Καραντίνα | Δεύτερο μέρος εγκλεισμού

Οι μέρες περνάνε αργά και βασανιστικά. Έχεις πολύ χρόνο στην διάθεση σου. Κάνεις δουλειές, ξεκουράζεσαι, κάνεις διαλογισμό, παρακολουθείς ταινίες, σειρές, διαβάζεις βιβλία. Όμως  παρόλο αυτά, ο χρόνος δεν περνάει.

Τότε εμφανίζονται οι σκέψεις, οι αναμνήσεις, όλα αυτά που αγαπάς, που σου λείπουν και που φοβάσαι. Εικόνες που περνούν μπροστά από τα μάτια σου, αναμνήσεις γεμάτες χαρά που θα έδινες τα πάντα για να επιστρέψουν. Ανθρώπους που αγάπησες, που ίσως και να πλήγωσες, τώρα μετανιώνεις και σου λείπουν περισσότερο από ποτέ. Αυτές οι λάθος επιλογές που πληρώνεις. Όλα ουρλιάζουν, και εσύ κλεισμένος σε ένα σπίτι, μοιάζεις ανήμπορος να ανασάνεις.

Καλείσαι να αντιμετωπίσεις τις πιο δύσκολες αλήθειες σου. Αναρωτιέσαι «πως έφτασα μέχρι εδώ». Αρχίζεις να καταλαβαίνεις, πως η ζωή σου,  ήταν άδεια και πριν την πανδημία. Να αντιλαμβάνεσαι πως, αυτό που σε βοηθούσε να ”είσαι καλά” , ήταν μόνο ότι υπήρχε έξω από εσένα.

Έχεις δυο επιλογές. Η πρώτη είναι να σε πάρει από κάτω, να κουκουλώσεις για ακόμα μια φορά την αλήθεια σου και εκεί να βρεις, πάλι, μηχανισμούς άμυνας.

Η δεύτερη είναι, να τα δεις όλα κατάματα. Να αγαπήσεις το μικρό παιδί μέσα σου, να αγκαλιάσεις τις ανάγκες του, να το προσέξεις, να το φροντίσεις .Μπορεί αυτή η διαδικασία να σου είναι άγνωστη, αλλά μην αγχώνεσαι, για όλους είναι! Σκέψου όμως πόσο παραγωγική μπορεί να γίνει. Σκέψου τι σημαίνουν πρακτικά όλες αυτές οι λέξεις, Αγάπη, Προσοχή, Φροντίδα. Αυτά ψάχνεις τόσο καιρό δεξιά και αριστερά. Ήρθε η ώρα λοιπόν, να δώσεις στον εαυτό σου όλα αυτά που ποθεί.

Φαντάσου ένα μικρό παιδί στην παιδική χαρά, που κανένα παιδάκι δεν παίζει μαζί του. Μια ψυχή που κάθεται μόνη σε μία γωνία και κοιτάει τους άλλους να διασκεδάζουν. Αναρωτήσου τι ακριβώς νιώθεις για αυτό το πλάσμα. Ίσως, λύπη, στεναχώρια. Θέλεις όμως να το πλησιάσεις, και να του μιλήσεις, να του κάνεις παρέα; Κάντο! Γιατί, αυτό το παιδί, είσαι εσύ.

Θα έρθει η ώρα που θα είσαι μέρος του παιχνιδιού. Για να έρθει όμως αυτή η στιγμή, προέχει να αναγνωρίσεις, και να αγκαλιάσεις αυτό το πλάσμα.

Οι εξαρτημένες σχέσεις ή όταν το είναι σου εξαρτάται απο τους ”σημαντικούς άλλους” δεν θα σε φέρει ποτέ κοντά στις πραγματικές σου ανάγκες. Δεν θα μπορέσεις ποτέ να στηριχθείς στα πόδια σου, δεν θα μπορέσεις ποτέ να ενταχθείς σε όλο αυτό που βλέπεις και επιθυμείς να έχεις. Όχι ότι δεν είσαι άξιος να έχεις όλα τα καλά του κόσμου, όχι γιατί δεν σου αξίζει να είσαι ευτυχισμένος, αλλά, γιατί ψάχνεις να ολοκληρωθείς μέσα από τις ζωές, και τις επιθυμίες, των άλλων.

Ίσως τελικά αυτός ο εγκλεισμός να έχει στο βάθος και μια αχτίδα φωτός. Άλλωστε, σε οτιδήποτε και αν μας συμβαίνει, υπάρχουν πάντα δυο πλευρές.

Μάλλον ήρθε η ώρα  να πάρεις την ανάσα που τόσο πολύ αναζητάς. Θα την δώσεις όμως εσύ αυτή τη φορά! Κανένας σύντροφος, καμία τέλεια δουλεία, δεν μπορεί να κάνουν την ψυχή σου να χαμογελάσει. Μην ξεχνάς, το μικρό παιδί μέσα σου, σε έχει ανάγκη.

Πέττυ Μ.

View Comments (0)

Leave a Reply

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top