Τυχαιότητα | Άκης Καραμάνος

Δε σε περίμενα ποτέ. Είσαι τόσο γλυκά κι αργά διεισδυτική μέσα μου.

Σαν τελευταίο τσιγάρο. Μοιάζεις με μάγισσα. Και δε μπορώ να ξεκολλήσω το νου μου από σένα και το φοβερό μυαλό σου με το ωραίο περιτύλιγμα.

Σκοτώστε με αν λέω ψέμματα.

Σκοτώστε με αν κάνω λάθος.

Μα θέλω να σε μισώ καταβάθος.

Είναι περίεργο να υπάρχεις και να θέλω κάτι άγνωστο, έτσι.

Μείνε και φίλα με ρε ξωτικό. Μείνε και φίλα με.

Άσε με να σ’ αρπάξω απ’ τη μέση και να χορέψουμε ώσπου ξημερώσει και βγουν οι ανήμεροι. Γίνε πάλι δικιά μου ώσπου νυχτώσει. κι ας αφήσουμε το χρόνο να κυλήσει

Χωρίς σχέδιο, σαν άμμος ανάμεσα απ’ τα ενωμένα μας δάχτυλα,αργά. Ξαναγύρισα στην καθημερινότητα μου. και δεν ξέρω αν θα πρεπε αλλά πίνοντας σκέφτομαι εσένα. Σε καλεί το μυαλό μου χωρίς να προσπαθώ.

Και καλά καλά,δεν ξέρω πως μοιάζεις.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top