρίες χαϊδεύουν χαμηλά τους Aφρικανούς επαίτες .
Τα μαγαζιά είναι γεμάτα αχνούς. Σπέρμα κολλάει στα στήθια τα ζουμερά ,της ράφτρας της κριστίνα.

Κι ο δήμαρχος, μ’ ένα σκουφί  κόκκινο πλεκτό στο χαμερπή του πούτσο δίνει το πρόσταγμα για την έναρξη της σημερινής ημέρας απ’ τα μεγάφωνα στο βάθρο της πλατείας.

Γυμνά παιδιά παίζουν κρυφτό κι ας μην έχουν τίποτα απόκρυφο.
Ουρές στα tiger από γυμνούς ,σκυφτούς τριχάνθρωπους σαν το χάρτη του Δαρβίνου. Τα αγαθά δίνονται απλόχερα αφού δεν έχω τσέπη λεφτά να παραχώσω.
Για ν ‘ ανάψω το τσιγάρο ,σκέψου , πάω σε πάγκο με καπνά ή από κάνα τζιβάνα ζητώ αναφτήρι που το κρύψε έντεχνα μεσ’ τις τραχιές του μπούκλες. Με τον καιρό φαλίρισαν τα ρουχάδικα, και πλούτισαν οι παλαίστρες ,τα γυμναστήρια και οι παπατζήδες. Ήταν οι μόνοι που φορούσαν έστω μανίκια.

Ίσως μ’ αυτό να πλούτισαν λιγάκι.
Το σταυροπόδι γίνηκε ο αστικός μας ύμνος κι ένα χαμόγελο πια δεν  έφτανε για ν’ αρχίσει το όργιο όπως παλιά. Κατάλαβα με τον καιρό ότι παλιά (και στις αρχές του Γυμνισμού) οργιάζαμε γιατί γουστάραμε την αποκάλυψη του μυστικού. Πετάγαμε εύκολα τα ρούχα μας γιατί μας βαραίνανε. Και τώρα, δεν πηδιόμαστε σα χιμπατζήδες χωρίς ουρά ή καπότα.

Γιατί στα γυμνά καλλίπυγα μας μέρη στέκεται ο τυπωμένος Κούντερα και τα βυζιά μας πια καβλώνουνε με Cure.

View Comments (0)

Leave a Reply

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top