Μια αιώνια Περσίδα ζει | Πάστα Φλώρα

Η ζωή.

Η ζωή είναι, μια ανεπανάληπτη ψευδαίσθηση ήχων και εικόνων, ίδιων και διαφορετικών, με έντονους χρωματισμούς, συνεχόμενα στακάτο της καρδιάς και ουράνια τόξα πολλαπλών αποχρώσεων. Απο το η ζωή μας μια βόλτα, μέχρι το η ζωή που δεν έζησα μια ευθεία δρόμος. Δρόμος με μονοπάτια, λοφάκια με δύσβατα σημεία και αδιέξοδα.

Άραγε τα αδιέξοδα πως βρέθηκαν στο δρόμο που διαβαίνεις; Μια αρχή και ένα τέλος, ή μάλλον μια συνέχεια τα ορίζει όλα. Μια σειρά κεράκια αναμένα που ανάβουν και σβήνουν, με τα χρόνια, τις εποχές.

Τι είναι αυτό που μας ενώνει μας χωρίζει, μας πληγώνει είναι ο χρόνος που τελειώνει και απλά μένουμε μόνοι;

Ναι. Κι όμως αυτός είναι.

Είναι το κάτι μαγικό που μας καθιστά ζωντανά και πνευματικά όντα, όλο δίψα και ανάγκες.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μην φοβάσαι. Έγραψε ο Καβάφης.

Τον δρόμο σου θα τον βρεις ακόμη κι αν χαθείς στα βάθη ενός πυκνού και σκοτεινού «δάσους», γεμάτος απο άγρια τέρατα και μαραμένα τριαντάφυλλα. Όσο ζεις υπάρχεις.

Κι ο έρωτας αντίστοιχα όσο υπάρχει είναι ζωντανός και πυκνώνει, ανθίζει μέχρις ότου να μαραθεί. Παραμένει όμως ζωντανός, θλιμμένος ή πληγωμένος, μα ο πόνος γίνεται γιατρικό σαν πέσει η μέρα και το φεγγάρι φανεί από ψηλά με φόντο τον χορό των Περσίδων ενός Αύγουστου μήνα, που ποτέ δεν θα χαθεί από μνήμες, σώματα και χείλη.

Μια στιγμή μοναχική και ίδια με όλες τις άλλες. Ένας έρωτας με μια ανώτερη μορφή κι όψη λαμπρή. Κι ένας Αύγουστος παγωμένος από συναίσθημα, ζεστός σαν σώμα που από πάθος βγάζει σπίθες και πλέκει τον πόνο και τα  αλμυρά δάκρυα, με κρασί με καπνό και δυό νότες.

Έτσι μας δίδαξε ο Σωκράτης κι ετσι εμάθαμεν κι εμείς!

Margarita Stadler

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top